Tuesday, May 2, 2023

ကောင်းတာထက်တောင် ပိုသေးတယ် (စ/ဆုံး)

ကောင်းတာထက်တောင် ပိုသေးတယ် (စ/ဆုံး)

ရေးသူ - အမည်မသိ

 “ ပွမ်….ပွမ်….”

 “ လာပြီ….လာပြီ..”

  “ ကျွီ……….”

အိမ်ရှေ့မှ ကားဟွန်းသံကြားရပြီး မမြလေး၏ အသံနှင့်အတူလမ်းလျှောက်သွားသံ၊ အိမ်တံခါးဖွင့်သံတို့ကိုတစ်ဆက်တည်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် အိပ်မောကျနေသော ကိုလင်းတစ်ယောက် အိပ်ရာမှ လန့်နိုးသွားရသည်။ဘာတွေ လုပ်နေကြသလဲ သိချင်သဖြင့်အိပ်ခန်းတံခါးကို အသာဟ၍ ကြည့်လိုက်ရာ အထုပ်အပိုးများနှင့်အိမ်ရှေ့ထွက်သွားသော ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားကိုလှမ်းတွေ့လိုက်ရသောကြောင့်တံခါးကိုအသာပြန်စေ့ထားလိုက်သည်။

ညက ကိုလင်းတစ်ယောက်အတော်ညဉ့်နက်မှ အိမ်ပြန်ရောက်သဖြင့်ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့လင်မယားနှစ်ယောက် ယခုကဲ့သို့ ခရီးသွားမည်ဆိုတာ မသိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုလင်းရင်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းသလိုလိုဖြစ်သွားရပြီး ဟာတာတာ၊ ဆာတာတာ ဖြစ်နေရသည်။ ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့ လင်မယားကို ကြည့်ပြီး မနာလိုဝန်တိုစိတ်များကလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ကိုလင်းအနေဖြင့်သူ၏စိတ်ထဲမှဤသို့ဤပုံဖြစ်နေသည်များကိုကား ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားအနေဖြင့်သိချင်မှ သိပေလိမ့်မည်။ ယခုကဲ့သို့ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား အတူသွားအတူလာ၊အတူစား အတူအိပ်ကြသည်ကို ကြည့်မိတွေးမိတိုင်း ကိုလင်းရင်ထဲမှာ သဝန်တိုစိတ်၊ ဝမ်းနည်းစိတ်၊ ယူကျုံးမရစိတ်၊နှမျောတသ စိတ်များ အမြဲတမ်းဖြစ်မိရသည်။

ဘယ်သူ့ကိုတိုင်တည်ပြီး၊ ဘယ်သူ့ကိုပြောလို့ဘယ်သူ့ကိုအပြစ်ပုံချရမည်ဆိုတာတော့ကိုလင်မဝေခွဲနိုင်ဖြစ်ရသည်။ ကိုလင်းစဉ်းစားနေသည့် အချိန်တွင်အိမ်ရှေ့မှ ကားထွက်သွားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ကိုလင်းမှာအိပ်ရာပေါ် ပက်လက်လှန်လျက် ပြန်လှဲနေလိုက်ပြီး နဖူးပေါ် လက်တင်လျက် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေလိုက်သည်။ကိုလင်းနှင့် ကိုစိုးမြင့်တို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူတတွဲတွဲ နေခဲ့ကြသည့် ငယ်သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်သည်။ဆယ်တန်းအောင်ပြီး အလုပ်များ ဝင်ကြချိန်တွင်မတော့ကိုစိုးမြင့်က စိုက်ပျိုးရေးရုံးမှာ အလုပ်ဝင်ခဲ့သည်။ ကိုလင်းက တရားရုံးမှာ အလုပ်ဝင်ပြီး စာရေးအလုပ်ကိုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုလင်းက အိမ်ထောင်မရှိသော လူပျိုဖြစ်ခဲ့သည်။

ကိုစိုးမြင့်ကတော့ လွန်ခဲ့သော တစ်လခန့်ကမှ အိမ်ထောင်ကျသည်။ ဘဏ်ရုံးတွင် အလုပ်လုပ်နေသောမမြလေးနှင့်ဖြစ်သည်။ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့အိမ်ထောင်ကျချိန်တွင်နေထိုင်စရာအိမ်ကအဆင်သင့်မရှိသေးသည့် အတွက် ကိုလင်းအိမ်တွင်လာရောက်နေထိုင်သည်။ ကိုလင်းကလည်း သူငယ်ချင်းအရင်းကြီးဖြစ်၍ ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားအတွက် လိုအပ်သော အကူအညီများ ပေးသည့်အနေဖြင့် အိမ်ပေါ်ခေါ်တင် ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားလည်း ကိုလင်းအိမ်မှာ သဘောကျ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ကိုလင်းအိမ်မှာ မိဘများက အမွေပေးထားခဲ့သော အိမ်ဖြစ်ပြီး ၂၅ ပေ x ၆၀ ပေ ရှိခြံဝင်းကလေးထဲတွင်ပေ ၂၀ x ၄၀ ၊ ၃ ပင်နှစ်ခန်း တစ်ထပ်ပျဉ်ထောင်အိမ်ကလေးကိုဆောက်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ထပ်ပျဉ်ထောင်အိမ်ကလေးကိုအစပထမက ကိုလင်းတစ်ယောက်တည်း နေထိုင်သဖြင့်ဖြစ်သလိုပင်နေခဲ့သော်လည်း ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား အိမ်မှာ လာနေမည်ဆိုတော့အိမ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်မွမ်းမံခဲ့ရသည်။

အိမ်ရှေ့ခန်းနှင့်ဘုရားခန်းကိုတစ်ဆက်တည်း ထားပြီး၊ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းကိုသုံးထပ်သား နံရံဖြင့်ခန်းစီးကာရံဖွဲ့ထားလိုက်သည်။ နောက်ဖက်တွင်မီးဖိုခန်းကလေး ထားလိုက်သည်။ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်းမှ ဘုရားခန်းနှင့်ကပ်လျက်အခန်းကို ကိုလင်းကယူပြီး အတွင်းခန်းကို ကိုစိုးမြင့်တို့ လင်မယားအတွက် ပေးလိုက်သည်။ ကိုလင်းအနေဖြင့်သူငယ်ချင်းဖြစ်၍လည်း အားနာနာဖြင့်အိပ်ခန်းဖွဲ့ပေးထားရသော်လည်း အိမ်ကလေးက ကျဉ်းနေသဖြင့်စိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ဘာကြောင့်လည်း ဆိုတော့ ကိုစိုးမြင့်တို့ လင်မယားအတွက်အမြန်ဆုံး အခန်းဖြစ်အောင်ဖွဲ့ပေးရသဖြင့် ကိုလင်းနှင့်ကိုစိုးမြင့်တို့ အခန်းမှာ သုံးထပ်သား ပါးပါးလေးကိုသာခံပြီး ကာထားရသဖြင့်ကိုစိုးမြင့်တို့ အိပ်ခန်းမှလှုပ်ရှားသံများကို ကြားကြားနေရသည်ဖြစ်၍ မိမိကိုယ်ကို မိမိစိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ စိတ်တိုင်းမကျသော စိတ်များကို လွှတ်ပေးလိုက်သည့်အနေဖြင့်သုံးထပ်သားနံရံကို အပေါက်လေးများဖောက်လိုက်တော့သည်။

ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား မသိအောင်လည်း ကြံဖန်ရသေးသည်။ ဒီလိုနှင့်ကိုလင်းတစ်ယောက်စိတ်တိုင်းကျသွားရတော့သည်။ ကိုလင်းမှာ ယခင်က ထမင်းကိုဆိုင်မှာပဲ စားခဲ့သော်လည်း ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား ရောက်လာပြီးနောက်တွင်တော့ မမြလေး လက်ရာကို စားခဲ့သည်။ မမြလေးမှာ အိမ်မှုကိစ္စနိုင်နင်းသလို အချက်အပြုတ်လည်းကျွမ်းကျင်သည်။ ရုံးသမားများမို့မနက်ဖက်ထမင်းချက်ကာ ထမင်းချိုင့်ကိုယ်စီထည့်ပေးသည်။ ညနေဆိုရင်တော့ သုံးယောက်ပေါင်း အတူတူထမင်းစားကြသည်။

ညဖက်ဆိုလျှင်ကိုလင်း အခန်းထဲဝင်ပြီး ရုံးအလုပ်တွေ လုပ်လေ့ရှိသည်။ ကိုလင်းအနေဖြင့်အခန်းနံရံများကိုအပေါက်များ ဖောက်ပြီးပြီဆိုကတည်းက အိပ်ခန်းထဲ စောစောဝင်လေတော့သည်။ ကိုလင်း အိပ်ခန်းထဲ စောစောဝင်မှသာလျှင်ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့လင်မယားမှာ စောစောအလုပ်ဖြစ်ကြမည်မဟုတ်လား။ အပေါက်မဖောက်ခင် အချိန်တုန်းကတော့ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား၏ လိင်ဆက်ဆံကြပုံများကိုအသံဖြင့်သာ ကြားရသည်ဖြစ်၍ ကိုလင်းမှာ အားမရနိုင်ပဲ ဒုက္ခတွေ့နေရသည်။

အပေါက်များ ဖောက်ပြီးချိန်တွင်မတော့ တစ်မျိုးဒုက္ခရောက်ရပြန်သည်။ ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့ လိုးကြဆော်ကြသည်ကိုတွေ့မြင်နေရသဖြင့်ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့၏ ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးများ၊ မမြလေး၏ နို့အုံကြီးများ၊ မမြလေး၏ စောက်ဖုတ်ကြီး၊ တင်ပါးဆုံပြောင်ဝင်းအိအိကြီးများကို တွေ့မြင်ရပြီး မမြလေးကို လိုးချင်စိတ်တွေထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်လာနေရသည်။ မမြလေးကိုမှန်းပြီး မိမိဖာသာမိမိဂွင်းတိုက်ပြီး အကြောဖြေရတာ ညတိုင်းလိုလိုပင် ဖြစ်လာသည်။ မဖြစ်လို့ကလည်း ရမှမရတာလေ။ ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့မှာ ညားခါစဖြစ်သဖြင့်ညတိုင်းလိုလိုပင်လိုးကြဆော်ကြတာကို မြင်တွေ့နေရ၍ ဖြစ်တော့သည်။

ညတုန်းကလည်း ကြည့်လေ။ ကိုလင်းတစ်ယောက်အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုရှိ၍ ည ကိုးနာရီကျော်ကျော်မှအိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့မှာ အိမ်ရှေ့ခန်းတွင်တီဗွီကြည့်နေကြသည်။ကိုလင်းမှာ အိမ်ရှေ့ခန်းတွင်ကိုစိုးမြင့်နှင့်ခဏစကားထိုင်ပြောပြီး အိပ်ခန်းထဲဝင်ကာ မီးပိတ်ပြီး ခုတင်ပေါ် လှဲလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပဲ ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားမှာ တီဗွီပိတ်၍ အိပ်ရာဝင်လာကြသည်။ ထုံးစံအတိုင်းပင်လိုးကြဆော်ကြတော့မည်ဆိုတာ သိပြီးဖြစ်သဖြင့်ကိုလင်းက အပေါက်ဖွင့်ပြီး ချောင်းကြည့်နေသည်။

  “ မြလေးရေ….. ကိုယ်တို့လိုးကြရအောင်…”

  “ ဟင်း…..တော်တော်ထနေတယ်….”

  “ ဟုတ်ဖူးလေ….မြလေးကလဲ…. ကိုစိုးက လိုးချင်လွန်းလို့ပြောတာပါ.. မြလေးက မခံချင်ဘူးလား…”

  “ ဘွာတေး….ဘွာတေး….. မြလေးက ကိုစိုးကိုချစ်လို့စတာပါ…ဟိုဖက်ခန်းက ကိုလင်းတောင်အိပ်သေးရဲ့လား လို့………”

  “ ခပ်စောစောကပဲ ဝင်သွားတာ…အိပ်ရောပေါ့မြလေးရာ…လာပါ…လိုးကြရအောင်…”

ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့မှာ အိပ်ခန်းထဲ ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့်ဝင်လာပြီး ပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုစိုးမြင့်ပြောသမျှကို မမြလေးက ပြန်ပြောရင်း တစ်ချက်တစ်ချက်တွင်ကိုလင်းချောင်းကြည့်နေသော အပေါက်ဆီကိုလှမ်းလှမ်းကြည့်သည်ကို အပေါက်မှ ချောင်းကြည့်နေသော ကိုလင်း သတိထားမိလာသည်။ ကိုလင်းမှာ ချောင်းကြည့်နေရတာကိုစိတ်ထဲမလုံသလိုခံစားလာရသဖြင့်ဆက်မကြည့်တော့ပဲ အိပ်ရာထဲ ပြန်လှဲအိပ်လိုက်သည်။

ကိုလင်းရင်ထဲတွင်လည်း တစ်ဖက်ခန်းကိုချောင်းကြည့်နေတဲ့အပေါက်ကိုမမြလေးက ရှာဖွေတွေ့သွားတာဖြစ်ပြီး သူတို့လိုးနေတုန်း ကိုလင်းချောင်းကြည့်နေသည်ကို မမြလေး ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။ ကိုစိုးမြင့်ကတော့ ဘာမှသိမည်မဟုတ်သော်လည်း မမြလေး၏ မျက်လုံးထဲတွင်သူကြည့်နေသော အပေါက်ဆီသို့ ကြည့်ရင်း သူကြည့်နေမှန်းသိသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေကြောင်း ကိုလင်းခံစားမိသည်။

  “ အ…အဟင်း….ဟင်း….ကိုစိုးရယ်…. ယားတယ်…ကွယ်….ဟင့်….ဟင်း…”

တစ်ဖက်ခန်းမှမမြလေး၏ ညည်းညူသံကို ကြားရသဖြင့်ကိုလင်း မနေနိုင်တော့ပဲ ထပြီး ချောင်းကြည့်မိပြန်သည်။ ကုတင်ပေါ်တွင်မမြလေးကိုကန့်လန့်ဖြတ်အိပ်လျက်တွေ့ရပြီး မမြလေး၏ ဖင်ကြီးတွေက ကုတင်စောင်းတွင်တင်နေသည်။ ကိုစိုးမြင့်ရော မမြလေးပါ အဝတ်အစားဟူ၍ လုံးဝမရှိဘဲ ကိုယ်လုံးတီးများဖြင့်ဖြစ်နေသည်ကိုအခန်းအလယ်တွင်ထွန်းထားသော နှစ်ပေမီးချောင်း အလင်းရောင်ဖြင့်ကိုလင်းတွေ့လိုက်ရသည်။

ကိုလင်းအနေဖြင့်တစ်ခုအဆင်ပြေတာက ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား လိုးကြဆော်ကြလျှင်နှစ်ပေမီးချောင်းကိုအမြဲတမ်း ထွန်းထားသည်ဖြစ်သဖြင့်ကိုစိုးမြင့်တို့၏ လိုးပွဲကို ကောင်းကောင်း မြင်နေရစမြဲ ဖြစ်လေသည်။ ကိုစိုးမြင့်က မမြလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အုပ်မိုးလျက် မမြလေး၏ နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်တွယ်ဆုပ်နယ်ပေးနေသလို မမြလေး၏ပြည့်တင်းဖောင်းကားနေသော စောက်ဖုတ်ကလေးကို လက်ဖြင့်ပွတ်သပ်ပေးနေရာမှ လက်ညှိုးဖြင့်ထိုးမွှေကလိပေးနေလေသည်။

မမြလေး၏ စောက်ခေါင်းထဲမှစောက်ရည်ကြည်များ တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျနေသဖြင့်ကိုစိုးမြင့်က လက်ညှိုးဖြင့်ထိုးမွှေချိန်တွင်တစွပ်စွပ်အသံများ မြည်နေသည်ကို အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။ ကိုစိုးမြင့်က မမြလေးကို နှိုးဆွပေးပြီး သောအခါတွင်ကုတင်စောင်း၌ တွဲလောင်းလေးဖြစ်နေသော မမြလေး၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲ၍ဖြဲကာ သူ၏ ၇ လက်မကျော်လောက်ထွားကြိုင်းသန်မာလှသော လီးတန်ကြီးကိုလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်၍ မမြလေး၏ ပြဲအာလာသော စောက်ဖုတ်အဝတွင် တေ့လိုက်သည်။ ပြီးနောက် မမြလေး၏ ပေါင်နှစ်ဖက်ကို လက်များဖြင့် ဆွဲကိုင်ပြီးလီးတန်ကြီးကိုထိုးသွင်းလိုက်သည်။

  “ စွပ်….ဒုတ်……”

  “ အား…အား….အင်း……..အင့်…. ကိုစိုးရယ်…..အာ…..အ..ဟင့်…”

အရည်ကြည်များဖြင့်စိုစွတ်လိမ်းကျံနေသော မမြလေး၏ စောက်ခေါင်းအတွင်းသို့ကိုစိုးမြင့်၏ လီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံး အရင်းထိတဆုံးဝင်ရောက်သွားပါသည်။ မမြ လေးမှာ တစ်ချက်မျှ တွန့်သွားပြီး အားခနဲ အသံထွက်၍ညည်းညူလိုက်သော်လည်းမမြလေး၏အသံကအားရကျေနပ်မှုတွေအပြည့်ပါဝင်နေသည်။ကိုစိုးမြင့်ကမမြလေး၏

ပေါင်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်လျှက် လီးတန်ကြီးကို ဆွဲနှုတ်ကာ ပြန်ဆောင့်သွင်းလိုက်သည်။ ဆက်ပြီး လီးတန်ကြီးကိုပြန်ထုတ်၊ ထိုးသွင်း လုပ်ကာ ဆောင့်လိုးနေသည်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့်မြန်ဆန်သွက်လက်လာတော့သည်။

“ စွပ်…..ပြွတ်…..ပလွတ်….စွပ်………ပြွတ်…….”

ကိုစိုးမြင့်၏ လီးတန်ကြီးမှာ မမြလေး၏ စောက်ခေါင်းထဲ ဝင်သွားသောအခါ စွပ်ခနဲ ပြွတ်ခနဲ မြည်သွားပြီးကိုစိုးမြင့်၏ တွဲကျနေသော လီးပြွတ်ဥကြီးကလည်း မမြလေး၏ စအိုဝကိုဖတ်ခနဲ ဖတ်ခနဲ သွားရိုက်မိပြီး အသံတို့မှာစည်းချက်ကျကျပင်ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။

မမြလေးမှာ ကိုစိုးမြင့်၏ လိုးဆောင့်ချက်နှင့်အတူ အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာရဟန်ဖြင့် အောက်မှနေ၍ဖင်ကြီးများကို ကော့မြှောက်ပင့်တင်ပေးနေတော့သည်။ ကိုစိုးမြင့်သည်မမြလေး၏ လုံးကျစ်ပြည့်ဖြိုးနေသော နို့နှစ်လုံးကို စုံကိုင်ပြီး ဖိဆောင့်နေသည်။ ကိုလင်းကြည့်နေသော အပေါက်မှာ ကိုစိုးမြင့်တို့ လိုးနေသော နေရာကိုကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း မြင်ရသည်ဖြစ်ရာကိုစိုးမြင့်၏လီးကြီးဆောင့်လိုးလိုက်သည့်အခါမမြလေး၏စောက်ဖုတ်လေးခွက်ဝင်သွားသည်ကိုတောင်တွေ့မြင်နေရသည်။

  “ ဆောင့်…ဆောင့်….ကောင်းလာပြီး…ကိုစိုးရဲ့…အား…….အင့်..ကောင်းတယ်..”

  “ စွပ်…ဖွတ်…….ပြွတ်….ဖတ်……စွပ်……..”

  “ ကိုစိုးလည်း…..ကောင်းလာပြီ……အား….သိပ်ကောင်းတာပဲ…..တအားဆောင့်တော့မယ်…နော်…”

  “ စွပ်….ပြွတ်……ဖွတ်…..ဖတ်……”

  “ ဆောင့်ပါ….အား…….အီး…ဆောင့်ပါ……အားမနာနဲ့…ဆောင့်သာဆောင့်….အ…အိ…မညှာနဲ့…ဆောင့်”

  “ စွပ်…..ပြွတ်…..ဖတ်…….ဖွတ်…….ဖတ်…စွပ်……..”

မမြလေးက အတတ်နိုင်ဆုံး ဖင်ကြီးကို ကော့ကော့တင်ပေးရင်း အသံထွက်ညည်းညူလာသလို ကိုစိုမြင့်ကလည်းခြေဖျားထောက်ကာအားစိုက်ဆောင့်လိုးပေးသည်။မကြာခင်မှာပင်မမြလေး၏ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတောင့်တင်း၍ မေးဖျားလေးများ ဆတ်ခနဲ ဆတ်ခနဲ မော့၍ မော့၍ တက်သွားချိန်မှာ ကိုစိုးမြင့်ကလည်း ပါးစပ်ကြီးဟလျက်လီးတန်ကြီးအား မမြလေး စောက်ဖုတ်ကြီးထဲ အရင်းထိထိုးသွင်းကပ်လိုက်ရင်း ငြိမ်ကျသွားရတော့သည်။

ကိုလင်းမှာလည်း ချောင်းကြည့်နေရင်း ထောင်၍ မာတင်းလာသောသူ့လီးကြီးကို ပုဆိုးအတွင်းမှ ထုတ်လျက်ဂွင်း တိုက်ပစ်လိုက်ရာ သုတ်ရည်များ ပန်းထွက်သွားလေတော့သည်။ ဤသည်မှာ ကိုလင်းအနေဖြင့်အိပ်ရာပေါ်တွင်လှဲနေရင်း ညက ကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယား လိုးနေတာကိုချောင်းကြည့်ခဲ့ရပုံကို ပြန်စဉ်းစားနေမိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ကိုစိုးမြင့်နှင့်မမြလေးတို့နှစ်ဦးစလုံး ကားဖြင့်ထွက်သွားသည်ကိုတွေ့လိုက်ရပြီး ကုတင်ပေါ်တွင်ပက်လက်လှန်စဉ်းစားနေမိရာတွင်ပုဆိုးထဲမှလီးတန်ကြီးက ထောင်ထလာရပြန်လေသည်။ ကိုလင်းမှာ ပုဆိုးကိုလျောချလိုက်ပြီး တောင်ထနေသော လီးတန်ကြီးကိုလက်ဖြင့်တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ကာ ပွတ်သပ်ပေးနေလိုက်သည်။

  “ ကျွီး……အိ………အီ………”

အခန်းတံခါးဖွင့်သံကို ခပ်တိုးတိုး ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကိုလင်းမှာ အိပ်ရာပေါ်မှနေ၍ အခန်းတံခါးဝဆီသို့လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ အခန်းတံခါးမှာ ပွင့်ဟသွားပြီး အထဲသို့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာပြီး၊ မနက်ခင်းအာရုဏ်တက်ချိန်မို့အခန်းထဲ ဝင်လာသူကိုသဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရချေ။ သို့သော်အခန်းတံခါးကို ပြန်ပိတ်ပြီး ကိုလင်းကုတင်ဘက်ဆီသို့လျှောက်လာသော ဟန်ပန်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်နှင့်မိန်းကလေးတစ်ယောက်ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ကုတင်နား နီးလာချိန်တွင်တော့အခန်းထဲဝင်လာသူမှာ မမြလေး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ကိုလင်းမှာကိုစိုးမြင့်တို့လင်မယားနှစ်ယောက်ခရီးထွက်သွားပြီးအိမ်တွင်ဘယ်သူမှမရှိချိန်တွင်အခန်းထဲသို့မိန်းမတစ်ယောက် ဝင်လာသောကြောင့် အိပ်မက် မက်နေတာများလားဟူ၍ တွေးတော စဉ်းစားမိသော်လည်းကုတင်နားသို့ရောက်လာချိန်တွင်မမြလေး ဖြစ်နေသဖြင့်အံ့သြမှုများပင်ဖြစ်ရသည်။ ဒါဆိုရင်… ခရီးသွားသည်မှာကိုစိုးမြင့်တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး မမြလေး မလိုက်သွားပဲ ကျန်ခဲ့ကြောင်း ကိုလင်း သေချာသိလိုက်ရတော့သည်။

မမြလေးမှန်း သိလိုက်သည်နှင့်ညဦးပိုင်းက ကိုစိုးမြင့်နှင့်အပြတ်လိုးကြဆော်ကြစဉ်က မမြလေး၏ စောက်ဖုတ်ပြဲပြဲကြီးကို ပြန်မြင်ယောင်မိပြီး ကိုလင်း၏ ဒုတ်ကြီးက ပိုပြီး မာတင်းကာ ထောင်ထလာတော့သည်။

လီးတန်ကြီးကိုကိုင်ဆုတ်ထားလျက်တန်းလန်းကြီးဖြစ်နေသဖြင့်ကိုလင်းမှာလက်ကိုပြန်မခွာတော့ပဲ ဒီအတိုင်းထားကာ မျက်လုံးလေးမှေးစင်းလျက်မမြလေး ဘာများလုပ်မလဲဟုစောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။မမြလေးမှာ ကိုလင်း အိပ်ပျော်နေတာ ဟုတ်မဟုတ် ကုတင်ဘေးနားကပ်လျက် လေ့လာပြီးသောအခါကိုလင်း တစ်ယောက်အိပ်ပျော်နေကြောင်း သေချာသွားမှ ကုတင်ပေါ်သို့ ခြင်ထောင်မကာ တင်ပလွှဲ ထိုင်လိုက်သည်။ 

ကိုလင်းပုဆိုးမှာ လျှောကျ ကျွတ်၍နေပြီး လီးတံမာမာကြီးက တောင်ထနေကာ ကိုလင်း၏ လက်ဖြင့်ဆုတ်ကိုင်ထားသည်ကို မမြလေးက မက်မောစွာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မျက်လုံးမှေးထားရင်း ကိုလင်းတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

ကိုလင်းမှာ အိပ်မောကျနေသယောင်ဆောင်လျက်အသက်ကို မှန်မှန်ရှူနေရင်း မမြလေး ဘာဆက်လုပ်မည်ကို အသာစောင့်ကြည့်နေသည်။ မနက်ခင်း အလင်းရောင်ခြည်က အခန်းထဲ ဝင်နေပြီဖြစ်ရာ အခန်းထဲတွင်လင်းလင်းချင်းချင်းကြီးမဟုတ်ပေမယ့်သဲကွဲစွာတော့မြင်နေရသည်။မမြလေးကကိုလင်း၏ထောင်မတ်ထနေသောလီးတန်ကြီးကို ခဏမျှကြာအောင်စိုက်ကြည့်နေရင်း ခြင်ထောင်ထဲသို့လူတစ်ကိုယ်လုံး ဝင်ကာ ကုတင်ပေါ် တက်လိုက်သည်။ လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ဆုပ်ထားသော ကိုလင်း၏ လက်များကို မမြလေးက သူမ၏ လက်ကလေးဖြင့်အသာအယာလေး ဖြည်လိုက်ပြီး ကိုလင်းလက်ကိုဘေးဘက်သို့ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။

  “ အိုး……နည်းတာကြီး ကိုမဟုတ်ဖူး…..အားရစရာကြီးပါလား….နော်……”

  မမြလေးက ကိုလင်းလက်ကို ဖယ်လိုက်စဉ်တွင်မာတင်းလျက်ထောင်မတ်နေသော ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးကို သေချာမြင်လိုက်ရသဖြင့်ပါးစပ်မှ တီးတိုးလေး အသံထွက်ညည်းလိုက်ရင်း သူမ၏ လက်ကလေး တစ်ဖက်ဖြင့်လီးတန်ကြီးကို အလယ်လောက်မှ ဖမ်းဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ မမြလေး၏ လက်ဖဝါးနုနု အထိအတွေ့ကြောင့် ကိုလင်း၏လီးတန်ကြီးမှာ ပို၍မာတင်းပြီး ထောင်ထလာသည်။ မမြလေးမှာ သူမ၏ လက်ကလေးဖြင့်ကိုင်လိုက်သည်တွင် စောစောကထက် တင်းမာတောင်ထလာသော လီးတန်ချောင်းကြီးကို လက်ဖဝါးလေးဖြင့်စုန်ကာဆန်ကာ ဖွဖွလေး လျှောတိုက်ပွတ်ပေးနေသည်။

ထို့ပြင်အားမလိုအားမရဖြစ်လာဟန်ဖြင့်လည်း လီးတန်ကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ဖျစ်ညှစ်လိုက်မိသည်။ ထိုသို့ ဖျစ်ညှစ်လိုက်ကာမှ ကိုလင်း၏လီးကြီးက ပိုပြီးကြီးလာကာ မာတောင်လာသည်။ မမြလေးမှာ စိတ်ထဲ မချင့်မရဲဖြစ်၍လာသဖြင့် လီးချောင်းကြီးပေါ်ရှိ အရေပြားကို အောက်ဖက်သို့ အသာလေးဆွဲချကာ လီးထိပ်ဖူးကြီးကို ဖြဲကြည့်လိုက်ရာ နီရဲလျက်တင်းကားနေသော လီးတန်ထိပ်ဖူးကြီးက မက်မောဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မမြလေး၏မျက်လုံးများက အရောင်တွေတဖြတ်ဖြတ်လက်၍လာပြီး ကိုလင်း၏လီးတန်ကြီး အရေပြားကိုဆွဲချထားသော သူမ၏လက်ကလေးဆီမှ လက်မထိပ်လေးဖြင့် ဒစ်ထိပ်ဖူးကားကားကြီးကို ထိတယ်ဆိုရုံလေးထိ၍ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ကိုလင်း၏လီးတန်ကြီးမှာ မမြလေး၏လက်ထဲတွင်တင်းခနဲတင်းခနဲ ဖြစ်ကာ ဆတ်ခနဲဆတ်ခနဲ ထောင်ထရုန်းကန်နေသည်။ မမြလေးက ကိုလင်းမျက်နှာကို လှမ်း၍ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးလေးများမှိတ်ကာ အသက်ကိုမှန်မှန်ရှူနေသော ကိုလင်း၏မျက်နှာကိုချစ်စဖွယ်မြင်နေရသည်။

မမြလေးက ကိုလင်းကိုကြည့်ပြီးသည်နှင့် တောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏မျက်နှာကို လီးကြီးပေါ်သို့ ငုံ့၍ချလိုက်သည်။ မမြလေး၏ ပခုံးသာသာလောက်ရှိသော ဆံပင်တစ်ချို့တစ်ဝက်မှာ ကိုလင်း၏ ပေါင်ခြံနှင့်ဆီးခုံပေါ်ကို ထွေးခနဲဝဲ၍ကျသွားရာ ကိုလင်းမှာ ယားကျိကျိဖြင့်တစ်မျိုးအရသာ တွေ့သွားရသည်။

မမြလေးက ပြည့်တင်းသော သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးအစုံဖြင့် ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးထိပ်ဖူးကို ဖိကပ်ကာလျှာဖျားလေးဖြင့်ကလိလိုက်သည်။ကိုလင်းမှာယောင်ပြီးအသံထွက်မအော်မိအောင်စိတ်ကိုမနည်းချုပ်တည်းထားလိုက်ရသည်။ မမြလေးတစ်ယောက်သူအိပ်ပျော်နေသည်အထင်ဖြင့်လုပ်ချင်ရာလုပ်ပလေ့စေဟူ၍ လွှတ်ထားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ့အနေဖြင့်နိုးသွားမည်ဆိုလျှင်မမြလေးမှာရှက်ရမ်းရမ်းသွားမှာကို စိုးရိမ်မိသဖြင့်စိတ်ထဲမှဖြစ်ပေါ်ခံစားနေရသမျှကို ချုပ်တည်းလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ မမြလေးက သူမ၏နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို အသာဟ၍ လီးတန်ကြီး ဒစ် သာသာလောက်အထိ ဝင်အောင် ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်ပြီး မာတင်းနေသော ဒစ်ကြီး၏ အောက်ဖက်နားကိုဘယ်ညာပတ်၍ လျှာဖျားလေးဖြင့် ပွတ်သပ်ဆွဲပေးလိုက်သည်။ ကိုလင်းမှာ တောင့်ခံနေသည့်ကြားထဲမှ တွန့်ခနဲဖြစ်သွားရသေးသည်။ 

မမြလေးက ကိုလင်း၏မျက်နှာဆီကို မျက်လုံးလေးအသာလှန်ပြီး ကြည့်လိုက်သော်လည်းကိုလင်းတစ်ယောက် အခုချိန်ထိ ထပ်မံလှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးသဖြင့် လီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံးကို ပါးစပ်ထဲဝင်နိုင်သမျှ ဝင်အောင်သွင်းလိုက်၊ ပြန်ထုတ်လိုက်ဖြင့်စိတ်ထက်သန်စွာ စုပ်ပေးနေသည်။

ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးမှာလည်း မမြလေး၏ ပါးစပ်ထဲမှ တံတွေးများဖြင့် စိုရွှဲပြောင်လက်နေတော့သည်။မမြလေးမှာ ခြင်ထောင်ကိုမလျှက် ကုတင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူမ၏ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှ အင်္ကျီနှင့်ဘရာစီယာတို့ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထမီကိုပါ ဆက်၍ ဆွဲချွတ်လျက်ပုံလိုက်သည်။ 

ကိုလင်းမှာ မမြလေးဘာလုပ်နေတာလဲဟု မျက်လုံးလေး အသာမှေး၍ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကုတင်ဘေးတွင် အဝတ်အစားလုံးဝမရှိဘဲကိုယ်တုံးလုံးကြီးဖြစ်နေသော မမြလေး၏ အမို့၊အဝှမ်း၊ အကောက်၊ အတောင့်တို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်ရင်ထဲမှကာမဆန္ဒတွေ တက်ကြွလို့လာရလေသည်။

မမြလေးက ကုတင်ဘေးမှာ မတ်တတ်ရပ်လျက်ကိုလင်း၏ လျှောကျနေသော ပုဆိုးကို အသာအယာဖြင့် ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ ကိုလင်၏အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားရတော့သည်။ မမြလေးသည် တံတွေးများဖြင့် စိုရွှဲလျက် မာတင်းထောင်မတ်ကာ တဆတ်ဆတ်ဖြစ်နေသော ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးကို ကြည့်၍တံတွေးတစ်ချက် မြိုလိုက်ပြီး ခြင်ထောင်မကာ ကုတင်ပေါ်တက်လျက်တစ်ဆက်ထဲပင်ကိုလင်းကို မျက်နှာမူ၍ကိုလင်းအပေါ်သို့ကျော်ခွတက်လိုက်သည်။ 

ကိုလင်း၏ သံချောင်းတမျှ မာတင်းတောင်မတ်နေသော လီးတန်ကြီးကိုသူမလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုတ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကုန်းကုန်းကွကွကြီးဖြင့် သူမ၏စောက်ဖုတ်အဝကို လီးထိပ်ဖူးအားတေ့လျက်တဖြေးဖြေး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ရင်း ကိုလင်း၏လီးကြီးကိုသူမစောက်ဖုတ်ကြီးထဲ သွင်းယူလိုက်တော့သည်။

  “ အား….အင့်….အီး…အား…အ….အီး….အား…အင့်အင့်..”

  “ ပြွတ်…ပလွတ်…ပြွတ်….ဖွတ်….”

မမြလေးက အပေါ်မှဆောင့်ရတာ အားရကျေနပ်နေသည့်ပုံဖြင့် ညည်းညူလိုက်ရင်း ဖင်ကြီးကိုကြွကာကြွကာဖြင့်ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်၍ လိုးလေတော့သည်။ ကိုလင်းမှာ သူ့စိတ်တွေကို ဘယ်လိုမှ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖြတ်ခနဲဖွင့်လိုက်ရာ မမြလေး၏နို့အုံကြီးတွေက မျက်နှာရှေ့တွင် ဝဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ့လက်များဖြင့် နို့အုံကြီးကို လှမ်းဆွဲကိုင်ဆုပ်လိုက်ပြီး မမြလေး၏ဖင်ကြီးကို အောက်သို့ဆောင့်အချနှင့်အညီသူ၏ဖင်ကိုကော့ပင့်ပေးလိုက်သည်။

  “ ဟင်…..ကိုလင်း…နိုး နေပြီလား….”

  “ အင်း…ဆက်ဆောင့်…ဆောင့်….ကိုလင်း ကောင်းနေပြီ….”

“ ဖွတ်…စွပ်…ပြွတ်……….ပလွတ်…ပြွတ်…….”

မမြလေးမှာ အပေါ်မှနေ၍ ဖင်ကိုကြွကာ ဆောင့်လိုး၍ကောင်းနေတုန်း ကိုလင်းနိုးလာပြီး နို့အုံများကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်သဖြင့်လန့်သွားရပြီး အဆောင့်ရပ်မည်ပြုလိုက်ရာ ကိုလင်းက နို့တွေကို ကိုင်ထားသော လက်ကို ဖြုတ်လိုက်ပြီး မမြလေး၏ တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ မမြလေးမှာ ခဏမျှငြိမ်နေလိုက်ပြီးကိုလင်းက တင်ပါးနှစ်ဖက်ကို ကိုင်ဆုပ်ထားသဖြင့် ချွတ်၍မရဖြစ်နေသဖြင့်ကိုလင်းပြောသည့်အတိုင်းပင်ဖင်ကို ကြွကာကြွကာဖြင့်ဆက်ဆောင့်ပေးလိုက်တော့သည်။

  “ ပြွတ်….ဖွတ်…စွပ်…..ပလွတ်…ပြွတ်……………”

  “ ကောင်းလိုက်တာ..မမြလေးရာ…အား…အ…..ကောင်းတယ်…ဆောင့်..ဆောင့်…..”

  “ ပြွတ်….ဖွတ်….စွပ်……ပလွတ်……..”

မမြလေးမှာ ကိုလင်းကို စကားပြောခွင့် မပေးဘဲ ကိုလင်း၏နှုတ်ခမ်းအစုံကို တပ်မက်စွာဖြင့်အတင်းငုံ၍စုပ်နမ်းလိုက်သည်။ သူမဖင်ကြီးကိုလည်း ကြွကာ ကိုလင်း၏လီးတန်ကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲ အဆုံးပြန်ဝင်အောင်ဆောင့်ဆောင့်သွင်းနေမြဲသွင်းလျက်ရှိသည်။

ကိုလင်းအနေဖြင့်ရမ္မက်စိတ်များ ပြင်းထန်လျက်ရှိနေရသလိုမမြလေးမှာလည်း ကိုလင်းနိုးမှာကို မပူရတော့သဖြင့်ပြင်းထန်တက်ကြွလာသော ကာမစိတ်များကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့ပြီး အတင်းပင်ဆောင့်ဆောင့်ချ လိုးပေးနေတော့သည်။

  “ အိ…အ…….ပြွတ်…ဖွတ်…..ကောင်းတယ်…ကွာ….ဆောင့်…ဆောင့်..ပါ….အ….အီး….”

သိပ်မကြာခင်မှာပင် မမြလေးမှာ စိတ်တိုင်းကျ ဆောင့်နေရသဖြင့်အားရကျေနပ်မှုများ ဖြစ်လာကာ (၃)(၄) ချက်ခန့် ဆောင့်ပြီး ကိုလင်း၏လီးကြီးကို အရင်းထိဝင်အောင်ဖိကပ်လျက်ကိုလင်း၏ကိုယ်ပေါ်သို့ မှောက်ချဖိကပ်လျက် ကျသွားရာမှ သုတ်ရည်များကို အားရပါးရ ပန်းထုတ်လိုက်တော့သည်။ 

ကိုလင်းလည်း ပြီးလုပြီးခင်ဖြစ်နေတုန်း မမြလေး အဆောင့်ရပ်သွားပြီး လဲကျလာသဖြင့် မမြလေး၏ခါးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံကိုင်လျက်အောက်မှနေ၍ လေးငါးချက်ပစ်ဆောင့်လိုက်ရာ လီးတန်ကြီးတစ်ခုလုံး ဆိမ့်ကျင်သွားပြီး သုတ်ရည်များကိုမမြလေး၏ စောက်ခေါင်းထဲ တပြွတ်ပြွတ်ပန်းထည့်လိုက်သည်။ကိုလင်းက သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှောက်ကျလာသော မမြလေး၏ကိုယ်လုံးကြီးကိုသိုင်းဖက်ထားလိုက်လေသည်။

မမြလေးမှာ စောစောက ကာမဆန္ဒတွေ တက်ကြွလွန်း၍ ကိုလင်းအပေါ်မှတက်ခွဆောင့်လိုးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ပြီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့်ကာမဆန္ဒတွေလည်း ပြေပျောက်သွားချိန်တွင်မတော့ကိုလင်းအပေါ် ရှက်စိတ်များ ပေါ်လာပြီးမျက်နှာလေး နီမြန်းလျက်ရှိနေလေသည်။

  “ မြလေး…”

  “ ဟင်…ရှင်…ကိုလင်း……..”

  “ ကောင်းတယ်မို့လား…ဟင်….”

  “ အို…….ကိုလင်းကလဲ…မြလေး ရှက်ပါတယ်…မမေးပါနဲ့….”

  “အော်…မြလေးရယ်… မရှက်ပါ့နဲ့တော.. အခုဆို ကိုလင်းနဲ့ မြလေးတို့ အားရပါးရ လိုးပြီးနေကြမှပဲဟာ…ရှက်ဖို့လိုသေးလို့လား…”

“ ကိုလင်းကလဲ..မြလေးရှက်တာပေါ့လို့… ကိုလင်းကို မြလေးက အရင်စပြီးတော့ လိုးခဲ့တာလေ…မြလေးရှက်လိုက်တာ…”

  “ မြလေးရယ်… ကိုလင်းလဲလေ.. မြလေးနဲ့ အခုကြုံလို့ပါ… မြလေး တို့အိမ်စရောက်ကထဲက မြလေးရဲ့တင်ပါးဆုံကြီးနဲ့နို့ကြီးတွေကို မြင်ပြီး လိုးချင်နေခဲ့တာပါ…”

  “ မြလေး..သိသားပဲ…ကိုလင်းဖြစ်နေတာတွေကို… ဒါပေမယ့်..မြလေး အခုလို စပြီးလိုးတာမို့ မြလေးကိုအထင်မသေးရဘူး..နော်….”

  “ အထင်မသေးပါဘူး.. မြလေးရဲ့.. မြလေးကို အထင်မသေးတဲ့အပြင်မြလေးကို အရမ်းချစ်သွားရပါသေးတယ်.. တကယ်..ပါ.. မြလေးကိုသိပ်ချစ်တာပဲ…ကွယ်..”

  “ တကယ်နော်..ကိုလင်း… ပြီးတော့ ဟို…ဟိုလေ…မြလေးတို့ ဒီအိမ်ကိုစရောက်တုန်းကတည်းက ကိုလင်း မြလေးကိုကြည့်တဲ့အကြည့်တွေထဲမှာ မြလေးကိုလုပ်ချင်တဲ့ဆန္ဒတွေ ပြင်းပြနေမှန်း မြလေး သိတယ်.. နောက်ပြီး…မြလေးတို့ည ည လိုးကြတဲ့အခါလည်း ကိုလင်းချောင်းကြည့်နေမှန်းလဲ မြလေး သိတယ်… သိလား…”

  “ ဟင်…ကိုလင်းချောင်းကြည့်တာ မြလေး သိတယ်.. ဟုတ်လား…”

  “အင်း…သိတာပေါ့…ကိုလင်းရဲ့..ကိုလင်းမြလေးတို့ကိုချောင်းဖို့အပေါက်ဘယ်နှပေါက်ဖောက်ထားတယ်.ဆိုတာ ပြောပြရအုံးမလား…”

  “ ဟာကွာ…တကယ်ပါပဲ..မြလေးကတော့အကုန်သိနေတာကိုး…”

  “ သိရုံတင်မကဘူး… ည ညဆိုကိုစိုးနဲ့မြလေးတို့လိုးကြတာကိုကြည့်ပြီး ကိုလင်း မနေနိုင်တော့လို့ဂွင်းတိုက်နေတာလဲ သိလို့မြလေး သနားတာနဲ့အခုလို ကြံပစ်လိုက်တာ..”

  “ အော်…မြလေး…အချစ်ရယ်… ”

  “ အော်..ဒါနဲ့ကိုစိုးမြင့်ခရီးသွားတာ မြလေး မလိုက်သွားဘူးလား…”

“ ကိုစိုးက နေပြည်တော်သွားတာဆိုတော့ ကြာမှာလေ ကိုလင်းရဲ့.. အနည်းဆုံး သုံးလေးရက်တော့ ကြာမယ်.. မြလေးလဲ အစကတော့ လိုက်သွားအုံးမလို့ဟာ…ပဲ.. ဒါပေမယ့် ကိုလင်းတစ်ယောက်တည်း ကျန်နေခဲ့မှာသနားလို့…လိုက်မသွားတော့တာ…”

  “ ဒီလောက်တောင်ပဲလား…မြလေးရယ်…”

  “ ဒီထက်တောင်ပိုသေးတယ်..ရှင့်…သိရဲ့လား..ဟွန့်…………..”

ကိုလင်းက မမြလေး၏ ကိုယ်လုံးအား ဖက်ထားရင်းစကားပြောနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ မမြလေး၏ စောက်ဖုတ်ထဲတွင်ကိုလင်း၏လီးတန်ကြီး တပ်လျက်တန်းလန်းဖြင့်ကိုယ်ပေါ်တွင်မှောက်ထားသော မမြလေးကို စကားပြောနေခြင်းဖြစ်ရာ ပထမဦးစွာ ရှက်နေသော မမြလေးမှာ အခုဆိုလျင်ရှက်စိတ်များ ကွယ်ပျောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကိုလင်းက မမြလေး၏ ကျောပြင်ကို ဖက်ထားသော လက်များအား အငြိမ်မနေဘဲ ပွတ်သပ်လှုပ်ရှားပေးနေသည်။မမြလေး၏ စောက်ဖုတ်ထဲတွင်ဝင်နေသော လီးတန်ကြီးကလည်း မမြလေး၏ စောက်ခေါင်းနံရံများနှင့်ထိတွေ့မှုကြောင့်ပြန်လည်မာကျောလာပြီဖြစ်သည်။

မမြလေး၏ နို့အုံကြီးကလည်း ကိုလင်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင်ဖိထားသဖြင့်နို့အုံကြီး၏ အထိအတွေကလည်းကိုလင်း၏ ရမ္မက်စိတ်များကို နှိုးဆွပေးနေသည်။ မမြလေးမှာလည်း စကားပြောနေရင်းမှနေ၍ ရှက်စိတ်များ ကွယ်ပျောက်ကုန်ပြီ။ 

ကိုလင်း၏ သနားစဖွယ်အမူအရာနှင့်သူမကို လိုးချင်စိတ်များ အမြဲဖြစ်ပေါ်နေတတ်သည်ကိုလည်းသိပြီးဖြစ်သဖြင့်ယခုလိုအစပျိုးပြီးလိုးဖြစ်ကြရာ နောက်ထပ်၍လိုးကြရန်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်နေကြလေသည်။ သူမ၏စောက်ဖုတ်ထဲ တပ်လျက်သားကြီး ဖြစ်နေသေးသော ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မာလာသောအထိအတွေ့ ခံစားမှုကြောင့်ကိုလင်း၏အလိုးကိုတဖန်ပြန်၍ ခံချင်လာသော ကာမရမ္မက်တို့ကလည်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

  “ ကိုလင်း…..”

  “ ဟင်…ဘာလဲ…မြလေး…”

  “ ဟိုလေ…. မြလေးကို ကြည့်ပြီး ကိုလင်း လိုးချင်နေတယ်…မဟုတ်လား…”

  “ လိုးချင်တာမှ..တပိုင်းသေနေတာပေါ့…မြလေး…ရယ်….”

“ နောက်ပြီး ချောင်းကြည့်တိုင်း တွေ့ရတဲ့ မြလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းအိအိကြီးကလဲ ကိုလင်းကိုလိုးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်စေတယ်လေ….”

  “ ဒါကြောင့်မြလေးက ကိုလင်းလိုးရအောင် ကြံဖန်ပေးတာပေါ့…”

  “ ကဲ…ဒါဆို….”

  “ ဒါဆိုရင်…ဘာဖြစ်လဲ…ကိုလင်းရဲ့…”

  “ ကိုလင်းတို့တစ်ချီလောက်ထပ်ပြီး လိုးကြရအောင်…”

  “ ကိုလင်းသဘောပါ…မြလေးလေ… ကိုလင်း ဘယ်လောက်လိုးလိုး အလိုးခံဘို့အသင့်ပါပဲ…ရှင်…”

  “ ဒါဖြင့်…ခဏကြွအုံး…ကိုလင်းပြမယ်…”

   “ ပြွတ်…..”

မမြလေးက ကိုလင်းအပေါ် မှောက်ချထားရာမှ ကြွပြီးထလိုက်ရာ ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးမှာ သူမ စောက်ဖုတ်ထဲမှ ပြွတ်ခနဲ ကျွတ်ထွက်သွားလေသည်။ ပြီးနောက်ကိုလင်းဘေးတွင်ယှဉ်လျက်မမြလေးက လှဲအိပ်လိုက်သည်။ 

မမြလေး၏ နို့အုံထွားထွားအိအိကြီးများနှင့်အတူလှပသော ကိုယ်လုံးဖွေးဖွေးကြီးကို ကြည့်၍ ကိုလင်း လီး တန်ကြီးမှာ တဆတ်ဆတ်ဖြင့်တောင်မတ်လာသည်။ ကိုလင်းက မမြလေး၏ ပြည့်ဖြိုးတင်းမာနေသော နို့များကို လက်တစ်ဖက်နှင့်ဖွဖွရွရွလေး ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး နို့အုံတစ်လုံးကို ပါးစပ်နှင့်ငုံကာ တပြွတ်ပြွတ်နေအောင်စို့လိုက်သည်။

နို့အုံတစ်လုံးကိုငုံစို့လိုက်ပြီး နို့သီးခေါင်းလေးကိုသွားဖြင့်မနာတနာလေး ကိုက်ပေးသည်။ မမြလေး၏ ပေါင်တွင်းသား တလျှောက်ကိုလည်းလက်တစ်ဖက်ဖြင့်ပွတ်သပ်ဆုပ်ချေပေးလိုက်သည်။ ထိုမှတဆင့်မို့ဖောင်းပြည့်တင်းနေသောစောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းတလျှောက်ကိုလက်ဖြင့်ပွတ်ပေးလိုက်ပြီးစောက်စေ့လေးကိုပါပွတ်ခြေပေးလိုက်သည်။

  “ အင်း…ဟင်း….ဟင်း…ကိုလင်း ရယ်……..”

မမြလေးတစ်ယောက်တဒင်္ဂငုတ်လျှိုးသွားသော ကာမဆန္ဒတွေ တရိပ်ရိပ်ပြန်တက်လာရ၍ ညည်းညူလိုက် မိသည်။ ကိုလင်းက မမြလေး၏ အသားဆိုင်များကို ပွတ်သပ်ချေမွပေးပြီး မမြလေး၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းနွေးနွေးဖြင့် ဖိကပ်စုပ်နမ်းလိုက်ရာ ကိုလင်း၏ကျောပြင်ကြီးကို မမြလေး လက်လေးများဖြင့် အတင်းဖက်တွယ်လိုက်သည်။ မမြလေးမှာ စောက်ခေါင်းတလျှောက် ရွစိရွစိဖြစ်လာပြီး စောက်ရည်များ ထွက်လာရပြီဖြစ်သည်။ကိုလင်း၏ နှုတ်ခမ်းများကိုစုပ်နမ်းရင်း နို့တွေကိုပွတ်သပ်ချေမွနေမှုကြောင့်မမြလေးမှာ ခါးကိုကော့ပစ်လိုက်မိသည်။

  “ ဟင်း ဟင်း… ကိုလင်းရယ်.. မြလေး မနေတတ်တော့ဘူး.. ကွယ်… အား.. အီး…လုပ်မှာဖြင့်လဲ လုပ်ပါတော့ရှင်ရယ်…”

မမြလေးမှာ တက်ကြွလာသော ကာမစိတ်များကြောင့် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကိုလင်းကို လိုးဖို့ ပါးစပ်မှ ထုတ်ပြောလိုက်ရတော့သည်။ ကိုလင်းက မမြလေးကိုယ်ပေါ်မှ ထလိုက်ပြီး မမြလေး၏ ပေါင်နှစ်ချောင်းကြား ဝင်ထိုင် လျှက် သူ၏ပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်ကို မမြလေး၏ ပေါင်နှစ်လုံးအား တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ 

မမြလေး၏ ဟပြဲလာသော စောက်ခေါင်းပေါက်ဝသို့ ကိုလင်းက သူ့လီးတန်ကြီးဖြင့် တေ့ပြီး စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်း တလျှောက်လီးတန်ကြီးထိပ်ဖြင့်မွှေဆွကလိပေးလိုက်သည်။ မမြလေး၏ စောက်စိလေးကိုလည်း သူ၏ လီးဒစ်ကြီးဖြင့်ဆတ်ခနဲဆတ်ခနဲ ထိုးပေးလိုက်ပြန်သည်။

  “ ဟင့်ဟင့်…ကိုလင်းရယ်.. အား….အီး…လိုးပါတော့…လို့…ဆို….”

  “ အင်း…လိုးတော့မယ်…နော်…မြလေး..”

  “ လိုးပါ ..ကိုလင်းရယ်.. မြလေး စောက်ဖုတ်ထဲ ကိုလင်းလီးကြီးနဲ့လိုးသွင်းလိုက်ပါတော့…မြလေး မနေနိုင်တော့ဘူး….အီး…အ……..”

  “ ပြွတ်….ဗြစ်……..”

ကိုလင်းက လိုးမည်ဟုပြောပြီးသော်လည်း မမြလေး၏ စောက်ခေါင်းဝတဲ လီးတန်ထိပ်ဖူးကြီး ဝင်အောင် ပြွတ်ခနဲသွင်းလိုက်ကာ ဆက်ပြီး မသွင်းသေးဘဲ တန်းလန်းထားလျက်မမြလေး၏ နို့အုံကြီးတွေကို ဆုပ်နယ်နေလိုက်သည်။

မမြလေးမှာ ကြွနေရွနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်လာသောကြောင့်လီးတန်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆွဲလျက် စောက်ခေါင်းထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ရင်း သူမ၏စောက်ဖုတ်ကြီးကိုကော့ပြီး ပင့်တင်ပေးလိုက်ရာ လီးတန်ကြီး တစ်ဝက်သာသာလောက်စောက်ခေါင်းထဲ တိုးဝင်သွားသည်။

မမြလေးက ကိုလင်း၏ လီးတန်ကြီးကိုကိုင်ထားသော လက်ကလေးကိုဖယ်လိုက်ပြီး ကိုလင်း တင်ပါးနှစ်ဖက်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ဆွဲချပြီးသူမဖင်ကြီးကိုလည်းထပ်မံကော့တင်ပစ်လိုက်ရာလီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံး သူမ၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့အဆုံးတိုင်ဝင်သွားလေတော့သည်။


ပြီးပါပြီ။




ကျွန်တော် နဲ့ မထား (စ/ဆုံး)

ကျွန်တော် နဲ့ မထား  (စ/ဆုံး)

ရေးသူ - အမည်မသိ။

ကျနော့်အိမ်က လုံးချင်း တိုက်အိမ်လေးပါ။ တော်တော်လေးလည်း ကျယ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူကသိပ်မရှိ။ အဖေရယ် အမေရယ် ကျနော်ရယ် ကျနော့်အမေရဲ့ တပည့် မထားရယ် အိမ်ဖော် အဒေါ်ကြီး ဒေါ်တင်ရယ် စုစုပေါင်းမှ ၅ယောက်ထဲပါ။ ခြံစောင့် လင်မယားတော့ ရှိတယ်။ ကိုထွန်းခင်တို့ လင်မယားလေ။ ခြံထောင့်မှာ သပ်သပ် အိမ်ဆောက်ပီး နေပါတယ်။ နေ့ဘက်ဆို အဖေကလည်း သူ့ရုံးကိုသွား အမေနဲ့ မထားနဲ့လည်း ရွှေဆိုင်သွား ကျနော်လဲ ကျောင်းသွားပေါ့။ အိမ်မှာ အရမ်းပျင်းဖို့ ကောင်းပါတယ်။ ကျောင်းက ပြန်ရောက်ရင် အခန်းထဲအောင်းပီး ဂိမ်းဆော့၊ တီဗွီကြည့်၊ စာလုပ်၊ ဒီလောက်ပါပဲ။ တစ်ခါတစ်လေ အောကားကြည့်ပေါ့။ ကြည့်ပီး ဖီလင်တက်လာရင် သိတယ်မလား ထုံးစံအတိုင်း ထုတာပေါ့။ 

ပထမဆုံး ပြောမှာက မထားရဲ့ အကြောင်းပေါ့ဗျာ။ မထားဆိုတာ ကျနော့်အမေရဲ့ တပည့်လေ ငယ်ငယ်ထဲက မွေးစားထားတယ် ပြောတာပဲ။ ကျနော်မမွေးခင် ထဲကပေါ့။ မထားရဲ့ အသက်က ကျနော့ထက် ၁၀ နှစ်လောက် ကြီးတယ်။ မထားကို အမေက မွေးစားထားတာ ဆိုပေမဲ့ ကျနော်နဲ့ မောင်နှမလိုတော့ မနေဘူး။ သူငယ်ချင်း လိုပါပဲ။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို မှတ်မိသေးတယ်၊ လူလစ်ရင် ကျနော့်လီးကို လက်နဲ့လိုက်ဆွဲလို့ ထွက်ပြေးရသေးတယ်။ မိရင် ညှစ်တယ်။ နောက်ပိုင်း ကျနော်လဲ ဘယ်ရမလဲ သူ့နိ့ကို လက်နဲ့ ပြန်ဆွဲတာပေါ့။ 

ခုနည်းနည်း အရွယ်လေး ရောက်လာတော့မှ သိပ်မစတော့တာ။ သူက အပျိူကြီး လုပ်မယ်တဲ့ဗျာ။ ယောက်ကျား မယူဘူးတဲ့။ ဘာစိတ်ကူးလဲတော့ မသိဘူး။ မထားက အသားဖြူဖြူ၊ နဲနဲဝတယ်။ အရပ်မြင့်တယ်။ တိုတိုပြောရင် ထောင်ထောင် မောင်းမောင်းပေါ့။ သူ့ကို အမေက တော်တော် ယုံပါတယ်။ အမေ အရမ်းစိတ်ချရတဲ့ လူပေါ့ဗျာ။ ရုပ်က အချောကြီး မဟုတ်ပေမဲ့ မထားက ကြည့်ပျော်ရူ့ပျော် ရှိပါတယ်။ စီးပွားရေးနဲ့ ပက်သက်ရင် မထားက တကယ်တော်ပါတယ်။ လုပ်ငန်းနဲ့ ပက်သက်ပီး စီမံခန့်ခွဲတာတွေ ဘာတွေဆိုရင် လုံးဝအကွက်စေ့ ထောင့်စေ့နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျနော်ကတော့ မထားက ဒါဆို ဟိုဟာပဲ။ အဲ့လို လုပ်လိုက်ရမှ ကျေနပ်တာ။ 

အမေက သူ့ကို အရမ်းယုံတော့ ကျနော့် မျက်စိထဲမှာ ခပ်နောက်နောက် ဖြစ်နေတာပေါ့။ ကျောင်းပိတ်ရက် အတွင်းမှာပဲ ဘယ်လလဲတော့ မမှတ်မိတော့ဘူး။ အမေ့ မိတ်ဆွေတယောက် မင်္ဂလာဆောင်တဲ့ဗျာ။ မန်းလေးမှာတဲ့။ အဲ့ဒါ အမေက ရန်ကုန်မှာ အလုပ်တွေ ရှိတယ်ဆိုပီး မထားကို သွားခိုင်းတယ်။

မထားက သူတယောက်ထဲဆို မသွားရဲဘူးတဲ့၊ ကျနော့ကိုပါ ခေါ်သွားမယ်တဲ့။ ကျနော်လဲ ထုံးစံအတိုင်း ငြင်းတာပေါ့။ မလိုက်ချင်ဘူး ဘာညာပေါ့လေ။ အမေက ဘာအလုပ်ရှိလို့လဲ မေးရော ဖြေစရာ အဖြေက မရှိဘူး။ ကျောင်းကလဲ ပိတ်ရက် ဖြစ်နေတယ်လေ။ နောက်ဆုံး အမေက မိန်းကလေး တယောက်ထဲ ခရီးဝေးလွတ်လို့ မကောင်းဘူး သားရယ် လိုက်သွားဆိုပီး ပြောတော့မှ လိုက်သွား လိုက်ရတယ်။ 

နောက်နေ့မနက် လေယာဉ်နဲ့ ရန်ကုန်ကနေ မန်းလေး ရောက်လာတာပေါ့။ မန်းလေး ရောက်ရောက်ချင်း အမေ့မိတ်ဆွေ အိမ်ကိုရောက်တယ်။ အဲ့ဒီ့မှာ ကျနော့်ရင်ထဲကို တိုးဝင်လာတဲ့ နတ်သမီးလေးနဲ့ တွေ့တာပဲဗျာ။ နောက် စုံစမ်းကြည့်တော့ အမေ့မိတ်ဆွေရဲ့ သမီးတဲ့ဗျာ။ အခု မင်္ဂလာဆောင်တာ သူ့အကိုတဲ့။ တော်တော် လှတယ်ဗျာ။ မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိတာ ဒါမျိူးလား မသိဘူး။ မျက်လုံးထဲကကို မထွက်တော့ဘူး။ 

အဲ့ဒီ့အိမ်မှာပဲ တည်းတာဆိုတော့ သူ့ကို နှစ်ယောက်ထဲ တွေ့ရဖို့ ချောင်းနေတာပေါ့ဗျာ။ ကံကောင်းစွာနဲ့ ည၈နာရီ လောက်မှာပဲ ဝရန်တာမှာ သူထွက်ရပ်နေတာ တွေ့တော့ ကျနော်လဲ လမ်းလျောက် သလိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ သူအနား ရောက်သွားတယ်။ နောက် သူ့ကို စကားစ ပြောတာပေါ့။ ညဘက် ဒီမှာ ပူတယ်နော်လို့။ သူက ကျွန်တော့ဘက် လှည့်ကြည့်ပီး အင်းတဲ့။ နောက် ဘာညာကွိကွ တော်ကီ ပွားကြည့်တာပေါ့။ သူ့နာမည်က လွင်မာတဲ့။ ပြင်ဦးလွင်မှာ ဘောဒါတက် နေတာတဲ့။ ခုမှ ၁၀တန်းတဲ့။ 

ဒီနေ့ သူ့အကို မင်္ဂလာဆောင်ရှိလို့ မန်းလေးခဏ ပြန်လာတာတဲ့။ မင်္ဂလာဆောင် ပီးရင် ပြင်ဦးလွင် ပြန်သွားရမှာတဲ့။ ကျနော်ကလဲ ကျနော့် အကြောင်းတွေ၊ ရန်ကုန်က အကြောင်းတွေ ဘာ၊ညာပေါ့။ သူ စိတ်ဝင်စား လောက်တဲ့ အကြောင်းတွေ ရွီးလိုက်တာ သူနဲ့ကျနော် တော်တော်လေး ခင်သွားပါတယ်။ နောက်ကျနေပီတဲ့ သူ သွားအိပ်တော့မယ်တဲ့။ ကျနော်ကလဲ ရန်ကုန်ရောက်ရင် အိမ်လာလည်လေလို့ ပြောတော့ သူက လာခဲ့မယ်တဲ့။ 

အော် အိပ်ရမဲ့အခန်း အကြောင်း ပြောရဦးမယ်။ အဲ့ဒီ့ အိမ်ရှင်က အားနာတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကျနော်နဲ့ မထားကို သားတို့ မောင်နှမ ၁ခန်းထဲ အိပ်လို့ ရမလားတဲ့။ ဧည့်သည်တွေ များနေတော့ အခန်းစီစဉ်ပေးဖို့ အဆင်မပြေတဲ့ ပုံပါပဲ။ ကျနော်က ဘာမှမပြော ရသေးခင် မထားက ရပါတယ်တဲ့…။ အဆင်ပြေသလို စီစဉ်ပါတဲ့။ သောက်ပလုတ်တုတ်။ ဒီညသူနဲ့ တူတူအိပ် ရတော့မယ်။ ထမင်းစားသောက် အိမ်ရှင်တွေနဲ့ စကားပြောပီး ကျနော်တို့ အိပ်ရမဲ့ အခန်းထဲကို သွားကြပါတယ်။

ဟာ…… ကုတင် ၁လုံးပဲရှိတယ်။ မထားနဲ့ကျွန်တော် ၁ခါမှ ဒီလို မအိပ်ဖူးဘူးလေ။ နဲနဲတော့ ရင်ခုန်တာပေါ့။ မထားကို ကျနော်က မထား အိမ်မှာဆို နေ့တိုင်း ပင်ပန်းတယ်မလား။ ကျနော်တို့ ဒီကို ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ပြင်ဦးလွင် သွားကြမလား ဆိုတော့ မထားက အမေ ဆူလိမ့်မယ်တဲ့။ သူ့မျက်နှာကို ကြည့်ရတာ သွားချင်တဲ့ ပုံတော့ပေါ်တယ်။ အမေဆူမှာ ကြောက်လို့နဲ့ တူတယ်။ 

ကျနော်က အမေ့ကို ဖုန်းဆက်ပီး ပြောမယ်လေ၊ မထားလဲ ပြောပေါ့။ ၂ ယောက်လုံး သွားချင်တယ် ဆိုရင်တော့ အမေ ခွင့်ပြုမှာပါ ဆိုတော့ သူခဏ တွေဝေသွားပီး။ မသွားချင်ပါဘူး ဟာတဲ့၊ ရန်ကုန်မှာ အလုပ်တွေ ရှိသေးတယ်တဲ့။ ကျနော်လဲ အမျိုးမျိုး ပြောပါတယ်။ မရဘူး။ ဇွတ်ငြင်းနေတယ်။ ဘာကြောင့်လဲမသိ၊ အပျိုကြီးတွေများ တခါတခါ တော်တော် ဇီဇာကြောင်တာပဲ။ 

ကျွန်တော်လဲ ဘယ်လိုမှ ပြောမရတော့ နဲနဲဘူသွားတဲ့ပုံနဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ ဝင်အိပ်လိုက်ပါတယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ မထားက ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပီး ကျနော့ကို သွားမယ်ဆိုရင် အမစကား နားထောင်ရမယ်တဲ့။ အံမယ် ဒါမျိုးကတိဆိုရင် ၁၀ခါပေးတာပေါ့။ ပီးရင် ကိုယ်လုပ်ချင်သလို လုပ်တာပဲလေ။ ဟိဟိ…။ နောက်တော့ မထားက အိပ်တော့တဲ့။ မီးပိတ်လိုက်တဲ့ ။ ကျနော်လဲ မီးပိတ်ပီး အဲကွန်းကို အအေးဆုံး တင်လိုက်ပါတယ်။ ကျနော်က အအေးကြိုက်တဲ့ လူလေ။ မထားက ဘာလို့ အဲယားကွန်းကို အဆုံးထိ တင်တာလဲတဲ့။ အရမ်းအေးတယ်တဲ့။ ကျနော်ကလဲ အမချမ်းရင် ကျနော် ဖက်ထားပေးမှာ ပေါ့လို့။ အပျိူကြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ဘူး ၊ငြိမ်သွားတယ်။ မအိပ်ခင် ဟိုစကားပြော ဒီစကားပြောနဲ့ပေါ့။ 

နောက် ၁၅မိနစ်လောက် ကြာတော့ ချမ်းလာပီကွာ။ အဲယားကွန်းကို နဲနဲပြန်လျှော့တဲ့။ ကျနော်လဲ မထားနားကပ်ပီး မထားကို ဖက်ထားလိုက်ပါတယ်။ မထားလဲ ဘာမှ ပြန်မပြောပါဘူး။ မထားကို ဖက်လိုက်မိတဲ့ အချိန်ကစပီး ကျွန်တော့ရင်ထဲမှာ အသိတခု ဝင်ရောက် လာပါတယ်။ ငါ သူစိမ်း မိန်းကလေး တယောက်နဲ့ အိပ်ယာတခုထဲပေါ်မှာ တူတူအိပ် နေရတာပဲ ဆိုပီးတော့ပေါ့။ အဲ့လို အသိဝင် လာတာနဲ့ ကျနော့လီးက မတ်ပီး တောင်လာတာ သတိထား မိလိုက်တယ်။ ကျနော်လဲ ပြဿနာ တက်မှာစိုးလို့ မထားကို ဖက်နေရာကနေ လက်ကို ပြန်ရုတ်လိုက်တော့ မထားက ဖက်ထားလေတဲ့။ ဒီမှာ ချမ်းတယ်တဲ့။ အောက်မှာ လီးတောင်နေတာ သူမှမသိပဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော်လဲ မထားကို ဆက်ဖက်ထား လိုက်တယ်။

မထားရဲ့ မျက်နှာလေးက ကျွန်တော်ဘက်ကို လှည့်လာတာနဲ့ မထားရဲ့ ပါးလေးကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်တယ်။ မထားက အံသြသွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ဘာလို့ နမ်းတာလဲတဲ့။ ရန်တွေ့တဲ့ ပုံစံမျိူးပေါ့။ ကျနော်လဲ ချစ်လို့ နမ်းတာလို့။ အပျိူကြီးမမ ရင်ခုန်ပီး ရှက်သွားလား မသိဘူး။ ဟိုဘက်ကို တခါထဲ ပြန်လှည့်သွားရော။ ကျနော် နှလုံးက တော်တော်ကို တုန်နေတာဗျာ။ ဖွဲ့နွဲ့ပီး ပြောရရင် ရင်ခုန်တာပေါ့။ မထားက ဒီဘက် ပြန်လှည့်ပီး အိပ်တော့တဲ့။ ကျနော်က အိပ်လို့ မပျော်ဘူး အိပ်ယာပြောင်းလို့ နဲ့တူတယ်လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ 

ကျနော် မထားကို သွေးတိုးစမ်းတဲ့ အနေနဲ့ မထားကို ဖက်ထားတဲ့ လက်ကို အောက်နဲနဲ လျှော့ချပီး မထားရဲ့ ဗိုက်သားလေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။ အရမ်းလဲ မလုပ်ရဲဘူးလေ။ ပြဿနာတက်မှာ စိုးလို့။ မထားက ဘာမှပြန် မပြောတော့ အခြေအနေ နဲနဲကောင်းတယ် ထင်တယ် ထမိန်ကြားထဲကို လက်လျှိူဝင်ပီး မထားဗိုက်ကို ပွတ်ပေးကြည့်ပါတယ်။ အဲ့…… တွေ့ပီ… အပေါက်လေး… မထားရဲ့ ချက်လေးပါ။ မထားရဲ့ ချက်လေးကို စမ်းကြည့်ရင်း မထားတော့ အိပ်ပျော်သွားပီ ထင်ပီး မထားလို့ အသံ ခပ်အုပ်အုပ် လေးနဲ့ ခေါ်လိုက်တော့ မထားက ဘာလဲတဲ့။ ပြန်ထူးတော့ ကျနော်လဲ လန့်သွားတာပေါ့။ ဘာပြန်ပြောရမလဲ မသိဖြစ်သွားတယ်။ 

နောက်မှ မထားရဲ့ ချက်ကလေးကို လက်နဲ့ စမ်းထားတာ သတိရတော့ ကျနော်က အမချက်ပေါ်မှာ ကျနော့လက်မှတ် ထိုးပေးလိုက်မယ်၊ ပိုက်ဆံထုတ်လို့ ရတာပေါ့ဆိုတော့။ မထားက အူတူတူ ဖြစ်သွားပြီး ဘာလဲတဲ့။ ကျနော်က ချက်ပေါ်မှာ လက်မှတ်ထိုးတော့ ချက်လက်မှတ်ပေါ့လို့ ပြောပီး ကျနော်ပဲ အရင်ရီလိုက်ပါတယ်။ မထားလဲ လိုက်ရီပီး နင့်ယောက်ခမ ဘဏ်မှာပဲ ထုတ်လို့ရမှာတဲ့။ ကျနော်လဲ သူပြောတာကို အလိုက်သင့် လိုက်ရီ ပေးလိုက်ပါတယ်။ 

ကျနော်စိတ်ထဲမှာ သိလိုက်တာတော့ တော်တော် အခြေအနေ ကောင်းနေပီလို့ ထင်မိပါတယ်။ ကျနော့်လီးကလဲ တော်တော့်ကို တောင်နေတာလေ။ မထားရဲ့ဘေးမှာ အိပ်နေတာဆိုတော့ မထားပေါင်ကို သွားထောက်မိ နေတာပေါ့။ မထားလဲ သိလားတော့ မသိဘူး။ ကျနော့်လက်က မထားရဲ့ ချက်အောက်ကို နဲနဲဆက် ဆင်းကြည့်တော့ မထားက ကျနော့်လက်ကို အမြန်ဖမ်းကိုင် လိုက်ပါတယ်။ ပီးတော့ ကျနော့ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပီး ဘာလုပ်ဖို့လဲတဲ့။

ကျနော်လဲ ဒီအခြေအနေရောက်မှ မထူးတော့ဘူး ထပ်စွန်းစား ကြည့်တာပေါ့လို့ ဆုံးဖြတ်ပီး အမရဲ့ ဟိုဟာကို ကိုင်ကြည့်ချင်လို့ လို့ပြောလိုက်တာပေါ့။ မထားက မကိုင်ရဘူးတဲ့ ၊အိပ်တော့တဲ့။ ကျနော်ကလဲ မထားနဲ့ ကျနော်နဲ့ ၂ယောက်ထဲပဲ သိတာပဲ။ ဘယ်သူမှ သိတာမှ မဟုတ်တာ ခဏလေးပဲ ကိုင်ကြည့်ချင်လို့ ဆိုတော့ မထားက မကိုင်ရဘူးတဲ့။ ရှက်စရာကြီးတဲ့။ ကျနော်က အော်… မထားက ရှက်နေတာလား၊ ဒါဆို မထား အိပ်ပျော်သွားတဲ့ အချိန်ကြမှ ခဏလေး ကိုင်ကြည့်မယ်နော်လို့ ပြောတော့ မထားက လူဆိုးလေးတဲ့၊ ပြောလို့လဲ မရဘူးတဲ့။ ငါဒီည မအိပ်တော့ဘူးတဲ့။ ကျနော်လဲ ပြန်ပီးတော့ မထားကို ပြောလိုက်တယ်။ ကျနော်လဲ မအိပ်ဘူးလို့။ မထားအိပ်မဲ့ အချိန်ထိ စောင့်မယ်လို့။ 

အဲ့လိုပြော ပီးတော့ ၂ယောက်သား တိတ်ဆိတ် သွားပါတယ်။ စကားလည်း ဆက်မပြော ဖြစ်တော့ဘူး ၁၅မိနစ်လောက်နေတော့ မထားကို အကဲခတ်မိတာ အိပ်ချင်နေတဲ့ပုံပဲ။ နောက် ၁၀မိနစ်လောက်နေတာ့ မထားလို့ တိုးတိုးလေး ခေါလိုက်တယ်။ မထားက ပြန်မထူးဘူး။ 

အိပ်ပီးထင်တယ် ဆိုပီး မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ထမိန်ပေါ်ကနေ ကိုင်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။ မထား တချက်တွန့်သွားတယ်။ ကျနော်က လန့်သွားတာပေါ့။ မထား နိူးသွားတာလားလို့။ နိူးတော့ မနိူးသေးဘူး။ မထားရဲ့ အဖုတ်လေးကို ထမိန်းအပေါ် ကနေပဲ ပွတ်ပေးနေတယ်။ ကြားဖူးသလောက် အပျိူတွေ ဆောက်ဖုတ်မှာ အမွှေးတွေ ပေါက်ကြတယ်တဲ့။ မထားကျတော့ အမွှေးမပေါက်တဲ့ ပုံပဲ။ ထမိန်ပေါ်က ကိုင်ကြည့်တော့ အဖုတ်က ချောနေတယ်။ သေချာသိအောင် ထမိန်ကို တခါထဲ လှန်လိုက်ပီး မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေးကို ကိုင်ကြည့်တော့မှ အမွှေးက မပေါက်ဖူးနဲ့ တူတယ်။ ပြောင်နေတယ်။ ချောနေတာက မထားရဲ့ အဖုတ်ကြား ထဲကနေ ချွဲကျိကျိ အရည်တွေ ထွက်နေလို့ ချောနေတာ။ 

အော်… ကျနော် သိသွားပီ။ မထား မအိပ်သေးဘူး အိပ်ချက်ယောင် ဆောင်နေတာလေ။ မထား မအိပ်မှန်း သိတာနဲ့ မထားရဲ့ ထမိန်းကို ကွင်းလုံးချွတ် လိုက်ပါတယ်။ အောက်ခံလေးကိုလဲ မရရအောင် ဆွဲပီးချွတ်လိုက်ပါတယ်။ မထားလား။ မနိူးတော့ဘူးလေ။ အိပ်ချင်ယောင် ဆောင်နေတဲ့သူ မဟုတ်လား။ မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကြည့်ပီး အောကားတွေ ထဲကလို ဘာဂျာမှုတ် ပစ်လိုက်ချင်တာ။ ဒါပေမဲ့ နဲနဲရှိန်နေသလို ဖြစ်နေတယ်။

မထားရဲ့ အပေါ်ပိုင်း အင်္ကျီ ရော ဘော်လီပါ မရရအောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ချွတ်လိုက်ပါတယ်။ မထား တယောက်တော့ လုံးဝကို မိမွေးတိုင်း ပကတိ အနေအထား ဖြစ်သွားပီလေ။ မထားရဲ့ လုံးဝိုင်းနေတဲ့ နို့သီးခေါင်း လေးတွေကို နိ့ဆာနေတဲ့ ကလေးတယောက်လိုမျိူး ကောင်းကောင်းကြီး စုတ်လိုက်။ 

နို့သီးခေါင်း လေးတွေကို ချေလိုက်နဲ့။ နို့အုံတခုလုံးကို နယ်လိုက် လုပ်ပေးတော့ မထားစီကနေ ညည်းသံသဲ့သဲ့လေး ကြားလိုက်ရတော့ ကျနော် စိတ်ထဲမှာ ပိုရဲတင်းလာ သလိုမျိူးပဲ။ အောက်ဆင်းပီး မထားရဲ့ အမွှေးမပေါက်တဲ့ ဆောက်ဖုတ် ပြောင်ပြောင် ကြီးမှာတော့ အရည်တွေ ကျနေတာ ရေတံခွန်ကနေ ရေတွေစီးကြ နေတဲ့အတိုင်းပဲ။ ကျနော်လဲ ဖြစ်ချင်ရာ ဖြစ်တော့ကွာ ဆိုပီး မထားရဲ့ အဖုတ်လေးကို ဘာဂျာမှုတ်ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။ 

မထားရဲ့ စောက်စိလေးကို အရင်စစုတ်ဖို့ စောက်စိလေးကို လိုက်ရှာတာ ဟိုးအထဲ ရောက်နေတယ်။ မထားက နဲနဲဝတော့ စောက်ဖုတ် အသားတွေက ပြည့်နေတော့ စောက်စိလေးက အထဲရောက် နေတာပေါ့။ မထားရဲ့ စောက်စိလေးကို စစုတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင် နေတဲ့မထား ဖင်ပါကော့တက် သွားပါတယ်။ 

လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်စိလေးကို ပွတ်ကစားတော့ မထား လုံးဝဟန်ဆောင်လို့ မရတော့ပါဘူး။ မထားရဲ့ ညည်းသံတွေကလဲ တစစ ကျယ်လာပါတယ်။ ကျနော် မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ၁၅မိနစ်လောက် အားရပါးရ ဘာဂျာပေးလိုက်တာ မထားက စကားပြောလာပါတယ်။ေ မောင်လေး တော်ပီတဲ့၊ ကျနော့်ကို တားလို့ မရမှန်းသိတော့ ဒီနေ့တော်တော့ လေကွာတဲ့။ သူများ အိပ်ယာပေါ်မှာ အရည်တွေ ပေကုန်ပီတဲ့။ သူတို့ သိသွားလိမ့်မယ်တဲ့။ 

နောက်နေ့ ပြင်ဦးလွင် သွားမှပဲ ဆက်လုပ်တဲ့။ လိမ်မာတယ်နော်တဲ့။ ကျနော်ကလဲ သူပြောတာ မှန်တာကြောင့် ပြင်ဦးလွင်ရောက်ရင် တကယ်နော် လို့ဆိုတော့ မထားက ကတိတဲ့။ မထားတော့ ကျနော်လျှာနဲ့ အစွမ်းပြလိုက်တာ တော်တော် ကြွေသွားတယ် ထင်တယ်။ အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော်လဲ မထားဘေးမှာ ပြန်လှဲအိပ် လိုက်တာပေါ့။ ပီးတော့ မထားကို ကျနော့်ဟာလေး ကိုင်ကြည့်ပါလား ဆိုတော့ မထားက ဟာ မကိုင်ချင်ဘူးတဲ့။ သူ့လက်ကလေး တွေကိုယူပီး ကျနော့်လီးပေါ် တင်ပေးလိုက်တော့ သူကကိုင်ကြည့်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သံချောင်းကြီး ကြနေတာပဲတဲ့။ မာမာတောင့်တောင့်ကြီးတဲ့။

အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော်လဲ မထားရဲ့ စောက်ဖုတ် အပေါက်လေးကို လက်နဲ့ကိုင် ပီးတော့ ဒီအချောင်းကြီးနဲ့ ဒီအပေါက် လေးထဲကို ဆန့်ပါ့မလား ဆိုတော့ မထားက ပေါက်ကရတွေတဲ့။ သွားအိပ်တော့တဲ့။ ဒီတခါတော့ မထားစကားကို နာထောင်လိုက်ပါမယ်။ အိပ်ပီဗျာ။ 

နောက်နေ့မနက် ကျနော်အိပ်ယာက ထတာ နဲနဲနောက်ကျ သွားတယ်။ ၈နာရီခ္ွဲလောက်မှ နိူးတယ်။ မထား ကျနော့်ကို လာနိုးတယ်။ အိပ်ပုတ်လေး ထတော့တဲ့။ ကျနော်ကလဲ နိူးနိူးချင်း မထားရဲ့ လက်ကလေးကို ဖမ်းဆွဲပီး ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲကို မထားရဲ့ ကိုယ်လုံးလေး ဆွဲပွေ့ပြီး ချစ်လားလို့ မေးလိုက်တော့ မထားက ဘာမှပြန် မပြောဘူး။ ကျနော်လဲ မထား နှတ်ခမ်းလေးကို အားရပါးရ နမ်းလိုက်တယ်။ မထားက သွားလဲ မတိုက်ရသေးဘူး။ အာပုတ်ကြီးနဲ့။ ညစ်ပတ်တယ်တဲ့။ 

အဲ့ဒါနဲ့ ကျနော်က ရွံလို့လားဆိုတော့ ၊မထားက မရွံပါဘူးတဲ့။ ဘာဖြစ်လို့လဲလို့ ကျနော်ကမေးတော့ နားနားမှာကပ်ပီး တိုးတိုးလေး ပြောတယ်၊ ချစ်လို့တဲ့။ မနက် ရေမိုးချိူး breakfast စားပီး အမေ့ဆီကို ဖုံးဆက်တယ်။ ၂ယောက်လုံး ပြင်ဦးလွင် သွားချင်တယ် ဆိုတာနဲ့ သဘောကောင်းတဲ့ ချစ်မေမေက ခွင့်ပြုတယ်လေ၊ အကြာကြီးတော့ မနေနဲ့တဲ့။ ၄ရက် ၅ရက်လောက်ပဲ နေတဲ့။ ဒီနေ့နေ့လည် ဧည့်ခံပွဲ ပီးတာနဲ အဆင်သင့်ထွက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားကြတယ်။ ကျနော်ရော မထားရော ညားခါစ လင်မယားတွေ လိုပါပဲ တယောက်နဲ့ တယောက် အကြင်နာတွေ ပြိုင်လို့ပေါ့။ လောကကြီး ကလဲနော် တော်တော် လှည့်စားတတ်တာပဲ။ မနေ့ကပဲ သူငယ်ချင်းလို ၊မောင်နှမလို နေကြတာ။ 

ဒီနေ့တော့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်လို့။ မင်္ဂလာပွဲသွားပီ လက်ဖွဲ့ပေးတယ်။ စားစရာ သောက်စရာတွေ မြန်မြန်စားသောက်ပီး မန်းလေးကနေ ပြင်ဦးလွင်ကို ထွက်လာခဲ့ ကြပါတယ်။ van ကားလေးနဲ့။ ကားမောင်းတဲ့ ဦးလေးကြီးကလဲ လေယဉ်မြန်မောင်းတဲ့ သင်တန်းတေ ဘာတွေတတ်ထားလား မသိဘူး။ မောင်းတာ တော်တော်မြန်တယ် ခဏလေးနဲ့ ပြင်ဦးလွင် ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဟိုတယ် ကောင်းကောင်းတခုမှာ ၂ယောက်ခန်း တခန်းယူလိုက်ပီး အခန်းထဲ ဝင်ခါနီးမှ မထားက ကျနော့ကို တိုးတိုးလေး ပြောတယ်။ ကြောက်တယ်တဲ့။ ဘယ်သူ့ကို ကြောက်တာလဲ ၊မေးတော့ ကျနော့်ကိုတဲ့။ ကျနော်လဲ မမထားကလေ ကိုယ်လုံးကိုမှ အားမနာဘူး၊ ကျနော့်ထက် ၂ဆလောက် ဝတာကို ကျနော့်ကို ဘာကြောက် နေတာလဲ ဆိုပီး ဖြေသိမ့်ပေးလိုက်တယ်။

နောက် ၂ယောက်လုံး ရေမိုးချိူးပီး အနွေးထည်တွေ၊ ဆွယ်တာတွေ သွားဝယ်ကြတယ် မထား နဲနဲစိတ်ပျော် သွားပုံရတယ်။ ဟိုတယ် ပြန်ရောက်တော့ ညရနာရီ ထိုးခါနီးပီ။ ကျနော်တို့လဲ စောစောစီးစီး ထမင်းသွားစား လိုက်ကြတယ်။ မထားပျော်အောင် သူစားချင်တဲ့ဟာတွေဘဲ မှာကျွေးတယ်လေ။ 

တရောက်နဲ့တရောက် ခွံ့ကျွေးကြတာ အရမ်းပျော်ခဲ့ ကြပါတယ်။ စားသောက်ပီး ဟိုတယ်ပြန်ရောက်တော့ ည၈နာရီထိုးပီ။ မထားက အဝတ်အစားတွေ လဲနေတယ်။ ကျနော်တော့ ဘာမှလဲ မနေတော့ဘူး။ အရမ်းလဲ အေးနေတာကို စောင်ခြုံနေလိုက်တယ်။ မထားက အဝတ်အစား လဲပီးတော့ ကျနော့်ကို တယောက်ထဲ ကွေးနေတယ်ပေါ့။ ဟိုဘက်တိုး အမလဲ အရမ်းချမ်းတယ်တဲ့။ 

အဲ့ဒါနဲ့ ဂွမ်းစောင်အထူ ကြီးထဲမှာ ၂ယောက်လုံးကွေးပီး TV ကလာတဲ့ ကိုးရီးယားကားကို ကြည့်နေတယ်။ မထားကတော့ ကိုးရီးယားကား ကြည့်နေတာပေါ့။ ကျနော်ကတော့ မထားကို ဘယ်လိုစရမလဲ ချောင်းနေတာ။ မထားက ကျနော်ချောင်းနေတာ သိလို့ပဲလား အေးလို့တမင် အုပ်ထားတာလား တော့မသိဘူး။ သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးတွေနဲ့ အုတ်ထားတယ်။ 

ခဏနေတော့ သူ့လက်ဖယ်တာနဲ့ အသာလေး သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို ကျွန်တော် အုတ်ကိုင်လိုက်ပါတယ်။ ကျနော့်ဆီ ဘေးစောင်းတချက် လှည့်ကြည့်တော့ ကျနော်လဲ အရှက်ပြေ ရီပြပီး ချမ်းတယ်လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူက TV ဆက်ကြည့် နေပါတယ်။ ကျနော်ကတော့ သူ့ဆောက်ဖုတ်လေးကို လက်ကလေးတွေနဲ့ ပွတ်သပ်ရင်း မထားကို နားထဲမှာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ ချစ်ချင်တယ်လို့။ မထားက ကျနော့်ကို ချစ်ပေါ့တဲ့။ 

ဘယ်သူက တားနေလို့လဲတဲ့။ စောင်ကိုခွာပီး မထားရဲ့ ထမိန်းကို လှန်လိုက်တယ်။ မထားတော့ ဒီညအလိုးခံရမှာ သိလို့လား မသိဘူး။ အောက်ခံတောင် မဝတ်ထားဘူး ခုနက လက်နဲ့ကလိထားလို့ မထားစောက်ဖုတ်လေးမှာ အရည်လေးတွေ စို့နေပီလေ။ 

မနေ့က မှောင်မှောင်မဲမဲထဲမှာ မထားရဲ့ ဆောက်ဖုတ်လေးကို မမြင်ရဘူး။ ဒီနေ့ မီးချောင်းအလင်းရောင် အောက်မှာဆိုတော့ မထား စောက်ဖုတ်လေးက ဖူးပီးဝင်းမှဲ့နေတဲ့ အသီးတလုံး အတိုင်းပါပဲ။ အလင်ရောင် ထဲမှာဆိုတော့ မထား ရှက်နေတယ်။ ကျနော်တော့ မထားစောက်ဖုတ်ကို မနေ့ကလိုမျိူး ဘာဂျာကောင်းကောင်း ဆွဲပေးလိုက်တာ ခနနေတော့ မထားက တော်တော့ကွာ၊ တော်တော့တဲ့။

ကျနော်လဲ ပိုကောင်းအောင် လျှာဖျားလေးနဲ့ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားထိ ဆွဲလျှက်ပေးလိုက်တာ ဆောက်ဖုတ်ထဲကနေ မီးတောင်ထိပ်က ချော်ရည်ပူတွေ ပန်းထွက်သလိုမျိူး မြင်မကောင်းအောင် ပန်းထွက်လာလိုက်တာ ကျနော့်မျက်နှာတွေ ပေကုန်တယ်။ မျက်နှာတွေပါ ပေကုန်တော့ မထားက ကျွန်တော့ကို တော်တော် အားနာသွားတယ်နဲ့ တူတယ်။ ကျနော်ကတော့ အမြန် ရေချိူးခန်း ပြေးပီး မျက်နှာကို သေချာဆေး လိုက်ရတယ်။ 

ပီးတော့ မထားဆီ ပြန်လာတော့ ဆောရီး မောင်လေးရာတဲ့၊ ဘယ်လိုမှထိန်းလို့ မရတော့လို့တဲ့။ တောင်းပန်ပါတယ် နော်တဲ့။ ကျနော်ကလဲ တကယ်တောင်းပန်ချင်ရင် ကျနော့်ကိုလဲ ခုနကလို ပါစပ်နဲ့ လုပ်ပေးဆိုတော့ သူကမလုပ် တတ်ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါဆို မမပါးစပ်ဟ ဆိုတာနဲ့ သူ့ပါစပ်ကို ဟပေးပါတယ်။ 

ကျနော်က ဘောင်းဘီချွတ်ပီး သူ့ပါစပ်ထဲကို လီးထိုးထဲ့တယ်။ လုံးဝ မငြင်းရှာပါဘူး။ မမ ရေခဲချောင်း စုတ်သလို စုတ်ပေးလေ။ ကျနော်လဲ မထားရဲ့ပါးစပ်ကို ကောင်းကောင်းလိုး ပေးလိုက်တာ အရမ်းဖီးဖြစ်ပီး ရှေ့ပြေးအရည်ကြည် လေးတွေ ထွက်လာတဲ့ အထိပါပဲ။ မထားက ဘာတွေလဲတဲ့ ငံကျိကျိနဲ့တဲ့။ ကျနော်က အချစ်ရည်တွေလို့။ တော်ပီ မစုတ်နဲ့တော့လို့ ဆိုပီး မထားရဲ့ ပေါင်၂လုံး ကြားမှာဝင်ထိုင်ပီး မထားရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို ကျနော့်လီးနဲ့ လျှောတိုက်ပီး ပွတ်ပေးနေတော့ မထား မျက်လုံးလေးက မှေးစင်းသွားတယ်။ 

မထားရဲ့ ပေါင်တုတ်တုတ် လေးတွေကို အားကုန်ဖြဲပီး မထားရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို လီးဒစ်မြုပ်ယုံလောက် သွင်းကြည့်တယ်။ မမ နာလားဆိုတော့ သူက့ နဲနဲနာတယ်တဲ့။ နောက်လက်တဆစ်လောက် သွင်းလိုက်တော့ ထပ်သွင်းလို့ မရတော့ဘူး။ 

တခုခု ထောက်နေသလို မျိူးပဲ၊ ကျနော်လဲ ဘာလုပ်ရမှန်းလဲ မသိတာနဲ့ မထားကိုပဲ မေးလိုက်တယ်။ မမထား ထပ်သွင်းလို့ မရတော့ ဘူးလားလို့။ မထားက အားနဲနဲထဲ့ပီး ဆောင့်လိုက်တဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ပီး မှိန်းနေရာကနေ ပြန်ဖြေတယ်။ ကျနော်လဲ ဆောက်ဖုတ်ဝကို သေချာချိန်ပီး အားကုန်တချက် ဆောင့်လိုက်တာ မထားခင်မျာ အံကို တင်းတင်းကြိတ်ပီး ၊မျက်နှာကလေး တခါထဲ ရဲသွားတာပဲ။

သူများတွေကြားမှာ စိုးလို့ထင်တယ် အသံတချက်မှ မထွက်ဘူး။ ကျနော်လီးတန် အဆုံးထိ ဝင်သွားတော့မှ နာလိုက်တာ မောင်လေရယ်တဲ့ ကျနော်လဲ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်လေး ဆောင့်ပေးနေတယ်။ ၅မိနစ်လောက် ဆောင့်ပြီးတော့ မမ ဘယ်လိုနေသေးလဲလို့ မေးတော့ ဘာမှပြန် မဖြေတော့ဘူး။ လုံးဝ ဇိမ်တွေ့သွားပီ နဲ့တူတယ်။ တဖြည်းဖြည်း ဆောင့်လိုး နေရင်းကနေ မြန်မြန်ဆောင့်တော့ မမထား ကောင်းနေတဲ့ ပုံပါပဲ။ 

သူ့စောက်ဖုတ်လေးကို တချက် ငုတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကျနော် လန့်သွားတယ်။ သွေးတွေ အများကြီးပဲ။ မမထား သွေးတွေ ထွက်နေတယ် သိလားဆိုတော့၊ သိတယ်တဲ့။ အမရဲ့ အပျိူရည်ကို မောင်လေးကို ပေးလိုက်ရလို့ ကျေနပ်တယ်တဲ့။ ခပ်မှန်မှန်လေး ဆောင့်ပေးနေရာကနေ မြန်မြန်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်တာ မိနစ်၂၀လောက် ကြာတော့ သူရောကျနော်ရော ပြိုင်တူ ပီးကြပါတယ်။ ၂ယောက်လုံး ပီးတော့ ကျနော်က မေးလိုက်တယ် မမထား။ ကျနော့ကို ချစ်လားဆိုတော့ အရမ်းချစ်တယ်တဲ့။ 

ဒါဆို ခဏလေးနော်ဆိုပီး ကျနော်တစ်ရူးယူပီး မထားအဖုတ်မှာ ပေနေတဲ့ သွေးတွေရော သူ့စောက်ဖုတ်ထဲက ထွက်လာတဲ့ အရည်တွေရော။ ကျနော့်လီးက ထွက်တဲ့ အရည်တွေရော ကြင်နာယုယစွာ သုတ်ပေး လိုက်ပါတယ်။ မထား အဖုတ်က နီးရဲပီး ရောင်ကိုင်း နေသလိုလိုပါပဲ။ အဲ့ဒီ့ညက ၂နာရီခွဲထိ လိုးကြပါတယ်။ ၆ ချီလောက် ရှိမယ်။ နောက်နေ့တွေကြတော့ ထမင်းစားချိန် ကလွဲပီး တချိန်းလုံး ဆွဲကြတာ။ ပြင်ဦးလွင်ရောက်ပီး ဘယ်မှ မသွားဖြစ်ပါ။ 

တည်းခိုခန်းမှာ တနေကုန် တညလုံး မမထားနှင့် ၂ယောက်ထဲ ကြားဖူးသမျှ လိုးနည်းပေါင်းစုံကို စမ်းလိုက် အသစ်ထွင်လိုက်နဲ့။ မမထားတော့ ကျနော်လုပ်သမျှ အကုန်လုံး ခံရှာပါတယ်။ ပြင်ဦးလွင်မှာ ၅ရက်နေခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ့ ၅ရက်မှာ မမထားနဲ့ နေ့တိုင်းလိုးခဲ့ပါတယ်။ 

ရန်ကုန် ပြန်ရောက်တော့ မထားက ထုံးစံအတိုင်း မိုးလင်းတာနဲ့ ဆိုင်သွား မိုးချူပ်မှ ပြန်ရောက်တော့ တွေ့ချိန် နည်းသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော့်လျှာစွမ်းကို ကြွေနေတဲ့ မထားတော့ ညဘက်လူတွေ အားလုံးအိပ်ပီ ဆိုရင်တော့ ကျနော့်အခန်းထဲ ရောက်ရောက်လာပီး အလိုးခံတယ်လေ။ နေ့တိုင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ၁ ပတ်မှာ ၃ရက်လောက်တော့ ကျနော့်ဆီ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။


ပြီးပါပြီ။



ပွဲကြမ်းသွားမယ် အပိုင်း ( ၅ )

 ပွဲကြမ်းသွားမယ် အပိုင်း ( ၅ )

ရေးသူ - အမည်မသိ

ထိုအချိန်တွင် လက်ခုပ်တီးသံနှင့် အတူ ကိုစိုးထိုက် စကားသံ ပေါ်လာသည်..။

“ ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်း…..ပိုင်တယ်ကွာ….တကယ်ပဲကွာ….အောင်မြတ်ကတော့..”

ကိုအောင်မြတ်က လှည့်ကြည့်ရာ ၊ အိပ်ခန်းဝတွင် ရပ်နေသော ကိုစိုးထိုက်ကို တွေ့ရသည်..။ 

“ ဟေ့….စိုးထိုက်….မင်းဘယ်လိုလုပ်ရောက်လာတာလဲ….”

ခင်မေနော်ခမျာမှာတော့ ဖင်လိုးခံပြီးကာစ အချိန်တွင် ကိုစိုးထိုက် အိပ်ခန်းဝ ရောက်နေတာ သိရသောကြောင့် မျက်နှာ အထားရခက်ကာ မှောက်လျက်ကြီး ဖြစ်နေရာမှ  လက်မောင်းကြား ခေါင်းဝှက်ကာ ထားလိုက်မိသည်..။

“ အစ်မကြီးကို အပြတ်ဖင်ဆော်ပြီး အပြင်ထွက်အလာမှာ ဒီဘက်က အသံဗလံတွေ ကြားရလို့ လာကြည့်တော့ ဒီကောင်မလေးကို မင်း ဖိုက်နေတာ တွေ့ရတယ်…၊ သူ့အမေ အသံတွေ ကြားပြီး ထွက်လိုက်လာရင်  ရှုပ်ကုန်မှာ စိုးလို့ ငါလည်း အိပ်ခန်းကိုပြန် ၊ အစ်မကြီးကို ကြိုးနဲ့တုတ်ထားခဲ့ပြီး မှ မင်းဆီ ပြန်လာကြည့်နေတာ…၊ တကယ့်ကောင်ပဲ…ဒီနေ့တော့ အမေရော သမီးရော အပိုင်ပဲပေါ့…၊ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအငယ်မလေးကို ကိုင်လိုက်နိုင်တာလဲ…”

ကိုအောင်မြတ်က ခင်မေနော်ကို မည်သို့ အရယူနိုင်ခဲ့ပုံကို အကျဉ်းချုပ် ပြောပြလိုက်သည်..။

“ သူ့ဖင်ကိုပဲ ငါက ပါကင် ဖွင့်လိုက်တာပါ…ကွာ…၊ သူ့စောက်ပတ် ပါကင်ကိုတော့ မင်းဖွင့်ဖို့ ချန်ထားပေးပါတယ်….”

ကိုအောင်မြတ်က ထိုသို့ ပြောဆို အဆုံးသတ်လိုက်ရာ ကိုစိုးထိုက် ပြုံးပြုံးကြီး ဖြစ်သွားရသည်..။

“ ဒီစကားကြားရတာ ဝမ်းသာလိုက်တာကွာ…..ကျေးဇူးရှင်ရာ….”

“ မင်းကို ငါပါကင်ဖွင့် အလှည့်ကြုံရင် ပေးမယ်ပြောထားတဲ့ ကတိ တည်ပါတယ်…နော်….”

“ အေး….အေး….တည်ပါတယ်…ကွာ……”

“ ကိုင်း…ဒီကောင်မလေးရဲ့ စောက်ပတ်ကို အပျိုရည် ဖျက်လိုးဖို့ မင်းလက်ထဲ အပ်ခဲ့ပြီ…ငါ သူ့အမေဆီ သွားလိုက်အုံးမယ်…”

ခပ်သောသောပြောရင်း ကိုအောင်မြတ် ခင်မေနော်၏ အခန်းထဲမှ ထွက်သွားသည်..။  ကိုအောင်မြတ်သည် ဒေါ်တင်တင်မေ ရှိနေသည့် အိပ်ခန်းထဲသို့ တစ်ခါတည်း တန်း၍ မဝင်…။ ရေခဲသေတ္တာဖွင့်၍ သီးမွှေး ငှက်ပျောသီး နှစ်လုံးနှင့် ကြက်ဥတစ်လုံးထုတ်ကာ ထိုင်၍ အေးအေးဆေးဆေး စားသောက်သေးသည်..။ 

ငယ်ငယ်နုနုကောင်မလေး၏ ဖင်ကို အပီလိုးခဲ့ရမှုကို ပြန်စဉ်းစားရင်း စားမြုံ့ပြန်ကာ တွေးရင်း အနားယူကာ အမောလည်း ဖြေနေလိုက်သည်.။  အမောပြေပြီး အားပြန်ပြည့်တော့မှ  သမီးကို ဖင်ဆော်ပြီး၍ အမေ့ကို တဖန်ပြန်လိုးရန်အတွက် ၊ ဒေါ်တင်တင်မေ ရှိနေသည့် အခန်းသို့ ဆောင်တော်ကူး လာခဲ့လေသည်..။

........................................................................................

ဒေါ်တင်တင်မေမှာ ကိုစိုးထိုက်၏ ရက်ရက်စက်စက် ဖင်လိုးတာ မချိမဆန့် ခံခဲ့ရပြီးနောက် ဖင်ဝနာကျင်လျက် မောဟိုက်နွမ်းလျစွာ ကျန်နေခဲ့သည်..။  ကိုစိုးထိုက်ကတော့ သူ့ထုံးစံအတိုင်း အားရအောင် လိုးပြီးနောက် အိပ်ခန်း အပြင် ထွက်သွားသည်..။  မကြာမီ အိပ်ခန်းထဲ ပြန်ဝင်လာကာ  ဒေါ်တင်တင်မေကို ကြိုးနဲ့တုတ်နှောင်ထားခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်သွားပြန်သည်..။ 

မိမိကို ဘာကြောင့် သည်လို ကြိုးလာတုတ်သွားမှန်း ဒေါ်တင်တင်မေ နားမလည်ပါ..။  ကိုအောင်မြတ် ဆက်လက် လိုးခန်း ဖွင့်အုံးမှာမို့ တစ်မျိုး အဆန်းထွင်ကာ  ကြိုးတုတ်ပေးထားခြင်းများလားဟုသာ တွေးမိသည်..။  ကြိုးတုတ်ခံလျက်သား ရင်တဖိုဖိုနှင့် စောင့်နေရာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာ၍ အမောအပန်း အတန်သင့် ပြေသောအခါ ၊  ဒေါ်တင်တင်မေ၏ နားထဲတွင် အသံလိုလို ဘာလိုလို ကြားရသည်..။  အာရုံစိုက်ကာ နားစွင့်ထောင်ကြည့်သောအခါ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သည့် အသံမျိုးလို ဖြစ်နေသည်..။

မိန်းမသံ ဖြစ်တာမှန်းဆနိုင်သော်လည်း  မည်သူ့အသံရယ်လို့တော့ မခွဲခြားတတ်..။  ခင်မေသော်  ဒါမှ မဟုတ် ခင်မေကျော် တစ်ယောက်ယောက်ကို ကိုအောင်မြတ်တို့က လှမ်းခေါ်ကာ အိမ်၏ အခန်းတစ်ခုခုထဲတွင်  ခပ်ကြမ်းကြမ်း စပ်ယှက်နေကြလေတာများလားဟု စဉ်းစားမိသည်..။ 

မိမိကို ကြိုးတုတ်ထားခဲ့သည်မှာ ထိုသို့လုပ်ကြပုံကို လာမနှောင့်ယှက်နိုင်အောင် ကာကွယ်သည့်သဘောဟုလည်း စဉ်းစားကြည့်မိသည်..။  နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသည့် အသံသည် မကြာခင်မှာပင် အရသာတွေ့၍ မြည်တမ်းသည့် အသံမျိုးသို့ ပြောင်းသွားသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ ကြားနေရပြန်သည်..။

ပြီးတော့ ယောက်ျားနှစ်ယောက် ၏ ပြောနေကြသည့် စကားသံများကို လည်း ကြားနေရပြန်သည်..။  သိပ်သဲသဲကွဲကွဲ တော့ မကြားရသည့်အတွက် ဘာတွေပြောနေသည်ကို သေသေချာချာ မသိ ၊ ထို့နောက် အတန်ကြီး ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အိပ်ခန်းဝသို့ ကိုအောင်မြတ် ဝင်ရောက်လာသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ တွေ့ရလေသည်..။ ကိုအောင်မြတ်က ဒေါ်တင်တင်မေကို တုတ်နှောင်ထားသည့် ကြိုးများကို ဖြေပေးလိုက်ပြီး…

“ အဲ…..အစ်မကြီးရေ….၊ လိုးကြအုန်းစို့လား….၊ ဒီတစ်ခါတော့ တစ်တီတူးထောင်ကလေး ပုံစံနဲ့ လိုးမယ်….”

“ ဟို….အိမ်ထဲမှာ ဘယ်သူ ထပ်ရောက်နေလဲ…ဟင်..၊ ဟိုဒင်း…အသံတွေ လိုလို ကြားမိသလားလို့…..”

ဒေါ်တင်တင်မေ အရဲစွန့်ကာ မေးကြည့်သည်..။

” အချိန်ကျရင် သိရမှာပေါ့….အစ်မကြီးရာ…၊ ကိုင်း လုပ်လေဗျာ……”

ဒေါ်တင်တင်မေသည် ခုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်အိပ်ကာ ပေါင်ကြီးနှစ်ချောင်းကို အပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ထောင်၍ ပေးလိုက်သည်..။

“ လာ…အဲဒါက တစ်တီတူးထောင် လက်ဟောင်းကြီးပဲ…၊ ကျနော်က တစ်တီတူးထောင်ကလေး ပုံစံနဲ့ လိုးမှာ….၊ ဒီလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး……”

“ အဲဒါ ဘယ်လိုမျိုးလဲ….ကျုပ်မသိဘူး…….”

ဒေါ်တင်တင်မေသည် တစ်တီတူးထောင် အနေအထားကို သိသော်လည်း တစ်တီတူးထောင်ကလေးဆိုသည်ကိုတော့ မကြားဖူးပေ….။

“ ခင်ဗျားကလဲ..ကလေးသုံးယောက် ထွက်အောင် အလိုးခံဖူးထားတာတောင် ၊ တစ်တီတူးထောင်ကလေး လိုးနည်းပုံစံကို  မသိဘူးလား…၊ ကဲ..ကျနော် ပြောပြမယ်….ဒီလို….”

----------------------x--------------------------x--------------------

ကိုစိုးထိုက်သည် ခုတင်စောင်းတွင် အသာထိုင်ကာ ခုတင်ပေါ်တွင် မှောက်ခုံလေး ( လက်မောင်းကြား ခေါင်းထိုးဝှက်၍ ) ရှိနေသော ခင်မေနော်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို အစုန်အဆန်ပင် သေသေချာချာ ကြည့်နေသည်..။  ငယ်ရွယ်နုပျိုသော မိန်းမငယ်လေး၏ သဘာဝ အလှများကို အပီအပြင် ရှုစားရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်  ရမ္မက်ဆန္ဒများ လှုပ်ရှား နိုးကြွ၍ လာသည်..။ ရမ္မက်ဇောများ ထလာမှု၏ အကျိုးဆက်အဖြစ် သူ့လီးကြီး ကလည်း အသက်ဝင်၍ လာသည်..။

“ မေနော်…..ရေလေး ဘာလေး သွားချိုးကွာ…၊ ပြီးရင် နင့်ကို ငါလိုးမယ်…..ထ………”

ကိုစိုးထိုက်က ပြောပြောဆိုဆို ခင်မေနော်ကို အသာဆွဲထူသည်..။  ခင်မေနော်မှာလည်း မထချင်ထချင်နှင့် ထလာရသည်..။ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ အိပ်ခန်းလို ရေချိုးခန်း အိမ်သာ တွဲလျက် မရှိသောကြောင့် ၊ ရေချိုးခန်း ရှိရာသို့ ခင်မေနော်ကို တွဲ၍ ခေါ်သွားရသည်..။ ခင်မေနော်က ထမီကို ကောက်ယူ ရင်လျားမည်လုပ်သော်လည်း ကိုစိုးထိုက်က ခွင့်မပြုသောကြောင့် အောက်ခံဘောင်းဘီလေး မလုံ့တလုံနှင့် ပင် လိုက်ပါသွားရသည်..။

ကိုစိုးထိုက်ကတော့ အဝတ်တွေ ပြန်မဝတ်သေးပဲ ကိုယ်လုံးတီးကြီး ..။ ကိုစိုးထိုက်၏ လီးကြီး မတ်တောင်စပြုနေသည်ကို ခင်မေနော် သိနေမြင်နေရသည်..။ မိမိ၏ မိခင်ကို လိုးခဲ့ပြီးသည့် လီးကြီးဖြစ်သည်ဟု သိနေမှုက ကောင်မလေးကို စိတ်တစ်မျိုး လှုပ်ရှားစေသည်..။  ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော့ အောက်ခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်သည်..။

“ အပြင်ထွက်နေလေ…..သမီးဘာသာ ချိုးမယ်…”

“ မင်း…ရေချိုးတာကို ကြည့်ချင်လို့ပါကွ….”

“ ဟာကွာ…ဦးကလဲ…ရှက်စရာကြီး…….”

“ ရှက်မနေပါနဲ့ကွာ….တို့တွေ မကြာခင် လိုးကြတော့မှာပဲဟာ……..”

“ အိုး….အဲလို မပြောနဲ့…….”

အပြင်ထွက်ခိုင်း၍ မရသောကြောင့် ခင်မေနော်မှာ ကိုစိုးထိုက်ရှေ့မှာပင် ရေချိုးသန့်စင်ရသည်..။ အလိုးခံထားပြီးစ ..စအိုပေါက်လေးမှာ ဆပ်ပြာထိတော့ စပ်တပ်တပ်လေး ဖြစ်နေသည်..။ ရေမိုးချိုးပြီးတော့  ကိုစိုးထိုက်က ခင်မေနော်ကို ခါးဖက်ကာ အိပ်ခန်းဆီ ပြန်လာခဲ့ကြသည်..။  အိပ်ခန်းထဲရောက်လျင် မိမိ အလိုးခံရတော့မည်ကို သိနေမှုကြောင့် ခင်မေနော် ရင် တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေသည်.။ ထူးဆန်းသည်မှာ ကြောက်လန့်စိတ် မရှိတော့ခြင်းပင်..။  မကြာသေးခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများကြောင့် ၊ ခင်မေနော်မှာ ကာမမှုများနှင့် အတန်ပင် အကျွမ်းဝင်၍ နေပေပြီ..။  အိပ်ခန်းထဲသို့ ရောက်သောအခါ ကိုစိုးထိုက်က ခင်မေနော်ကို ခုတင်ပေါ်တက်၍ ပက်လက်အိပ်ခိုင်းသည်..။

သူက ပက်လက်အိပ်နေသော ခင်မေနော့်ဘေးနားတွင် အသာထိုင်သည်..။  ခင်မေနော်သည် အစပိုင်းတွင် ပေါင်ကြီးများကို လိန်၍ ချိတ်ထားသည်..။ ရင်ဘတ်ပေါ် လက်ယှက်ကာ ဖုံးထားသည်..။ အဝတ်ကင်းမဲ့နေသော ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်လုံးကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုံးဖိကာကွယ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်..။  လုံတော့ မလုံပါ..။ မလုံ့တလုံ မပေါ့်တပေါ်လေး ဖြစ်နေသည်..။

ကိုစိုးထိုက်က ခပ်ရဲရဲပင် ခင်မေနော်၏ ပေါင်နှစ်ခုကြား ဒူးခေါင်းထိုးသွင်းကာ ဖိတွန်းပစ်လိုက်ရာ ပေါင်တန်ကြီးတွေ ကားထွက်သည်..။ ထိုအခါ တုတ်ဖြိုးသော ပေါင်ကြီးနှစ်ခုဆုံရာ ပေါင်ရင်းခွဆုံမှ စောက်ပတ်က အထင်း သား ပေါ်လာသည်..။  ခင်မေနော်၏ စောက်ပတ်သည် သူမ၏ အစ်မနှစ်ယောက်နှင့် မိခင်လောက် မကြီး..။  သိပ်ငယ်ငယ်လေးလည်း မဟုတ်ပါ..။

အပေါ်ပိုင်း ဗျက်ကျယ်ကာ အောက်သို့ သွယ်သွယ်လေးဆင်းသည်..။ စောက်မွှေးလေးတွေက သိပ်မရှည်သေး..။ ထူတော့ ထူသည်..။  လိမ်လိမ်ကောက်ကောက်နှင့် ခပ်နုနုလေးတွေ..။ ကိုစိုးထိုက်က ခင်မေနော့် ပေါင်တန်ကြီးတွေကို ပိုကားအောင် လုပ်သည်..။ ပြီးတော့မှ လက်တစ်ဖက်ကို စောက်ပတ်ပေါ် အုပ်တင်ကာ ခပ်ရွရွလေး မထိတထိပွတ်သည်..။ စောက်စေ့လေးကိုတော့ လက်ညှိုးထိပ်ဖြင့် ခပ်ကော်ကော်လေး ကိုင်ပွတ်သည်..။

“ အိုး…….ဟင့်…အင့်ဟင့်……”

ခင်မေနော် ပါးစပ်မှ အသံသဲ့သဲ့လေး ပေါ်ထွက်သည်..။ ရင်ဘတ်ကော့တက်လာရာ မို့ဝန်းဝန်း နို့အုံလေးများ စူကြွလာသည်..။  တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်ကာ ဖင်ကြီးက တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်လာသည်..။ ခင်မေနော်သည် မျက်စေ့ကို မှိတ်ထားသည်..။  ရင်ထဲ နွေးခနဲ အေးခနဲ ဖြစ်သည်..။  ရင်ခုန်သံ က မြန်လွန်းနေသည်..။  ကိုစိုးထိုက်က တစ်ဆင့်ထပ်တက်သည်..။

လီးကို အသာကိုင်ကာ စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့ကာ ဒစ်ထိပ်ဖူးကြီးနှင့် ဖိကပ်ပွတ်ပေးသည်..။  စောက်ပတ်အလည်ခေါင် အကွဲနေရာသည် ဟတတလေး ရှိနေရာမှ လီးဒစ်ဖျားနှင့် ထိထိုးမိမှုကြောင့်  ပြဲတဲတဲ ဖြစ်လာသည်..။ ဖိပွတ်ရာမှ အဖုတ်အကွဲကြောင်းကို လီးထိပ်နှင့် ထိုးဖြဲသည့်သဘော လုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်..။  

ကိုစိုးထိုက်သည် ငယ်နုသော အပျိုရိုင်းမလေး ရမ္မက် ထန်သည်ထက် ထန်အောင် စနစ်တကျ နှိုးဆွပေးနေခြင်းလည်း ဖြစ်သည်..။  စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းအတိုင်း လီးထိပ်ဖူးကို အထက်အောက် ထိုးမွှေ ပွတ်ပေးလိုက်ရာ ခင်မေနော် ခမျာ စောက်ပတ်ထဲ လီးချောင်းကြီး ထိုးသွင်းမခံရသေးခင် ကပင် လီး၏ အထိအတွေ့ အရသာကို ခံစားရကာ ထိုးထိုးထွန့်ထွန့် ဖြစ်လို့လာသည်..။ 

“ ဟင့်ဟင့်..ဦးရယ်……အိုအို….ဟင့်….”

ကိုစိုးထိုက်က စောက်ပတ်အကွဲကြား စောက်ခေါင်းဝထိပ်တွင် ကော့ထောင်တက်နေသော  စောက်စေ့ကို လီးထိပ်ဖျားနှင့် ကျကျနန ထိုးကော်ကာ ပွတ်လိုက်ရာ  ခင်မေနော်ခမျာ လက်တွေ ခြေတွေ ကွေးကောက် လှုပ်ခါလျက် ကော့ပျံတက်သည်..။  စောက်ပတ်ထဲမှလည်း အရည်ကြည်တွေ အပြတ်စိုထွက်လာသည်..။   ကိုစိုးထိုက်က ကောင်မလေး၏ စောက်ပတ်ကို သေသေချာချာ ဆက်၍ ပွတ်ပေးကာ ၊ ရမ္မက်ဇော ထန်သည်ထက် ထန်ပြင်းအောင် နှိုးဆွပေးနေသည်..။  

အားနေသည့် လက်တစ်ဖက်ကတော့ နို့အုံလေးတွေကို လှမ်းညှစ်ပေးလိုက် ၊ ဖင်ဆုံကြီးကို ကိုင်လိုက် ၊ ဝမ်းဗိုက်သားလေးများကို ပွတ်ပေးလိုက် လုပ်သည်..။  ခင်မေနော်ခမျာမှာတော့ ထိမိကျွမ်းကျင်သော နှိုးဆွမှုများအောက်တွင် ကာမစိတ်တွေ ပြင်းပြလျက် တလူးလူး တလွန့်လွန့်နှင့် ဖြစ်နေသည်..။  ပါးစပ်မှလည်း အဖျားတက်သလို တဟင်းဟင်း အသံတွေ မြည်နေသည်..။

တက်လိုးရန် အချိန်ကောင်းရောက်ပြီဟု ကိုစိုးထိုက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်.။

“ မေနော်….”

“ ရှင်…ဦး…”

ခင်မေနော်၏ ပြန်ထူးသံလေးက ခပ်သဲ့သဲ့လေး..။ ရမ္မက်ဇောတွေကတော့ အပြည့်လွှမ်းမိုးနေလျက်…။

“ လိုးတော့မယ်နော်…”

ခင်မေနော် ဘာမှ ပြန်မပြော..။ သို့သော် သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ပို၍ လူးလွန့်လှုပ်ခါလာသည်..။  အသက်ရှူလည်း အရမ်းမြန်လို့နေပြီ..။  ကိုစိုးထိုက်က လီးကို စောက်ပတ်ဝတွင် ပို၍ ဖိဖိလေးကပ်ကာ ထိုးမွှေကလိပေးပြီး ထပ်မေးပြန်သည်..။

“ မေးတာဖြေပါအုံး…မေနော်ရ..၊ မေနော့်ကို လိုးရတော့မှာလား….”

“ အို…ဟင့်ဟင့်….ဦးရယ်….သဘောပါပဲ ရှင်….သဘောပါပဲ…”

“ ဘယ်လိုပုံစံမျိုးနဲ့ လိုးရရင် ကောင်းမလဲ…ဟင်…”

“ သမီး မသိပါဘူး…ရှင်…ဟင့်ဟင့်…”

ထိုသို့ပြန်ဖြေလိုက်ချိန်တွင် ခင်မေနော်၏ စိတ်အာရုံတွင် ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှု မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အပြာကားထဲမှ စပ်ယှက်မှု အနေအထားများကို  ပြန်မြင်ယောင် လာသည်..။ နိုးကြွနေသော ရမ္မက်စိတ်အရှိန်အဟုန်သည် ပိုမြင့်တက်လာသည်..။  တကယ်တော့ ယခုအခြေအနေတွင် ကိုစိုးထိုက် ဘယ်လိုပုံစံနှင့်လိုးလိုး ၊ ခင်မေနော် က ခံမည်သာ ဖြစ်သည်..။  ခင်မေနော်ကို အရှက်ကုန်ကာ ပို၍ ရမ္မက်ကြွအောင် တမင်ပြောဆိုနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်..။

“ မင်းက..အစ်မကြီး ဒေါ်တင်တင်မေရဲ့ သမီး အငယ်ဆုံးဆိုတော့ ၊ မင်းအမေကို စောစောက လိုးခဲ့တဲ့ ပုံစံနဲ့ပဲ လိုးပေးရရင် ကောင်းမယ်ထင်တယ်..။ မင်းချောင်းကြည့်တုန်းက ငါတို့ လိုးနေကြတဲ့ ပုံစံလေ ၊ မှတ်မိသေးရဲ့လား…”

ခင်မေနော် ဘာမှ ပြန်မပြောပါ..။ ကိုစိုးထိုက်ကတော့ ခင်မေနော့်ဘေးနားတွင် ကလိနှိုးဆွနေရာမှ ခုတင်အောက်သို့ဆင်းကာ ခုတင်ဘေး စာကြည့်စားပွဲမှ ထိုင်ခုံကို ဆွဲယူပြီး တက်ထိုင်သည်..။

“ ဟေ့…..လာလေ…”

ကိုစိုးထိုက်က လှမ်းခေါ်ရာ ခင်မေနော်လည်း ခုတင်ပေါ်မှ အသာဆင်းလာရသည်..။  ကောင်မလေးသည် ကာမစပ်ယှက်မှုကို လိုးလားစိတ် တော်တော်ပြင်းပြနေပြီ..။  မိမိ၏ မိခင်ကြီး အလိုးခံခဲ့ရသည့် ပုံစံအတိုင်း ၊ မိမိလည်း အလိုးခံရတော့မှာမို့ စိတ်ထဲ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေသည်..။ ပြီးတော့ ယခု မိမိကို လိုးမည့်လီးကြီးသည် မိမိ၏ အမေကို လိုးထားပြီးကာစ လီးကြီးဖြစ်သည်ကိုလည်း ခင်မေနော် မမေ့ပါ..။

“ ကဲ..လာ..အပေါ်က တက်ခွလေ…”

ထိုင်ခုံဘေးနားသို့ ရောက်သောအခါ ခင်မေနော် အသာလေး ခေါင်းငုံ့ကာ ရပ်နေသောကြောင့် ( ကောင်မလေး ရမ္မက်ထန် တဏှာပြင်းနေသော်လည်း သိပ်မရဲတင်းသေး၍ နောက်တွန့်နေသည်ကို ရိပ်မိသည့်အတွက် ) ကိုစိုးထိုက်က ပါးစပ်မှ ပြောရင်း ခင်မေနော်ကို အသာပင် လက်မောင်းမှ ကိုင်ကာ ဆွဲယူသည်..။ ခင်မေနော်လည်း ဆွဲရာနောက် အလိုက်သင့်ပါလာကာ ၊ ကိုစိုးထိုက်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက်  အပေါ်တက်ခွလျက်သား ဖြစ်သွားသည်..။

ခြေဖဝါးနှစ်ခုကတော့ ( သူ့အမေတုန်းကလိုပင် ) ထိုင်ခုံအစွန်းတစ်ဖက်စီပေါ် ချထားကာ အားပြုထောက်လျက် ၊ ဒူးခေါင်းကွေးထောင်ကာ ဆောင့်ကြောင့် မကျတကျ ကုန်းကွကွအနေအထားဖြစ်သည်.။  ရှေ့သို့ ကိုယ်အထက်ပိုင်း ခပ်ကိုင်းကိုင်းမို့ ရင်ဘတ်က ကိုစိုးထိုက်မျက်နှာနှင့် ကပ်မိနေသည်..။ သည်တော့ ငနဲသားက ပါးစပ်ဟ၍ နို့သီးတစ်ခုကို ငုံစို့ပေးလိုက်ရာ ၊ စိတ်တွေ ထကြွနေသော ကောင်မလေး ရင်သိမ့်တုန်သွားရှာလေသည်..။

“ ငါ့လီးကို အသာဆွဲယူပြီး နင့်စောက်ပတ်ဝမှာ တေ့ကပ် ၊ ပြီးရင် ဖင်ကြီးကို အောက်ဖိချလိုက် ၊ လီးက အဖုတ်ထဲ ဝင်လိမ့်မယ်..။  နင်က အခုမှ စဈေးဦးဖောက် အလိုးခံဖူးတာဆိုတော့ ၊ နင့်ဖာသာပဲ လီးကို ဝင်ရင် ဝင်နိုင်သလောက် ချင့်ချိန်ပြီး သွင်းယူ ဟုတ်လား…၊ ငါဘာမှ မလှုပ်ရှားသေးဘူး…၊ လီးကိုသာ မတ်မတ်ထောင်ပေးထားမယ်…”

ကိုစိုးထိုက်က နို့သီးစို့နေရာမှ ပါးစပ်ကို ခွာပြီး ပြောဆို သင်ပြပေးသည်..။ သူစို့ပေးထားသော နို့သီးမှာ တံတွေးများ စို၍ ကျနနေခဲ့ရာ ၊ အေးအေးလေးနှင့် ခင်မေနော်မှာ ယားကျိကျိ ဖြစ်လျက် ကျောလေး တွန့်သွားရလေသည်..။ ခင်မေနော်သည် ညာလက်ကို တင်ပါးကြီးမှ ကျော်ကာ အသာနောက်ဘက်မှ လျောချ၍ ကိုစိုးထိုက်၏ လီးတန်ကြီးကို ကိုင်စမ်းသည်..။

ပူနွေးတုတ်ခိုင်သော လီးတန်ကြီးကို ကိုင်မိသောအခါ ကြက်သီးလေးများ ဖြိုးဖြိုးဖျန်းဖျန်း ထသည်..။ လီးကို ဆွဲယူကာ စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့ကပ်ပေးသည်..။ စောက်ပတ်ဝတွင် စောက်ရည်ကြည်လေးတွေ စုပြီး သီးနေရာ တေ့မိသောလီးထိပ်တွင် နွေးတေးတေး စိုစိစိ ထိတွေ့မှု ခံစားရလျက် ငေါ့ခနဲ တစ်ချက်လှုပ်ခါသည်..။  ခင်မေနော် ခါးပင် တွန့်ခနဲ ဖြစ်သည်..။ ပြီးတော့ မိမိဘာလုပ်သည်ကို မသိလိုက်ပဲ တင်ပါးဆုံကြီးကို အောက်သို့ဖိချလိုက်မိသည်..။

“ ဗြွတ်…..ဗြစ်…ဒုတ်………အား ကျွတ်ကျွတ်…ဦးရယ်…ဟင့်..နာတယ်…နာတယ်…အရမ်းကြီး ဝင်လာတာပဲ….ဟင့်..ဟင့်…”

ယခုမှစ၍ အလိုးခံရသည့် မိန်းခလေးမို့ သည်လိုအပေါ်မှ ဖိချကာ ကိုယ့်အဖုတ်ထဲ လီးဝင်လာအောင် ကိုယ်တိုင်သွင်းယူရသည့် အလုပ်မျိုး မကျွမ်းကျင်သေး..။ သည်လို အလုပ်မျိုးသည် အလိုးခံမှု ဝါရင့်နေသော မိန်းမကြီးများပင်လျင် တစ်ခါတစ်ရံ အချိန်အဆ လွဲသွားတတ်ပေရာ ၊ ခင်မေနော်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ချိန်ဆနိုင်အုံးပါမည်နည်း..။ ရမ္မက်ကလည်း ထန် ၊ မလုပ်ဖူးသေးသော အလုပ်မို့ စိတ်ကလည်း လှုပ်ရှားနှင့် တင်ပါးကြီး ဖိချမှု အရှိန်များသွားရာ လီးချောင်းကြီးက တစ်ဝက်သာသာခန့်ပင် စောက်ပတ်ထဲ မြုပ်ဝင်သွားသည်..။

ကြပ်သိပ်နေသော်လည်း ဆီသုတ်ထားသလို ချွဲကျိကျိ ရှိနေသော စောက်ရည်ကြည်များကြောင့်  တိုးဝင်မှု အဆင်ပြေသည်..။ လီးသည် တဝက်သာသာ ဝင်နေရာ စောက်ခေါင်းထဲတွင် ကျန်နေသေးသည့် အပျိုအမှေးပါး တစ်ပိုင်းတစ်စကို လုံးဝ စုတ်ပြတ်သွားအောင် ထိုးဖောက်မိသွားသည်..။ 

ခရမ်းသီးနှင့် ထိုးကလိစဉ်က  တစ်ချို့တစ်ဝက် စုတ်ပြတ်သွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် အပျိုအမှေးပါး လုံးဝစုတ်ပြတ်သွားအောင် ယခုထိုးဖောက်ခံရသောအခါ ခင်မေနော်မှာ နာသော်လည်း နာကျင်မှု ဝေဒနာက သိပ်မပြင်းထန်..။ အောင့်၍လည်း သွားသည်မို့ ပါးစပ်ကတော့ အော်မိသည်..။

“ မင်းက ဖင်ကြီးကို အရမ်းကြီး ဖိချပစ်လိုက်တာကိုး ကွ…၊ ခပ်သာသာလေး ဖိချရတယ်..၊ ကဲ…ဆက်လုပ်လေ…”

“ ဟာ….ဖြစ်ပါ့မလား….ဦးရာ..၊ ဝင်နိုင်ပါ့မလား…အထဲမှာ အရမ်းကြပ်သိပ်နေပြီ…“

“ ဝင်ပါတယ်ကွာ…၊ အောင်မြတ်လီးတောင်မှ ဝင်သေးတာပဲ မဟုတ်လား….”

“ ဟာ…အဲဒါ…..ဒီမှာ မဟုတ်ဘူး…ဟို….အနောက်ပေါက်….မှာ…”

“ အေးပါ…၊ အောင်မြတ် ဖင်ဆော်တာ ငါသိပါတယ်..၊ ဖင်က စောက်ပတ်ထက် ပိုကျဉ်းတာတောင် သူ့လီးကြီး ဝင်တယ်မဟုတ်လား…၊ မင်းစောက်ပတ်ထဲ ငါ့လီးသွင်းလို့ ဝင်တယ်…။ ဘာမှ စိတ်မပူနဲ့ …အသာဖြည်းဖြည်း လေးသာ ဖိချ…”

ခင်မေနော်လည်း နာနေပေမယ့် အရသာကလည်း တွေ့နေသည့်အတွက် မိမိ၏ ဖင်ကြီးကို ဆက်၍ ဖိချသည်..။  အသာလေး ထိန်း၍ ဖိချသဖြင့်  လီးက ထစ်၍တိုးဝင်းသည်..။ ခင်မေနော်မှာ ရင်ထဲ တဖိန်းဖိန်း တရှိန်းရှိန်းဖြင့် ဖီလင်တွေတက် ၊တက်လာရသည်..။  လီးပိုဝင်လာသည်နှင့် အမျှ စောက်ပတ်ဝမှာ စစ်ခနဲ စစ်ခနဲ ပို၍ နာကျင်လျက် စောက်ခေါင်းထဲလည်း ပိုအောင့်လာသော်လည်း  ၊ ခင်မေနော်မှာ ထိုဝေဒနာတွေကို အရေးမလုပ်နိုင်တော့..။ ကာမအရသာတွင်သာ မိန့်မိန့်မူးမူး ဖြစ်နေသည်..။

နောက်ဆုံးတော့ လီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံး ပါကင်ပွင့်ပြီးကာစ အသစ်ကြပ်ချွတ် စောက်ခေါင်းပေါက်လေးထဲသို့ အဆုံးတိုင် ဝင်၍ သွားလေသည်..။ ကိုစိုးထိုက်သည် ကောင်မလေး ဖင်ကြီး ဖိချ လီးဝင်အောင် သွင်းယူနေချိန်တစ်လျောက် ၊ နို့သီးလေးများကို တစ်လှည့်စီ စို့ပေးပြီး တင်ပါးသားကြီးများကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးနေရာ ခင်မေနော်အဖို့ အချိုတွင် သကာလောင်းဆိုသလို အရသာပိုလို့ ကောင်းနေရသည်..။

လီးအဆုံးတိုင် ဝင်သွားသောအခါတွင်မူ ၊ ကိုစိုးထိုက်ပင် အထွေအထူး ပြောဆိုသင်ပြပေးစရာ မလိုပဲ ခင်မေနော်သည် သူမ၏ တင်ပါးဆုံကြီးကို အသာကြွလိုက် အောက်နှိမ့်ချလိုက်ဖြင့် လှုပ်ရှားပေးလာတော့သည်..။

--------------------x-----------------------x-------------------------

ခင်မေကျော်နှင့် ခင်မေသော်တို့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည် အလုပ်ကိစ္စတစ်ခုလုပ်ရန် အတွက် နေ့လည်း ၁၂ နာရီ သာသာလောက်တွင် ရန်ကုန်မြို့လယ်သို့ ရောက်လာကြသည်..။  ထိုအလုပ်ကိစ္စအတွက် တစ်ညနေခင်းလုံးလိုလို အချိန်ကုန်နိုင်သောကြောင့် ရုံးသို့မပြန်တော့ပဲ အိမ်သို့ တစ်ခါတည်း တန်း၍ ပြန်မည်ဟု ရုံးတွင် ကြိုတင်ပြောထားခဲ့ကြသည်..။

အိမ်အပြန်တွင်လည်း ခါတိုင်းထက်အတန်ငယ် နောက်ကျမည်ဟု သူတို့ခန့်မှန်းထားကြသည်..။  သို့သော် အလုပ်ကိစ္စမှာ သူတို့ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ လွယ်ကူအဆင်ပြေစွာ အချိန်တိုတိုနှင့် ပြီးသွားခဲ့သည်..။  အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်နေသော်လည်း ၊ ညီအစ်မနှစ်ယောက်လုံး ရုံးသို့ ပြန်မသွားကြတော့..။  မုန့်ဟင်းခါးစား ၊ အအေးသောက်ပြီးနောက် အိမ်သို့တန်း၍ ပြန်လာခဲ့ကြသည်..။

“ ဟာ…ဦးအောင်မြတ်ကြီး အိမ်ရောက်နေပါလား….”

အိမ်ရှေ့တွင် ရပ်ထားသော ကိုအောင်မြတ်ကားကိုတွေ့ရသောအခါ ၊ ခင်မေသော်က ပြောသည်..။  ထို့နောက် ညီအစ်မနှစ်ယောက် အိမ်ထဲသို့ ခပ်မြန်မြန် ဝင်လာခဲ့ကြသည်..။  အိမ်တံခါးကလည်း ခပ်ဟဟ ပွင့်နေရာ လူခေါ်ဘဲလ် နှိပ်စရာပင်မလိုပဲ အသာတွန်းဖွင့် ဝင်လိုက်နိုင်ကြသည်..။  တံခါးမှ ဝင်မိသည်နှင့် ညီအစ်မနှစ်ဖော်တို့၏ သွက်လက်သော ခြေလှမ်းများ ရုတ်ချည်း ရပ်တန့်သွားကြသည်..။  ဧည့်ခန်းထဲသို့ရောက်သည်နှင့်  ရုပ်မြင် သံကြားပြစက် ဖန်သားပေါ်ရှိ အပြာကားပြကွက်များကို တန်း၍ မြင်ရသောကြောင့် ခင်မေကျော်တို့ညီအစ်မ အံ့သြတုန်လှုပ် စိတ်လှုပ်ရှားကာ ခြေလှမ်းတုံ့ရပ်ကုန်ကြခြင်း ဖြစ်သည်..။ 

ကိုအောင်မြတ်နှင့် ကိုစိုးထိုက်တို့သည် ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် သူမ၏ အငယ်ဆုံးသမီးလေး ခင်မေနော်တို့ကို  အပိုင်ကိုင်ကာ အပီဖိုက်နိုင်ပြီမို့ ၊ ပြသထားသော အပြာကားကိုလည်း သည်အတိုင်းပင် မပိတ်ပဲ ထားခဲ့သည်..။  အခွေဆုံးလျင် သူ့အလိုလို ပိတ်သွားမည် ၊ မပိတ်သေးမီ မိမိတို့ အဆင်ပြေသလို လှမ်းကြည့်နိုင်စေဖို့ သည်အတိုင်းပင် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်.။

၁၈၀ အခွေတွင် အနှေးစနစ်ဖြင့် အခွေပြည့်သွင်းထားသောအပြာကားခွေမှာ ၊  ယခု ခင်မေကျော်တို့ အိမ်ထဲ ဝင်လာကြချိန်အထိ မပြီးဆုံးသေးပါ..။  ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး  မိမိတို့ သိမ်းထားသည့် အပြာကား လူတစ်ယောက်မှ မရှိသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပြလျက်သား တန်းလန်းကြီး ရှိနေလေသနည်းဟု ရုတ်တရက်တော့ အတွေးရခက်ကုန်ကြသည်..။  

ထို့နောက် အသံဗလံများကို ကြားကြရသည်..။  ကာမစပ်ယှက်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် အသံတွေ ဖြစ်ကြောင်း ၊ သည်လိုကိစ္စတွင် အထာကျွမ်းနေကြသူတွေပီပီ ချက်ချင်းသိသည်..။  ထို့ပြင် ဒေါ်တင်တင်မေ၏ အိပ်ခန်းတံခါးဝနားတွင် ပုံလျက်သားလေးရှိနေသော ကျောင်းစိမ်းထမီလေးကိုလည်း မြင်သွားကြသည်..။  ညီမငယ် ခင်မေနော်၏ ထမီဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသည့်အတွက် ၊ ညီအစ်မနှစ်ယောက် တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်မိကြသည်..။

ကာမစပ်ယှက်မှု ကောင်းကောင်းခံစားနေရပြီး သွေးသားဆူဖြိုး ကျန်းမာသော ငယ်ရွယ်သန်စွမ်းသည့် မိန်းမတွေပီပီ ၊ တီဗီမှ အပြာကား ပြကွက်များ မြင်ရသောအခါ ကာမခလုတ်များ အနှိပ်ခံရသလို  စိတ်လှုပ်ရှားစ ပြုခဲ့ပြီး ကာမစပ်ယှက်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသည့် အသံဗလံတွေကိုပါ ထပ်ကြားရကာ ၊ မိမိတို့၏ မိခင် ဒေါ်တင်တင်မေ၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် လိုးပွဲတစ်ခု ကောင်းကောင်းကြီး ဖြစ်နေကြောင်း  နားလည်လိုက်ရသောအခါ မီးအားမြှင့်စက်ဖြင့် ဓါတ်အားအရှိန်စွမ်းရည် အမြှင့်ခံလိုက်ရသည့် လျပ်စစ်လို ကာမစိတ်များလည်း အရှိန်ပိုမြင့်လာကြသည်..။

အိပ်ခန်းတံခါးဝတွင် တွေ့နေရသော ကျောင်းစိမ်းထမီကြောင့်  အထဲတွင် အလိုးခံနေရသူသည် မိမိတို့၏ ညီမအငယ်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမတို့နှစ်ယောက်စလုံး အတွေးပေါက်ကြသည်..။  လိုးနေသူကတော့ ကိုအောင်မြတ်ပင် ဖြစ်မည် ။ ညီအစ်မနှစ်ဖော်သည် ကြိုတင်တိုင်ပင် ဇာတ်တိုက်ထားကြသလိုပင် ၊ အိပ်ခန်းတံခါးပေါက်နားသို့ ပြိုင်တူပင် ချဉ်းကပ်ရောက်ရှိသွားကြသည်..။

အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြိုင်တူချောင်း၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်..။  အပြာကားခွေများ ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ၊ ကိုယ်တိုင်လည်း အလိုးခံရင်း အပြာကားကြည့်ဖူးခြင်း စသည်တို့ကြောင့် ခင်မေကျော်နှင့် ခင်မေသော်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အလိုးခံရမှုကို တပ်မက်သဘောကျသလို ၊ သူများတကာတွေ လိုးနေကြတာကိုလည်း မျက်ဝါးထင်ထင် ကြည့်လိုသည့် အာသီသလေးတွေ ရှိနေကြသည်..။

ယခုလို အာသီသများ ပွင့်အံစေ့ဆော်မှုဖြင့်  နှစ်ယောက်သား အလိုလို လှုပ်ရှားကာ သွားချောင်းကြည့်လိုက်မိခြင်း ဖြစ်လေသည်.။  ကိုအောင်မြတ်က သူမတို့၏ မိခင် ဒေါ်တင်တင်မေကို ( အဝတ်မပါ ဗလာကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ) တစ်တီတူးထောင်ကလေး လိုးနည်းပုံစံဖြင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် လိုးနေသည်ကို ထင်ထင်ရှားရှားကြီး မြင်ကြရသောအခါ ညီအစ်မနှစ်ယောက်မှာ ဟာခနဲ ဟင်ခနဲ ဖြစ်ကုန်ကြလျက် ၊ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ဖက်လိုက်မိကြသည်..။

အံသြတုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ၊ ရမ္မက်ဇောများကလည်း ထူးခြားစွာ နိုးကြွပြင်းထန်လာကြသည်.။ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဖက်မိကြရာမှ ထိုသို့ မိန်းမချင်း ထိတွေ့ဖက်ပွေ့ရမှု ၊ ဖီလင်ဆန်းကို လည်း အသည်းတုန်အူတုန် ခမန်း ခံစားရကာ ၊ ပို၍ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်မိကြသည်..။ ဒါတင်မက တစ်ယောက်ပေါင်ကြားမှ စောက်ပတ်ကို တစ်ယောက်က လက်ဖြင့် လှမ်းကိုင်မိကြသည်..။ 

ဤအလုပ်များကို ပေါက်ကွဲလောင်မြိုက်သော ကာမစိတ်ဇောအဟုန်၏ လွှမ်းမိုးမှုဖြင့် ခင်မေကျော်တို့ အလိုအလျောက် ဆက်တိုက်လုပ်ပစ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်..။  အသိစိတ်တွေ ပြန်ဝင်လာတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်က အတင်းပွေ့ဖက်ကာ စောက်ပတ်များကို အပြန်အလှန် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ခပ်ပြင်းပြင်း ပွတ်နှိုက်မိနေကြလေပြီ..။ ဖီလင်တွေကလည်း အရမ်းကို တက်နေကြပြီး ၊ တစ်ယောက်ထမီကို တစ်ယောက် ဆွဲချွတ်တာလား ၊ မိမိတို့ဖာသာ ချွတ်ချလိုက်မိကြသလား အလိုလိုပြေကျကုန်တာလား ၊ သေသေချာချာပင် မပြောနိုင်..။  သူမတို့၏ ခါးမှ ထမီတို့ကလည်း တင်းတင်းခိုင်ခိုင် မရှိတော့ပဲ ပြေပြေလျောလျော ဖြစ်ကုန်ကြပြီ..။  အစ်မထက်စာလျင် ပို၍ ရဲတင်းသွက်လက်သော ခင်မေသော်က ခင်မေကျော်၏ လျော့တိလျော့ရဲ ဖြစ်နေသော ထမီကို ကွင်းလုံးပုံကျသွားအောင် ဆွဲချွတ်ချပစ်သည်..။

 ထမီလျော့ခနဲ ကျွတ်ကျလျက် အတွင်းခံပင်တီ ကျန်သောအခါ ပင်တီ၏ ခွဆုံအောက်သို့ ညာလက် ထိုးသွင်းလျက် ခင်မေကျော်၏ ပကတိ စောက်ပတ်ကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ပွတ်ပေးရင်း ထိုးထိုးကလိပေးသည်..။ ကျန်လက်ဖြင့် မိမိ၏ ထမီကိုပါ အောက်သို့ ပုံကျသွားအောင် ဆွဲချပစ်လိုက်သည်..။  ခင်မေကျော်က အတွင်းခံပင်တီဘောင်းဘီပေါ်မှ လက်တင်၍ ခင်မေသော်၏ စောက်ပတ်ကို ပွတ်ပေးသည်..။

ဒါကို ခင်မေသော်က အားမရနိုင်ပဲ ၊ ဘယ်လက်ဖြင့် မိမိ၏ ပင်တီခွဆုံအသားနေရာကို ဘေးဘက်လိပ်ကျ ၊ အဖုတ်ပေါ်လွင်လာအောင် ဆွဲဖယ်ပေးသည်..။  ဤသို့ဖြင့် ခင်မေကျော်မှာလည်း ညီမ၏ ပကတိ စောက်ပတ်ကို ကိုင်ပွတ်ကလိပေးသော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားကြလေတော့သည်..။

------------------------x------------------------------x-----------------------------

ကိုစိုးထိုက်သည် ခင်မေနော်ကို ပါကင်ဖွင့်လိုးပြီးနောက် ၊ သုတ်ရည်များကို စောက်ပတ်ထဲတွင် မထည့်ပဲ ဆီးစပ် ၊ ဝမ်းဗိုက်တို့အပေါ်သို့ ပန်းထုတ်ပေးခဲ့သည်..။  ထို့နောက် သူ့ထုံးစံအတိုင်း ကောင်မလေးကို ခုတင်ပေါ်တွင် ထားပစ်ခဲ့ကာ ၊ အိပ်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်..။  ထိုသို့ထွက်အလာတွင် ဒေါ်တင်တင်မေ၏ အိပ်ခန်းအဝတွင် ခင်မေကျော်နှင့် ခင်မေသော်တို့ညီအစ်မ ထမီတွေကျွတ်ကျလျက် ၊ တစ်ယောက်ပေါင်ကြား တစ်ယောက် နှိုက်ပွတ်ကာ အိပ်ခန်းထဲသို့လည်း ချောင်းကြည့်နေကြသည်ကို လှမ်းတွေ့လိုက်သည်..။  ချက်ချင်းပင် အခြေအနေ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်သည်ကို စဉ်းစားမိသည်..။  မိမိတို့ တဝကြီး အပျော်ကျူးနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းကိုလည်း တွေးမိသည်..။

ကိုစိုးထိုက်သည် မပွင့်တပွင့် ဖြစ်နေသော တံခါးကို သွား၍ သော့ခတ်ကာ ပိတ်သည်..။ ပြီးတော့ ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရှိရာသို့ အသာပင် ချဉ်းကပ်သွားသည်..။ ခင်မေကျော်တို့မှာမူ အိပ်ခန်းထဲတွင် မိမိတို့၏ မိခင်ကြီး အပြတ်အလိုးခံရကာ အရူးအမူး ဖြစ်ပျက်နေပုံကို ချောင်းကြည့်ရင်း မိမိတို့အချင်းချင်းလည်း  တစ်ယောက်စောက်ပတ် တစ်ယောက် ပွတ်ကလိလိုက် ၊ နို့တွေကိုင် ဖင်တွေကိုင် လုပ်လိုက်နှင့် ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်နေကြသည်..။  သူတို့ဝတ်ထားသော  အပေါ်အင်္ကျီများ၏ ကျယ်သီးအချို့ပင် ပြုတ်ကာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်၍ နေလေပြီ..။ အနားသို့ ကိုစိုးထိုက် ရောက်လာသည်ကိုပင် မသိကြပေ..။

“ ဘယ်လိုလဲ…၊ ဖီလင် သိပ်တက်နေကြသလား….”

ကိုစိုးထိုက်က ညီအစ်မနှစ်ယောက်ကို ဘယ်ညာလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းဖက်လိုက်ရင်း ပြောသည်..။ ခင်မေကျော်နှင့် ခင်မေသော်တို့မှာ မထင်မှတ်သောအဖြစ်ကြောင့် အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်..။  ဘာလုပ်ရမည်မှန်း မသိဖြစ်သွားခိုက် ၊ ကိုစိုးထိုက်က ညီအစ်မနှစ်ယောက်အား ဘယ်ညာလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်  သိုင်းဖက်ကာ ၊ အိပ်ခန်းထဲ ဆွဲခေါ်သွင်းလာခဲ့သည်..။  အံ့အားသင့် ၊ စိတ်လှုပ်ရှား ရမ္မက်ထန်ကာ ဘာလုပ်ရမည် မသိဖြစ်နေသော ညီအစ်မနှစ်ယောက်သည်လည်း ကိုစိုးထိုက်ဆွဲခေါ်ရာနောက် ကန့်လန့် ကန့်လန့်နှင့် ပါလာလေတော့သည်..။

ကိုအောင်မြတ်၏ ပညာအပြည့်ဖြင့် အားပြင်းပြင်း ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆောင့်လိုးတာခံရင်း ဒေါ်တင်တင်မေသည် သုံးကြိမ်သုံးခါ ပြီးခဲ့ရလျက် ယခု လေးကြိမ်မြောက် ပြီးလုလု အခြေအနေသို့ ရောက်နေသည်..။  ဤအချိန်မှာပင်  အိပ်ခန်းထဲသို့ မိမိ၏ သမီးကြီးနှစ်ယောက်ကို ကိုစိုးထိုက်က ပွေ့ဖက်ဆွဲခေါ်သွင်းလာသည်ကို ဒေါ်တင်တင်မေ မြင်ရသည်..။

သမီးနှစ်ယောက်၏ အောက်ပိုင်းတွင် ထမီကျွတ်ကာ ၊ အတွင်းခံပင်တီ ခွကြားနေရာများ ဘေးသို့လိပ်၍ စောက်ပတ်များ အထင်းသားပေါ်နေလျက် ၊ အဖုတ်တွေကလည်း ဖူးရွမို့ဖောင်း အရည်ရွှမ်းနေမှု ၊ အပေါ်ပိုင်း အင်္ကျီများ ကျယ်သီးအချို့ပြုတ်ကာ ဖရိုဖရဲ ရှိနေမှု ၊ မျက်နှာသွေးရောင်လျှန်းလျက် မျက်ဝန်းများ လက်လက်တောက်နေမှုတို့ကို  တွေ့ရတော့ ဘယ်လိုအခြေအနေ ဆိုက်နေကြသည်ကိုလည်း ချက်ချင်း နားလည်သည်..။ 

ထိုသို့မြင်ရတွေ့ရမှုက ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ရမ္မက်ဇောကို တစ်နည်းတစ်ဖုံ ထန်ပြင်းစေပေရာ..၊ အထွေအထူး ဘာမျှ ပြောမနေနိုင်..။ ကိုအောင်မြတ် လိုးဆောင့်တာကိုသာ မက်မောလိုလားတပ်မက်စွာ ဆက်၍ ခံနေသည်..။ ပြီးလုလု အခြေအနေတွင် ကာမစိတ် ငယ်ထိပ်ရောက်အောင် တက်ကြွ၍ ရမ္မက်၏ ကျေးကျွန် အဖြစ် ပီပြင်စွာ ရောက်နေရသူ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ မိခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့်  သမီးနှစ်ဦး အမြင်မတော်စရာ ဖြစ်နေသည်ကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ပေးဖို့ကိုပင် သတိမရနိုင်ရှာတော့ပါ…။

“ သူတို့ အမေ အလိုးခံနေတာကို ၊ ဒီနှစ်ယောက် ချောင်းကြည့်ပြီး တစ်ယောက်စောက်ပတ် တစ်ယောက် နှိုက်ကလိနေကြတာကို ငါတွေ့လို့ သူတို့လည်း အလိုးခံချင်နေတာပဲ ဆိုပြီး ငါက ဒီခေါ်သွင်းလာတာ…။ လာကွာ…သူတို့ကို ဖိုက်ပေးလိုက်အုန်း…”

ကိုစိုးထိုက်မှာ ခင်မေနော်ကို လိုးပြီးကာစ လီးချက်ချင်း ပြန်မတောင်နိုင်သေးသောကြောင့်  ကိုအောင်မြတ်ကို ပြောလိုက်သည်..။ ကိုအောင်မြတ်ကလည်း အထာပေါက်သည့်အတွက် ဒေါ်တင်တင်မေကို အပြတ်ဆောင့်လိုးနေရာမှ လီးကိုဆွဲဖြုတ်ပြီး သူနှင့် လက်လှမ်းမီရာ အနီးကပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသော ခင်မေသော်ကို လှမ်း၍ ဆွဲသည်..။

“ ဟိတ်…ဘယ်သွားမှာလဲ….”

ပြီးလုပြီးခင် ဖီလင်တွေ အရမ်းတက်နေချိန် လိုးဆောင့်နေသော လီးချောင်းကြီး စောက်ပတ်မှ ပြုတ်ထွက်သွားသောကြောင့် ၊ ဒေါ်တင်တင်မေမှာ ဆန့်တငံ့ငံ့နှင့် မနေနိုင် မထိုင်နိုင်ဖြစ်ကာ ၊ ကမန်းကတန်း ပြောသည်..။  ကိုအောင်မြတ်ကတော့ ခင်မေသော်ကို ခုတင်ပေါ် အမြန်ဆွဲတင်ကာ ပက်လက်လှန်ချပြီး အပေါ်တက်ခွသည်..။ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီ ဝတ်ထားဆဲဖြစ်သော်လည်း  အဖုတ်ကတော့ ပေါ်နေသည်မို့ လီးတေ့ကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်းပင် ဖိဆောင့်ထိုးသွင်းချလိုက်သည်..။

“ အားပါးပါး….အီး…ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပါ….ဦးရဲ့….နာတယ်….ဟင့်ဟင့်……..”

လီးအသွင်းကြမ်းကာ တစ်ချက်တည်း အဆုံးဝင်သွားသည်မို့ ခင်မေသော် အော်လိုက်မိသည်..။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်လည်း ကိုအောင်မြတ်၏ ရင်ဘတ်ကြီးကို ဆီး၍ တွန်းသည်..။  သည်အခြေအနေတွင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ခပ်သွက်သွက် ကိုင်ပစ်ဖို့လိုသည်ကို နားလည်သည့်အတိုင်း ကိုအောင်မြတ်သည် လီးအဆုံးဝင်အောင် ထိုးသွင်းပြီးသည်နှင့် တရကြမ်း ဆောင့်လိုးသည်..။ ခင်မေသော် တဟင်းဟင်း ဖြစ်နေသည်..။

“ ဒီမှာ…..နောက်တစ်ယောက်လာပြီ….”

ကိုစိုးထိုက်က ပြောပြောဆိုဆို ခင်မေကျော်ကို ခုတင်ပေါ်သို့ ဆွဲတင်ကာ တွန်းလှဲသည်..။  ညီမ၏ ဘေးနားတွင် ခင်မေကျော် ပက်လက်ကလေး ဖြစ်သည်..။ ထိုအခါ ကိုအောင်မြတ်လည်း ခင်မေသော်၏ စောက်ပတ်ထဲမှ လီးကို အမြန်ဖြုတ်ကာ ခင်မေကျော်ပေါ်သို့ ကမန်းကတန်း တက်ခွသည်..။ အောက်ခံဘောင်းဘီ ချွတ်စရာမလိုပဲ ပေါ်လွင်နေပြီဖြစ်သော စောက်ပတ်ကြီးတွင် လီးတေ့၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးဝင်အောင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိဆောင့်လိုးချလိုက်ရာ …ခင်မေကျော်၏………

“ အမလေး……..နာတယ်…..အား…..အရမ်းကြီးပဲ….”

ဟု အော်ဟစ်လိုက်သံ ပေါ်လာသည်..။ ကိုအောင်မြတ်က လီးသွင်းအပြီး တအားဆောင့်လိုးပေးပြန်သည်..။ ကိုစိုးထိုက်ကလည်း မြန်ပါသည်..။ ခင်မေကျော်ကို ခုတင်ပေါ် တင်ပေးပြီးနောက် ၊ ဒေါ်တင်တင်မေကို ပါ လှမ်းဆွဲကာ သမီနှစ်ယောက်ရှိရာသို့ တွန်းပို့ ဆွဲလှဲပစ်လိုက်ပြန်သည်..။  ဒေါ်တင်တင်မေသည် ခင်မေကျော်၏ ဘေးနားတွင် ပက်လက်ကလေး လန်လျက်သား ကျသွားသည်..။ ကိုအောင်မြတ်ကလည်း မနှေးပါ…။ ခင်မေကျော် စောက်ပတ်ထဲမှ လီးကိုဆွဲထုတ်ကာ ဒေါ်တင်တင်မေ ဘက်ကို ကူးသည်..။

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ စောက်ပတ်ထဲ လီးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အဆုံးဝင်အောင် ဖိထိုးသွင်းပြီးနောက် ဆောင့်လိုးသည်..။

“ အို….ကောင်းလိုက်တာ…..ဆောင့်ပါ….တအားဆောင့်ပေးစမ်းပါ……..ဆောင့် ဆောင့်…အင်း…….အီး………”

ပြီးလုလုဖြစ်နေသော ဒေါ်တင်တင်မေသည် သမီးနှစ်ယောက်ရှိနေသည်ကိုပင် မရှက်နိုင်ပဲ ပါးစပ်မှ ပြောကာ ကိုအောင်မြတ်ကို အတင်းပင် ဖက်ထားသည်..။  ကိုအောင်မြတ်က လေးငါးချက်သာ ဆောင့်ပေးပြီး  ခင်မေသော်ဖက်သို့ အမြန်ပြန်ကူးသည်..။  ခင်မေသော်ကို သုံးချက် ဆောင့်လိုးပေးပြီး ၊  ခင်မေကျော်ထံကူးကာ သုံးချက် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ပြန်ပါသည်..။

ပြီးတော့ ဒေါ်တင်တင်မေ ထံ ပြန်ကူးလာသည်..။

“ ကျန်တဲ့ တစ်ယောက် ငါ သွားဆွဲခေါ်လာအုန်းမယ်….”

ဟု ကိုစိုးထိုက်က ပြောကာ အပြင်သို့ အမြန်ထွက်သွားသည်..။ ခင်မေနော်ကို ဆွဲခေါ်လာကာ  ခုတင်ပေါ်တင်ပြီး  ခင်မေသော့်ဘေးနားတွင် ပက်လက်ဖြစ်အောင်  လုပ်ပေးသည်..။  ကိုအောင်မြတ်က အမေနှင့် သမီးသုံးယောက်တို့ကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်ကူးကာ အလှည့်ကျ လိုးပေးသည်..။

ကိုစိုးထိုက်က ခေါင်းရင်းဘက်သွားကာ ခင်မေနော်မှ အစပြုကာ အစဉ်လိုက် မိမိလီးကို  အစုတ်ခိုင်းသည်..။  သူ၏ လီးတောင်လာတော့ ညီအစ်မသုံးဖော်နှင့်  မိခင်ကြီးတို့ကို တန်းစီ၍ တစ်ဘက်နှစ်ယောက်စီ ခေါင်းချင်းဆိုင် လေးဘက်ကုန်းခိုင်းပြီး ၊ ကိုအောင်မြတ်နှင့်အတူ အလှည့်ကျ လိုးသည်..။

ကိုအောင်မြတ်က စောက်ပတ်နှင့် ဖင်ကို တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလိုးသလို ၊ ကိုစိုးထိုက်ကတော့ စောက်ပတ်တွေကိုလိုးလိုက် ၊ ပါးစပ်တွေထဲ လီးထိုးသွင်းကာ အစုပ်ခိုင်းလိုက်နှင့် ကာမပွဲတော်ကြီးကို မြိုင်မြိုင်ဆိုင်ဆိုင်ကြီး ဆင်နွှဲသည်..။

ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် သမီးများမှာလည်း မကြုံဖူးသော ကာမစည်းစိမ်ကို ခံစားရလျက် အပီအပြင် အရသာတွေ့ကာ နေကြလေတော့သတည်း………။

-----------------------------x-------------------------------x--------------------------


ပြီးပါပြီ။




ပွဲကြမ်းသွားမယ် အပိုင်း ( ၄ )

ပွဲကြမ်းသွားမယ် အပိုင်း ( ၄ )

ရေးသူ - အမည်မသိ

ကိုစိုးထိုက်ပေါင်ပေါ် မေမေက တက်ခွဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ၊ သူ့အင်္ဂါထဲ ကိုစိုးထိုက်ရဲ့ တန်ဆာကြီး ဝင်လာအောင် ဖင်ကြီး ဖိချသွင်းယူနေကာ ၊ မေမေ အရမ်းဟော့ပြီး လှုပ်ရှား ကော့ပျံနေတာတွေကို ကြည့်ရင်း ကျမ ဟာလည်း  ထူးထူးခြားခြားကို ရမ္မက်ထန်ပြင်း စိတ်လှုပ်ရှားလာရပါသည်..။  နှာထန်လာနေတယ် ဆိုရမှာပေါ့ ရှင်..။ ကျမရဲ့ ပေါင်ခွကြားက မိန်းမအင်္ဂါဟာ အစေ့လေးဆိုရင် ကော့ထောင် ကြွရွတက်နေလိုက်တာ ..ကျိန်းစပ်စပ်နဲ့ နာသလိုလိုတောင် ဖြစ်လာရတယ်..။ 

ကျမဝတ်ထားတဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီခွနေရာကို အစေ့က ထိုးဖောက်ပစ်တော့မလောက်ကို ဖြစ်နေတာ..။  ကျမရဲ့ ပေါင်တန်ကြီး နှစ်ချောင်းဟာလည်း  အငြိမ်မနေနိုင်ကြတော့ပါဘူး..။  တဆတ်ဆတ် တုန်သွားလိုက် ၊ ဟသွားလိုက် ၊  စေ့သွားလိုက် ၊ကွေးသွားလိုက် ၊ ဆန့်သွားလိုက်နဲ့ အမျိုးမျိုး လှုပ်ရှားနေကြတယ်..။  မေမေတစ်ယောက် ဖီလင်တွေ တက်နေသလို ကျမလည်း စိတ်တွေ အရမ်းထကြွနေရတာပါ..။  ကျမဟာ ကိုယ့်ပေါင်ကြားကိုယ် ပြန်ကိုင်မိ နှိုက်မိတယ်..။  ကျမရဲ့ မိန်းမအင်္ဂါကို လက်နဲ့ အုပ်ပွတ်မိလား ပွတ်မိရဲ့..။ လက်ဝါးစောင်းနဲ့ ဖြတ်ပွတ်မိလား ပွတ်ရဲ့..။ အို …အဲဒီလို လုပ်နေရာကနေ ထမီအောက် လက်ထည့်သွင်း ဘောင်းဘီခွဆုံနေရာကို ဘေးတွန်းဖယ်လို့ ကိုယ့်တန်ဆာ အကွဲကြောင်းကို လက်ခလယ်နဲ့ ထိုးမွှေမိတဲ့ အထိကို  ဖီလင်တွေ တက်လာရပါတယ်.. ။

ဒီလိုလုပ်ပေမယ့် အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ နိုးထနေတဲ့ ကျမရဲ့ ရမ္မက်အာသာကတော့ မပြေနိုင်ဘူး..။  မျက်စေ့ရှေမှောက်မှာ အမေတစ်ယောက်လုံး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကြီး စပ်ယှက်နေပုံကလည်း ကျမရဲ့ ရမ္မက်ဇောအဟုန်ကို စိတ်ထသည်ထက် ထလာအောင် နိုးကြစေတာကိုး..။  လက်လောက်နဲ့ အားမရနိုင်တော့ဘူး..။  ယောက်ျားတန်ဆာနဲ့ တူတဲ့  တုတ်တုတ်ရှည်ရှည် အချောင်းတစ်ခုခုနဲ့မှ ဖြစ်တော့မယ်..။  မေမေတို့ ဖြစ်ပျက်နေကြပုံတွေကိုလည်း မျက်စေ့က မခွာနိုင်ဘူး.။  မလွတ်တမ်း ကြည့်ချင်နေတယ်..။  

ဒါကြောင့် လက်လှမ်းမှီရာမှာ ဘာများ ရှိမလဲလို့ ကမန်းကတန်း ရှာကြည့်လိုက်တော့..လားလား…အိပ်ခန်းတံခါးဝလေး ဘေး ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ခရမ်းသီး ခပ်ရှည်ရှည်ထွားထွား တစ်လုံးကို တွေ့ရပါရောလား..။  အဲဒီအချိန်တုံးက  ကျမဟာ ဖီလင်တွေ အရမ်းတက်နေ ၊ ရမ္မက်တွေ ပြင်းထန်ပြီး စိတ်အပြတ် လှုပ်ရှားနေတာမို့ ခရမ်းသီး ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အိပ်ခန်းတံခါးဝနား ရောက်နေတယ်ဆိုတာကို တွေးတောစဉ်းစားဖို့တောင် သတိမရနိုင်ခဲ့ဘူး..။ ကိုယ်လုပ်ချင်တာ ရတာကိုပဲ အားရဝမ်းသာဖြစ်ပြီး ခရမ်းသီးကို အမြန်ကောက်ယူလိုက်ပါတယ်…။

ခရမ်းသီးက တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက်ကို ရှည်ပြီး အလုံးက လက်နဲ့ ဆုပ်မိတယ်ဆိုရုံလေး လောက်တုတ်တယ်..။ အနေတော် ဆိုက်တော်လို့တောင်ဆိုရမယ်..။  လိုချင်နေတာကို အလွယ်ရလိုက်တာမို့ ကျမလည်း ချက်ချင်းပဲ အဲဒီ ခရမ်းသီးကို ပေါင်ကြားထဲ ထည့်ပြီး ကျမရဲ့ တန်ဆာထဲ ထိုးထည့်လိုက်မိတယ်..။  ကျမဟာ ကိုယ့်တန်ဆာကို ကိုယ့်လက်နဲ့ ကိုင်ပွတ်ထားတာတို့ ၊ အကွဲကြောင်းမှာ လက်ချောင်းထိပ်ကလေးနဲ့ မွှေတာတို့ လုပ်ဖူးခဲ့ပေမယ့် ဒီလိုမျိုး ခပ်ရှည်ရှည် အရာတွေကိုတော့ တန်ဆာထဲ ထိုးထည့်တာမျိုး မလုပ်ဖူးသေးပါဘူး..။

အခုမှ စိတ်ကလည်း အရမ်းထ ၊ ဟိုဥစ္စာအထဲကလည်း အရမ်းယားနေချိန်မှာ ခရမ်းသီးကလည်း အလွယ်တကူ တွေ့တာမို့  ဆွဲယူထိုးသွင်းလိုက်တာပါ..။  စိတ်ကလည်း အရမ်းဖြစ်နေတာကြောင့် လုပ်တာကိုင်တာမှာလည်း ဇောသန်နေတယ်..။  ထိုးထည့်လိုက်တာ ခရမ်းသီးဟာ လျှောဆို ကျမဥစ္စာထဲ ဝင်သွားပါတော့တယ်..။ အထဲမှာ ပူကနဲဖြစ်တယ်..။  စစ်ခနဲလည်း နာတယ်..။  ပြီးတော့ ပူနွေးနွေး အရည်တွေလည်း ယိုစီးထွက်ကျလာတယ်…။ အဲဒီအချိန်မှာ ကိုစိုးထိုက်ရဲ့ ဆယ်လူလာ မြည်လာပြီး ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်စကားပြောတာကို ကျမတွေ့ရတယ်..။ 

အင်း…ကျမကြိတ်ပြီး စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တဲ့ အဖြစ်မျိုးလေ..။  မေမေကိုယ်တွေ့ ကြုံနေရပြီ..။  ကျမဟာ ဒါကို အရမ်းပဲ စိတ်ဝင်စားနေတာဆိုတော့ ပိုလို့တောင် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်မိတယ်…။  ကျမရဲ့ အာရုံတွေ အားလုံး မေမေတို့ဆီ စူးနစ်ရောက်ရှိနေတယ်..။  လက်နဲ့ ကိုင်ထားတဲ့ ခရမ်းသီးကိုတော့ အလိုအလျောက်ပဲ ကျမဟာလေးထဲ ထိုးသွင်းပြန်ထုတ် လုပ်ပေးနေတယ်..။

အိုး…..ကောင်းလိုက်တာကတော့ ပြောမနေနဲ့…။ ကြည့်ရတာကလည်း ကောင်း..၊ ခရမ်းသီးနဲ့ လိုးရတာကလည်း ကောင်း ၊ အားနေတဲ့ လက်တစ်ဖက်နဲ့တောင် ကျမရဲ့ ရင်သားတွေကို ကိုင်ပွတ် ဆုပ်နယ်နေမိတယ်…ရှင့်….။

.........................................................................................................................................

ကိုအောင်မြတ်သည် ရေခဲသေတ္တာနောက်တွင် မျက်ကွယ်ယူ ပုန်းအောင်းနေလျက် ခင်မေနော်၏ လှုပ်ရှားလုပ် ဆောင်နေမှုအဝဝကို အသာပင် စောင့်ကြည့်နေသည်..။

အိပ်ခန်းထဲတွင် ကိုစိုးထိုက်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေတို့ လိုးနေကြပုံကို ခင်မေနော် ချောင်းကြည့်ပြီး ဖီလင်တွေ တက်လာနေသည်ကို  တွေ့ရသည်…။  ကိုအောင်မြတ်က အတော်ကို သဘောကျသွားသည်..။  သည်အတိုင်းဆိုလျင် သူချထားသော  ခွင်က အပြတ်မိနေပြီ..။  ခင်မေနော်ကို ရဖို့ကလည်း  သေချာသလောက် ရှိနေပြီ..။  လိုအပ်လျင် ချက်ချင်း ပုန်းကွယ်နေရာမှ ထွက်ကာ ကြိုတင်စိတ်ကူးထားသည့် အစီအစဉ်များအတိုင်း ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်ထားသည်..။  သူ့လက်ထဲတွင် ကြိုးတစ်ချောင်းနှင့် ဗြက် လက်လေးလုံးသာသာ အရှည်တစ်ထွာကျော်ကျော် ရှိနေသော ပလာစတာတစ်ခုကလည်း အဆင်သင့်..။

ကိုစိုးထိုက်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေတို့ လိုးနေကြတာကို ချောင်းကြည့်ရင်း ခင်မေနော် စိတ်ထကြွ ဖီလင်တွေတက်ကာ ၊ ပေါင်ကြားကို လက်ရောက် ကိုင်ပွတ်တာ မြင်ရတော့ ကိုအောင်မြတ်မှာ ပို၍ သဘောကျသွားသည်..။  သည်လို အသက်ငယ်ငယ် အပျိုမလေး ဖီလင်တက်ကာ ကိုယ့်လက်ကိုယ်သုံး အာသာဖြေနေပုံမှာ ကြည့်ကောင်းသည့်အတွက် ကိုအောင်မြတ်သည် မလှုပ်ရှားသေးပဲ  အသာငြိမ်၍ နေသည်..။  ယခုဆို မိမိဝင်လျင်ရပြီကို  သိသော်လည်း မဝင်သေးပါ..။ ထို့နောက် လိုရမယ်ရ အဆင်သင့်ချထားသော ခရမ်းသီးကို ခင်မေနော် ကောက်ယူကာ အသုံးချသည်ကို တွေ့ရပြန်တော့ ကိုအောင်မြတ်မှာ လက်ခမောင်းခတ်ပစ်ချင်စိတ်တွေပင် ပေါ်လာသည်..။

ထိုခရမ်းသီးမှာ သွေးတိုးစမ်း လောင်းကြေးထပ်သည့် သဘောမျိုးဖြင့် ကိုအောင်မြတ်က အိပ်ခန်းတံခါးပေါက်နားတွင်  ကြိုတင်ချပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်..။ ခရမ်းသီးကို တွေ့သွားကာ ခင်မေနော် သံသယစိတ်ဖြစ်၍ ဟိုသည် အကဲခတ်လိုက်ကြည့်လျင် ကိုအောင်မြတ်က ပုန်းနေရာမှ အမြန်ခုန်ထွက်ကာ လှုပ်ရှားတော့မည် ဖြစ် သည်..။

ထိုသို့မဟုတ်ပဲ  ခင်မေနော်က ခရမ်းသီးကို တွေ့ခြင်းမရှိလျင် ဖြစ်စေ ၊ သို့တွေ့သော်လည်း  တစ်စုံတစ်ရာ သံသယမဝင်လျင်ဖြစ်စေ ၊ ကိုအောင်မြတ်က အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ကာ သင့်လျော်သလို လှုပ်ရှားမည် ဖြစ်သည်..။  ကိုအောင်မြတ် ကြိုတင်တွက်ဆထားသလို မဟုတ်ပဲ ၊ ခင်မေနော်က ခရမ်းသီးကို ကောက်ယူကာ သူမစောက်ပတ်ထဲ ထိုးထည့်ကလိပစ်လိုက်သည်ကို  မြင်ရတော့ ကိုအောင်မြတ်မှာ “ ဒီကောင် မလေး..တကယ်ပဲ ထရွနေတာပဲကိုး…”  ဟုပင် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်..။

မိမိအတွက် အစစအရာရာ အိုခေစိုပြေဖို့ သိပ်ကို သေချာနေပြီကိုလည်း  နားလည်လိုက်သည်..။  သူ့အမေနှင့် ကိုစိုးထိုက်တို့ လိုးကြဆော်ကြတာကို ချောင်းကြည့်ဖီလင်တက် ၊ ရမ္မက်ထကာ ကိုယ့်အဖုတ် ကိုယ် ခရမ်းသီးနှင့် ပင် ထိုးကလိနေလေပြီ ဖြစ်သော ခင်မေနော်ကို  မိမိက ဝင်လိုးလိုက်လျင် ဘာမှ မခက်ခဲတော့..။  အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း ကိုအောင်မြတ်က သည်လိုအေးအေးဆေးဆေးဝင်၍ ချသည်ထက် ၊ ကောင်မလေးစိတ်လဲ ပိုလှုပ်လှုပ်ရှားရှားနှင့် စွဲမက်သွားစေရအောင် မိမိ ကြိုတင် အစီအစဉ်ချထားသည့်အတိုင်းသာ လှုပ်ရှားသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်သည်..။

အိပ်ခန်းထဲတွင်မူ ကိုစိုးထိုက်သည် ဖုန်းခပ်မြန်မြန်ပြောကာ လက်စသတ်ပြီးနောက် ဒေါ်တင်တင်မေကို ဆက်၍ လိုးဖို့လုပ်လေသည်..။

“ အစ်မကြီး…ပြီးသွားပြီလား…..”

ဆယ်လူလာကို အသာပြန်ချကာ အမျိုးသမီးကြီး၏ ဖင်ဆုံတစ်တစ်ကြီးကို ကိုင်ညှစ်လိုက်ရင်း မေးသည်..။

“  အင်း……”

ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ပြန်ဖြေသံက မောမောလျလျလေး….။

“ ကျနော်တော့ မပြီးသေးဘူး….၊ လီးလည်း တောင်နေတုန်းပဲ…..”

“ ဒါဆို ဆက်ချလေ….. ကျုပ်ဖင်ကြီးကို လှုပ်ပေးရမလား….”

“တစ်မျိုးပြောင်းပြီး ချရအောင်….”

“ ရတယ်…..ဘယ်လို ချမှာလဲ…..”

“ ခုတင်ဘေးမှာ ရပ်ပြီး ခုတင်ပေါ်လက်ထောက်ကုန်းပေး….နောက်ကနေ ချမယ်….”

ကိုစိုးထိုက်က သူလိုးချင်သည့် အနေအထားကို အားမနာတမ်းပင် ပြောသည်..။ ဒေါ်တင်တင်မေလည်း ကိုစိုးထိုက်လိုးတာကို ဆက်၍ ခံရန်အတွက် ကိုစိုးထိုက်၏ အပေါ်တက်ခွထားရာမှ ဖယ်ဆင်းသည်..။  အဖုတ်ထဲမှ လီးချောင်းကြီးပြုတ်ထွက်သွားသံ  ပြွတ် ခနဲ မြည်သည်..။  ကျွတ်ထွက်လာသော လီးကြီးတရမ်းရမ်း ဖြစ်သွားပုံမှာ သည်လီးကြီးနှင့် ဆက်လိုးတာခံရမည့် ဒေါ်တင်တင်မေရော ၊ ချောင်းကြည့်နေသော သမီး ခင်မေနော်ကိုပါ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားသွားစေသည်..။

 ဒေါ်တင်တင်မေသည် ကိုစိုးထိုက် လိုးချင်သည်ဆိုသော အနေအထားအတိုင်း  ခုတင်ဘေးကြမ်းပြင်တွင် ခြေချကာ ရပ်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မွေ့ယာပေါ်ထောက်ကာ ကုန်းပေးလိုက်လေသည်..။  ပေါင်တန်ကြီးများ တုတ်ဖြိုးသွယ်တန်းနေမှုနှင့် တင်ပါးဆုံကြီး ကားအိထစ်နေမှုတို့က အပီအပြင်..။  လိုးထားလက်စ စောက်ပတ်ကြီးက မို့ဖောင်းပြူးထွက်ကာ အရည်ကြည်တွေ တရွှမ်းရွှမ်းနှင့် …။ ကိုစိုးထိုက်သည် သူလိုးတာခံဖို့အသင့် ကုန်းလျက်သားရှိနေသော ဒေါ်တင်တင်မေထံသို့ အသာလျှောက်လှမ်း ချဉ်းကပ်လာသည်..။

လီးကြီးက ပေါင်ခွကြားမှ မတ်မတ်ကြီးတောင်လို့…။ အနားသို့ ရောက်သောအခါ တင်ပါးသားကြီးနှစ်ခြမ်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ကျကျနန ဆွဲဖြဲ၍ ဖင်ဝကို ကြည့်သည်..။  စအိုပေါက် အာတာတာပြဲတဲတဲလေးက ကြည့်ရတာ အသည်းယားစရာ..။ ကိုစိုးထိုက်က ထိုဖင်ပေါက်လေးပေါ်သို့ တံတွေးတစ်ချက် ထွေးချလိုက်သည်..။

ဖင်ဖြဲခံလိုက်ရသောအခါတွင် ဒေါ်တင်တင်မေမှာ ဆတ်ခနဲပင် တစ်ချက်တုန်သွားသည်..။ မိမိကို ဖင်များချမလားဟုလည်း စိတ်ထဲက တွေးမိသည်..။  ကိုအောင်မြတ် လိုးတာခံထားရပြီးပြီမို့ ဖင်လိုးခံရတာ အရမ်းနာ၍ အရမ်းလည်း ကောင်းသည်ကို  ဒေါ်တင်တင်မေ နားလည်ထားသည်..။ ဖင်ပေါက်ပေါ်သို့ တံတွေးအထွေးခံရသောအခါတွင်မူ ၊ မိမိ ဖင်ချခံရတော့မည်ဟု သဘောပေါက်သွားသည်..။ ကြောက်လည်း ကြောက်လာသည်..။ စိတ်လည်း လှုပ်ရှားလာသည်..။

“ အို…..အို…..ဖင် ..ဖင်..ချမလို့…လား…..ဟင်…..”

ဒေါ်တင်တင်မေက ခေါင်းလေး နောက်ငဲ့ကာ ကိုစိုးထိုက်ကို မျက်လုံးလေးအဝိုင်းသားနဲ့ ကြည့်ရင်း ကတုန်ကယင်လေး မေးလိုက်သည်..။

“ ခင်ဗျားက ဆုံတော်တော်ကောင်းတာဆိုတော့ ဖင်ချချင်လာတာပေါ့….”

ကိုစိုးထိုက်သည် ကိုအောင်မြတ်လောက်တော့ ဖင်ချမှုတွင် ဇောမသန်ပါ..။ ဒါပေမယ့် ရံဖန်ရံခါတွင်တော့ ဖင်ချတတ်သည်…။ ယခု ဒေါ်တင်တင်မေမှာ တင်ပါးဆုံအနေအထား အချိုးကျလှပပြီး စအိုပေါက်ကလည်း စူတူတူနှင့် သန့်စင်သောကြောင့်  ဖင်ချဖို့  စိတ်ကူးရလာခြင်း ဖြစ်သည်..။  ဒေါ်တင်တင်မေမှာ ဖင်လိုးခံရသည့် ထူးခြားသော ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်းခံစားဖူးပြီးသော်လည်း နာကျင်မှာကို တော့ အတော်လေးလန့်နေသည်..။  သူမ၏ ဖင်မှာ ကိုအောင်မြတ် ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးထားခဲ့ပြီးကာစမို့ ၊ ကျိန်းစပ်နာကျင်နေဆဲမဟုတ်လား…။

“ ဟို…ဟို….ကိုအောင်မြတ် စောစောကပဲ ချထားလို့ ကျုပ်ဖင် အရမ်းကျိန်းပြီး နာနေသေးတယ်….၊ အခု ထပ်ချရင် ဖြစ်ပါ့မလား…..ဟင်….”

ဒေါ်တင်တင်မေက ကြောက်ကြောက်နှင့် မေးရှာသည်..။

“ ရပါတယ်…ဗျ…ကျနော်က အောင်မြတ်လို ကြမ်းကြမ်း မချပါဘူး…၊ ခပ်ဖြည်းဖြည်း လုပ်မှာပါ….”

............................................................................................................

သူ့အမေကို ဖင်ချတော့မည်ဆိုသော စကားများကို ကြားရတော့ ချောင်းကြည့်နေတဲ့ သမီးခင်မေနော်လည်း ထိတ်ထိတ်လန့်လန့် ဖြစ်သွားတယ်..။ ဒီလို သဘာဝမဟုတ်ပဲ စအိုပေါက်ထဲ လီးချောင်းကြီး ထိုးသွင်းပြီး ဖင်လိုးတဲ့ကိစ္စဟာလည်း အပြင်လောကမှာ တကယ်လုပ်လို့မရဘူးလို့ ခင်မေနော်က ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်..။ ထို့ပြင် မိခင် ဒေါ်တင်တင်မေနှင့် ကိုစိုးထိုက်တို့ ပြောဆိုနေကြသည့် စကားများအရ သူမ၏ အမေကို  ကိုအောင်မြတ်က ဖင်လိုးခဲ့သည်မှာ မကြာသေးကြောင်းကိုလည်း ခင်မေနော် သိလိုက်ရသည်..။

ဤအတိုင်းဆိုလျင် ကိုအောင်မြတ်လည်း အိမ်ထဲတွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်…။ အိပ်ခန်းထဲတွင်တော့ မတွေ့ရသောကြောင့် ဘယ်ရောက်နေသနည်းဟု စဉ်းစားသည်..။  တစ်ဆက်တည်းမှာပင် တစ်နေရာရာတွင် အသာပုန်းနေပြီး မိမိကို စောင့်ကြည့်နေတာများလားဟု တွေးမိတော့ ခင်မေနော် တုန်လှုပ်သွားသည်..။ အိပ်ခန်းထဲ ချောင်းကြည့်နေရာမှ အသာခွာထွက်သည်..။ အနီးဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်စူးစမ်းကြည့်ဖို့ ပြင်သည်…။

အိပ်ခန်းထဲတွင် ကိုစိုးထိုက်နှင့် ဒေါ်တင်တင်မေတို့နှစ်ယောက် ပြောဆိုနေကြသည့် စကားများကို ခင်မေနော်ကြားရသလို ကိုအောင်မြတ်လည်း ကြားရသည်..။ မိမိအမည် ပါလာသည်နှင့် ခင်မေနော်၏ အခြေအနေ ဘယ်လိုဖြစ်သွားနိုင်သည်ကိုလည်း ကိုအောင်မြတ်က ချက်ချင်း တွေးမိသည်…။ မိမိထွက်၍ လှုပ်ရှားဖို့ အချိန်ရောက်ပြီဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကာ ပုန်းနေရာမှ လှစ်ဆို ထွက်လာသည်..။  ကိုအောင်မြတ်တွက်ထားသည့်အတိုင်းပင်..၊ ခင်မေနော်မှာလည်း စိတ်ထဲ သံသယဖြစ်ကာ စူးစမ်းကြည့်ဖို့ ချောင်းကြည့်နေရာမှ အခွာတွင် သူမအနားသို့ ကိုအောင်မြတ် ရောက်သွားသည်..။  ကြိုတင် စီစဉ် ပြင်ဆင်အကွက်ချထားပြီးပြီမို့ ကိုအောင်မြတ်က ဆက်တိုက်ပင် လှုပ်ရှားသည်..။ 

မိမိအနားသို့ ရုတ်တရက် ကိုအောင်မြတ်ရောက်လာ၍ ခင်မေနော်မှာ အံ့အားသင့်ဖို့ပင် အချိန်မရလိုက်..။ ပါးစပ်ပေါ်သို့ ပလာစတာဖြင့် ကျကျနန ကပ်ပိတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်..။  ခင်မေနော် လန့်၍ အော်လိုက်သည့် အသံပင်လျင် ပါးစပ်ပိတ်ခံလိုက်ရမှုကြောင့် လည်းချောင်းတဝိုက်မှာပင် ပျောက်ကွယ်၍ သွားသည်..။

ပါးစပ်ကို ပိတ်ကပ်ပြီးသည်နှင့်  ကိုအောင်မြတ်က လျင်မြန်သွက်လက်စွာပင် ခင်မေနော်၏ လက်များကို နောက်ကျောဘက်ဆွဲယူကာ လက်ပြန်ကြိုး အကျအနတုတ်နှောင်လိုက်သည်.။  ကိုအောင်မြတ်သည် ထိုအလုပ်များကို  တိုတောင်းလှသော အချိန်လေးအတွင်း ဆက်တိုက်ပင် အလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ ခင်မေနော်တစ်ယောက် အသံလည်းမထွက်နိုင် ၊ လက်နှစ်ဖက်လည်း မလှုပ်ရှားနိုင် အပိုင်အနိုင်ပင် တုတ်နှောင်ဖမ်းဆီးခြင်းခံလိုက်ရရှာလေသည်..။  

သူမ၏ စောက်ပတ်ကို ကိုယ်တိုင်ထိုးကလိကာ အာသာဖြေခဲ့သည့် ခရမ်းသီးရှည်ကြီးကတော့ စောက်ပတ်ထဲ တပိုင်းတစ တပ်ရက်သားကြီး ရှိနေသည်..။  ကိုအောင်မြတ်၏ တုတ်နှောင်ဖမ်းဆီးမှုကြောင့် အစကပင် ပြေပြေလျောလျော ဖြစ်နေသော ထမီလေးမှာ အောက်သို့လျှော၍ ကျွတ်ကျရာ ခင်မေနော်လည်း လန့်ဖြတ်ပြီး ပေါင်းကြီးများကို စေ့ထားမိသည့်အတွက် ခရမ်းသီးရှည်ကြီးမှာ စောက်ပတ်ထဲမှ ပြုတ်မထွက်ပဲ တပ်လျက်ကြီး ပါလာခြင်း ဖြစ်သည်..။

ထိုအချိန်မှာပင် အိပ်ခန်းထဲမှ ဒေါ်တင်တင်မေ၏ နာနာကျင်ကျင်အော်ဟစ်ညည်းညူသံများ ပေါ်လာသည်..။

“ အား…နာတယ်…..နာလိုက်တာ……အမလေးလေး…..သေပြီ…..ဖြေးဖြေး…..အားအား….”

ကိုစိုးထိုက်က သူမ၏ ဖင်ထဲ လီးကြီးထိုးသွင်း၍ အမျိုးသမီးအော်ဟစ်ညည်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်..။  ဖင်ထဲ လီးတိုးဝင်လာသည့် ဝေဒနာဒဏ်ကို  ပြင်းပြစွာ ခံစားနေရသော ဒေါ်တင်တင်မေသည် သူမ၏ သမီး ခင်မေနော်ကို ကိုအောင်မြတ်ဝင်ရောက်တုတ်နှောင်ဖမ်းချုပ်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသော လှုပ်လှုပ်ရှားရှား အသံများကို သတိမပြုနိုင်ရှာပေ..။  ထိုနည်းတူ ကိုစိုးထိုက်မှာလည်း ဒေါ်တင်တင်မေ၏ ဖင်ပေါက်ထဲ မိမိလီးထိုးသွင်းဖို့ကိုသာ အာရုံစူးစိုက်နေသည့်အတွက် အိပ်ခန်းပြင်ပမှ အသံဗလံများကို မကြားမိပေ…။

ကိုအောင်မြတ်သည် အမိအရ တုတ်နှောင်ဖမ်းမိသော ခင်မေနော်၏ ကိုယ်ကို စွေ့ခနဲပင် ပွေ့ချီကာ မယူသွားသည်..။  သည်အိပ်ခန်းဝနားမှာ လိုးဖို့ မသင့်လျော်သည့်အတွက် အနည်းငယ် အလှမ်းကွာသော နေရာ ( ခင်မေနော် အိပ်သည့်အိပ်ခန်း ) သို့ ကောင်မလေးကို ပွေ့ချီမခေါ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်..။ ပြေလျှောကျသွားသော ခင်မေနော်၏ ကျောင်းစိမ်းထမီလေးသည် သူမ၏ မိခင် ဒေါ်တင်တင်မေ ဖင်လိုးခံနေရသော အိပ်ခန်းအဝင်တံခါးဝနား ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖရိုဖရဲလေး ကျန်နေခဲ့သည်..။

ခင်မေနော်၏ အိပ်ခန်းသည် အစ်မနှစ်ယောက်က အခန်းကို သော့မခတ်ထား…။ တံခါးကို သည်အတိုင်းစေ့ရုံစေ့ထားရာ ခင်မေနော်ကို ပွေ့ချီလာသည့် ကိုအောင်မြတ်အနေဖြင့် တံခါးကို ခြေထောက်နှင့် အသာတွန်းကန်ဖွင့်ကာ အခန်းထဲသို့ လွယ်ကူအဆင်ပြေစွာ ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့သည်..။ ကိုအောင်မြတ်ခေါ်ရာနောက် ပါလာရလေသော ခင်မေနော်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ခံစားမှုအမျိုးမျိုး ၊ အတွေးတွေ အဖုံဖုံတို့ဖြင့် သိမ့်သိမ့်တုန်အောင် ရင်ခုန်လှုပ်ရှား အာရုံထွေပြား၍ နေလေသည်..။  

ကောင်မလေး၏ သွေးသားတွေကတော့ ရိုးစင်းသဘာဝကျစွာပင် ဆူဝေလျက် ၊ ကာမအရသာကို လိုလားတမ်းတနေကြသည်..။ အလိုးခံချင်နေသည်..။ ငယ်ရွယ်သော အပျိုရိုင်းမလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ရှက်ကြောက်မှုကလည်း ရှိနေသည်..။ ကိုအောင်မြတ်ဆွဲခေါ်သွားပြီး တက်လိုးတာကို လိုက်လျောလက်ခံရ ကောင်းမလား..၊ အတင်းငြင်းဆန်ရုန်းကန်ရကောင်းမလား ဟု ဝေခွဲမရ ဖြစ်လို့နေသည်..။

အလိုးခံချင်စိတ်လည်း ရှိသည်..။ အလိုးခံဖို့ မသင့်ဟူသော ဆင်ခြင်မှုလေးကလည်း အတန်အသင့် ရှိနေသေးသည်..။  ခင်မေနော်၏ စိတ်ကသာ နှစ်ခွနှင့် ဒွိဟဖြစ်နေသော်လည်း ၊ လက်ပြန်ကြိုးတုတ်နှောင် ပါးစပ်ကို ပလာစတာဖြင့် ကပ်ပိတ်ခံထားရသည့်အတွက် ၊ သူမ၏ ကိုယ်ကတော့ ကိုအောင်မြတ်ပွေ့ချီခေါ်ဆောင်ရာသို့ ပါသွားရလေသည်..။  ဘယ်လိုမှ ရုန်းမထွက်နိုင်..။ မဆန့်ကျင်နိုင်…။  ထောင်ချောက်အတွင်း သက်ဆင်းကျရောက်မိရှာလေသော သားကောင်ဘဝ ရောက်နေရရှာသည်..။

ကိုအောင်မြတ်က ချာတိတ်မလေးကို အခန်းထဲရှိ ခုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်ကလေးဖြစ်အောင် အသာတင်လိုက်သည်..။ ခင်မေနော် တစ်ယောက်တည်း အပျိုစင်အဖြစ် အိပ်စက်ရာ တစ်ယောက်အိပ်ခုတင်လေးမှာ မကြာခင်ပင် သူတို့နှစ်ယောက် ကာမစပ်ယှက်ကြမည့် နေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည်ကို စဥ်းစားကာ ကိုအောင်မြတ် သဘောအကျကြီး ကျနေသည်..။  

ယခုအခြေအနေတွင်  ခင်မေနော်သည် မိမိပြုလိုရာပြု ၊ ဘယ်လိုမျှ မငြင်းသာ မရုန်းသာပဲ  ခံရတော့မည်ကို သေချာစွာ အထာပေါက် နားလည်ထားသော်လည်း  ကိုအောင်မြတ်က ခပ်ကြမ်းကြမ်း အနိုင်အထက်ပြုလုပ်သည့်နည်းလမ်းကိုသာ ရွေးချယ်ထားသည်..။  ဒါကလည်း ခင်မေနော်ကို အနိုင်ကျင့်လိုသော ရက်စက်သည့်စိတ်ရှိလှလို့တော့ မဟုတ်ပါ..။ ခင်မေနော့် မိခင် ဒေါ်တင်တင်မေကို လိုးခဲ့စဉ်က နောက်ပြောင်ကျီစယ်သည့်သဘောဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့ရာ ထိုသို့ ရိုက်နှက်မှုသည် ဒေါ်တင်တင်မေကို အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနှာထန် ကြွရွစေခဲ့ကြောင်း ကိုအောင်မြတ် လက်တွေ့ သိရှိခဲ့ရသည်.။

ထို့ပြင် ကိုအောင်မြတ်ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ဖက်က အမျိုးသမီးကို ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှား ရမ္မက်ထန်ပြင်းအောင် ဖန်တီးလုပ်ဆောင်နိုင်မှုကို သဘောကျပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်.။ ထို့ကြောင့် အမေကိုလိုးတုန်းက လုပ်ခဲ့သည့် ခပ်ကြမ်းကြမ်း အနိုင်အထက်ပြုမူရိုက်နှက်မှုမျိုးကို သမီးအငယ်ဆုံးအားလိုးသောအခါတွင်လည်း သုံးဖို့ စိတ်ကူးရနေခြင်းဖြစ်သည်..။ 

“ နင့်ကို လိမ့်နေအောင် လိုးပစ်မယ်..ငါလိုးတာကို ကျိုးကျိုးနွံနွံနဲ့ ခံ..၊ မဟုတ်ရင် နင့်အသားတွေ အရှိုးတွေထပ်ကုန်အောင်  ရိုက်ပစ်မယ်…ဘာမှတ်လဲ…”

ခင်မေနော်ကို ခုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန်လျက်သားလေး ဖြစ်သွားအောင် ခပ်ကြမ်းကြမ်းပစ်တင်ပြီးနောက် ကိုအောင်မြတ်က မျက်နှာထားတင်းတင်းထား၍ လေသံကိုလည်း တင်းမာစွာနဲ့ ခြိမ်းခြောက်ပြောကြားသည်..။  ပါးစပ်ကသာ ခြိမ်းချောက်သည်မဟုတ် ၊ သူကြိုတင်၍ ခုတင်ဘေးနားတွင် ချထားသော ကြိမ်လုံး ( ကြက်မွေးများ ဖြုတ်ထားသည့် လက်ကိုင်အရိုး ) ကိုလည်း ကောက်ယူကာ တရွှမ်းရွှမ်းမြည်အောင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေသေးသည်..။ 

အိုက်တင်အပြည့်ဖြင့် ခြိမ်းချောက်လိုက်မှုမှာ ရုပ်ရှင်ထဲမှ လူကြမ်းတွေရှုံးလောက်အောင် သရုပ်ပါ ပီပြင်ပေရာ..၊ ခင်မေနော်မှာ တကယ်ထင်မှတ်၍ အထူးပင် ကြောက်လန့်သွားရလေသည်.။  ကြောက်အားပိုစွာပင် မျက်လုံးလေး အဝိုင်းသားနှင့်  ကိုအောင်မြတ်ကို ငိုမဲ့မဲ့လေး ကြည့်သည်..။ 

ကိုအောင်မြတ်က ကြိမ်လုံးကို ညာလက်မှကိုင်ရင်း ခုတင်ပေါ် တက်လာသည်..။ ကိုအောင်မြတ်က အဝတ်အစားတွေ မဝတ်ပဲ ကိုယ်တုံးလုံးကြီးပင် ရှိနေရာ ခင်မေနော်၏ မျက်လုံးလေးက ပေါင်ကြားသို့ ရောက်သွားရာ မတ်တောင်နေသော လီးချောင်းကြီးကို ထင်ထင်ရှားရှားကြီး ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်..။  ကိုးလက်မနီးပါး ရှည်ကာ ကျပ်လုံးထက်ပိုမို၍ အလုံးတုတ်သော လီးတန်ညိုညိုတုတ်တုတ်ကြီးသည် ခင်မေနော့်ကို ရင်တွေခုန် ၊ အသည်းတွေတုန်သွားစေသည်..။  သွေးသားတွေလည်း ပိုမို ဆူဝေလာသည်…။  ကာမစပ်ယှက်လိုသည့် အာသီသဆန္ဒက ပိုပြင်းပြလာသည်..။

ကြောက်လန့်မှုကလည်း မပြေသေး..။  ဆင်ခြင်စဉ်းစားနိုင်သည့် အသိစိတ်ကတော့ သိသိသာသာကြီးပင် အားပျော့သွားသည်..။  ကြောက်လန့်စိတ်နဲ့ ရမ္မက်စိတ်တို့ ရောနှောကာ  ကြောက်လန့်ရင်ဖို ရမ္မက်ဇော ထန်ပြင်းသည့် ကြမ်းရှစွဲမက်ဖွယ်ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အခြေအနေသို့ ခင်မေနော်၏ စိတ်အစဉ်က ရောက်ရှိလို့နေသည်..။ ဤအဆင့်သည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အဖို့ ယောက်ျားများအတွက် စိတ်အလှုပ်ရှားရဆုံးနှင့် အစွဲမက်ရဆုံးသော ကာမနိုးကြွမှုအဆင့် ဖြစ်ပေရာ ခင်မေနော်တစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်ရင်လို့နေသည်..။

အဖုတ်ထဲမှ အရည်ကြည်တွေ စိုစိုရွှဲအောင် ယိုထွက်၍ နေသည်..။ စောက်ပတ်တွင် ခရမ်းသီးက တပ်လျက်သား ရှိနေသေးရာ တုန်ခါလှုပ်ရှားနေသော စောက်ဖုတ်ဝနှင့်  စောက်စေ့တို့သည် ခရမ်းသီးကို ထိတွေ့နေသည်မို့ ခင်မေနော်မှာ ကြက်သီးတွ ဖြန်းခနဲ ဖြန်းခနဲ ထလို့နေရှာသည်..။

“ ငါလိုးတာ ခံမယ်မဟုတ်လား…ခံမယ်ဆို ခေါင်းငြိမ့်ပြစမ်း….”

ကိုအောင်မြတ်က တစ်တစ်ခွခွ မေးလာသည်..။ ခင်မေနော်မှာ သည်လိုမျိုး ပေါ်တင်ကြီး မေးလာသည်ကို လိုက်လျောသဘောတူဖို့ အတော်ကို မျက်နှာပူ အခက်တွေ့နေရသည်.။  ကိုအောင်မြတ် တက်လိုးလျင် မငြင်းသာပဲ ခံရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသော်လည်း ၊ အရှက်အကြောက် ကင်းစွာ ခေါင်းညိတ်သဘောတူရန် ကတော့ ရှက်ရွံ့နေမိသည်..။

“ ဟေ့….ပြောနေတာ မကြားဘူးလား….ငါလိုးတာခံမယ်ဆို ခေါင်းငြိမ့်ပြစမ်း လို့…နာချင်လို့လား…ဟင်…”

“ ရွှမ်း…..ဖတ်….”

“အိ…အိ….အု…အိ…..အ..အား….”

ကိုအောင်မြတ်က ခပ်ငေါက်ငေါက်ပြောရင်း ခင်မေနော်၏ ညာဖက် ပေါင်ရင်းပိုင်းကို ကြိမ်လုံးဖြင့် ခပ်ဆတ် ဆတ်ကလေး တစ်ချက် ရိုက်သည်..။  ကြိမ်လုံးနဲ့ အရိုက်တွင် ခင်မေနော်က ကြောက်လန့်၍ ပေါင်ကို ဘေးသို့တိမ်းဖယ်ရှောင်ရာ အချိန်အဆ အနည်းငယ်လွဲကာ ညာဖက်ပေါင်ခြံပေါ်သို့ ရိုက်မိသည်..။ ကြိမ်လုံးအဖျားပိုင်းက ခင်မေနော့် အဖုတ်တွင် တပ်လပ်ဖြစ်နေသော ခရမ်းသီးကို အဖျားခတ် ရိုက်မိသည်..။  

ပေါင်ခြံ ပူခနဲ စပ်ခနဲ နာသလို ၊ ကြိမ်အဖျားခတ်မှုကြောင့် ခရမ်းသီးလှုပ်ခါသွားရာ အဖုတ်ထဲဝင်နေသော အပိုင်းကို ဆွဲနှဲ့သလို ဖြစ်လျက် ခင်မေနော် ရင်ဖို ကြက်သီးထသွားရသည်..။  နာကျင်မှုနှင့် ကာမအရသာတွေ့ရမှုတို့ ပေါင်းစည်းသွားသည့် မြည်တမ်းသံ ရေရွတ်မိသည်..။  ပါးစပ်ကို ပလာစတာဖြင့် ပိတ်ထားခံရမှုကြောင့် အော်သံက ပီပီသသ မထွက်…။

“ အလို…နင့်စောက်ပတ်မှာ ခရမ်းသီးကြီး ထိုးတပ်ထားရက်ကြီးပါလား…”

ကိုအောင်မြတ်က အခုမှပင် မြင်မိသလိုလိုမျိုး ပြောလိုက်ရာ နာကျင်မှုနှင့်အတူ ရမ္မက်အရသာကိုပါ ခံစားနေရသော ခင်မေနော်မှာ ရှက်ကြောက် မျက်နှာပူမှုကို ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရလျက် ကမန်းကတန်းပင် ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးကို လိမ်ကာထားလိုက်မိသည်..။

“ အောင်မယ်….အခုမှ ပေါင်ကို လိမ်စေ့ထားမနေနဲ့….၊ ကားလိုက်စမ်း ..ပေါင်ကြီးတွေကို…“

ကိုအောင်မြတ်က ပြောပြောဆိုဆို လိမ်ထားသော ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ကြိမ်နှင့် တစ်ချက် ဖွရိုက်သည်..။  ခပ်သာသာ ရိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ခင်မေနော်မှာ ရင်တုန်အောင် ကြောက်လန့်သွားကာ ချက်ချင်းပင် စေ့ထားသော ပေါင်ကြီးနှစ်ချောင်းကို ကားထုတ်ပေးလိုက်သည်..။  ခင်မေနော်သည် အတွင်းခံ ဘောင်းဘီတော့ ဝတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်..။ သို့သော် အတွင်းခံဘောင်းဘီ ခွဆုံနေရာကို ဘေးသို့ ဆွဲမတင်ကာ စောက်ပတ်ထဲ ခ ရမ်းသီး ထိုးသွင်းကလိနေခိုက် အချုပ်အဖမ်းခံရပြီး ၊ ခရမ်းသီးကြီးကို အဖုတ်တွင် တပ်လျက်သားနှင့် ပါလာသည်မို့ ပေါင်ကားလိုက်သောအခါ သူမ၏ စောက်ပတ်က အဖုံးအကာ မရှိတော့ပါ..။  

ခရမ်းသီးကြီးက တစ်ဝက်မရှိတရှိ ဝင်ကာ  တပ်လျက်ကြီးဖြစ်နေသော စောက်ပတ်အနေအထားကို ကိုအောင်မြတ် ထင်းထင်းကြီး ပင် မြင်နေရလေသည်..။  ရမ္မက်စိတ်တွေ အတော်ပင် ထန်ပြင်းနေသော်လည်း  အပျိုလေးမို့ ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်ရှေ့တွင် စောက်ပတ်ပေါ်နေအောင် ပေါင်ကားထားရတာကို ရှက်နေသည်..။ ပြီးတော့ သူမ၏ စောက်ပတ်ထဲတွင်လည်း ခရမ်းသီးကြီး တပ်လျက်သားရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား..။

“ စိုးထိုက်နဲ့ နင့်အမေတို့ လိုးနေကြတာကို ချောင်းကြည့်ရင်း နင်လည်း ဖီလင်တက်ပြီး ကိုယ့်စောက်ပတ်ကိုယ် ခရမ်းသီးနဲ့ ထိုးကလိနေတာကိုး….၊ အဖုတ်တော်တော် ယားနေတယ် ထင်ပါ့….”

ကိုအောင်မြတ်က ခင်မေနော်၏ ပေါင်ရင်းခွဆုံကို မျက်လုံးပြူးကာ စူးစူးရဲရဲ ကြည့်ရင်း ပြောသည်…။ ပါးစပ်က ပြောရုံသာမဟုတ် ၊ ကြိမ်လုံးထိပ်ဖြင့် လည်း ခရမ်းသီးဖင်ပိုင်းကို လှမ်းတို့ ပေးလိုက်သေးသည်..။ ခင်မေနော်မှာ ရှက်ကြောက်လှ၍ သည်နေရာတွင်ပင် အခိုအငွေ့ဖြစ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလိုစိတ်တွေပင် ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်..။

“ ကိုင်း…ဒီခရမ်းသီးကြီးကို ဖယ်လိုက်တော့မယ်…၊ နင့်စောက်ပတ်မှာ ဒီထက်ပိုအရသာပေးနိုင်တဲ့ လီးကြီး မကြာခင် ဝင်ရောက်လာတော့မှာပဲဟာ….”

ကိုအောင်မြတ်က ပြောရင်း ခင်မေနော်၏ ပေါင်ကြားမှ ခရမ်းသီးဆီသို့ ဘယ်လက်ကို လှမ်းသည်..။ တမင်ပင် ခပ်ဖြည်းဖြည်း လှမ်းသည်..။ ခင်မေနော်မှာ မိမိပေါင်ကြားဆီသို့ တရွေ့ရွေ့ တိုးရောက်လာသော ကိုအောင်မြတ်၏ လက်ကြီးကို မျက်လုံးအပြူးသားနှင့် အလန့်တကြားပင် ကြည့်၍ နေရှာသည်..။  ကောင်မလေး ကြောက်လန့် ရမ္မက်ထနေအောင်  ကိုအောင်မြတ်က ဖန်တီးလုပ်ဆောင်လိုက်မှု အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုရပေမည်..။ ခရမ်းသီးဖင်ပိုင်းကို ကိုင်မိသောအခါ ချက်ချင်းဆွဲမထုတ်သေးပဲ ပြန်သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက် လေးငါးခါမျှ လုပ်လိုက်သေးသည်..။  စောက်ပတ်ကို ခရမ်းသီးနှင့် ထိုးကာညှောင့်လိုးပေးသည့် သဘောမျိုးမို့ ခင်မေနော်မှာ တဟင့်ဟင့်နဲ့ ဖြစ်လာရသည်..။  အဖုတ်ထဲမှ အရည်ကြည်တွေ ပို၍ စိုထွက်သည်..။ 

ပြန်သွင်းပြန်ထုတ် အကြိမ်အနည်းငယ် လုပ်ပေးပြီးမှ ကိုအောင်မြတ်က ခရမ်းသီးကို အသာဆွဲထုတ်လိုက်သည်..။  စောက်ပတ်မှ ခရမ်းသီးကျွတ်ထွက်သောအခါ ၊ ခင်မေနော်၏ ခြေထောက်များ အကြောဆွဲသလို တွန့်ခနဲ ဖြစ်ကြလျက် သက်ပြင်းကြီး ကြိတ်ချလိုက်သံလည်း ပေါ်လာသည်..။  ခရမ်းသီးတွင် သွေးစအနည်းငယ် ပေကျန်နေသလို စောက်ပတ်တွင်လည်း  သွေးစသွေးန အနည်းငယ် ရှိနေသည်..။ 

ခရမ်းသီးနှင့် ထိုးကလိမှုကြောင့် စောက်ပတ်တွင် ဖုံးအုပ်နေသော အပျိုမှေးကလေး အနည်းငယ် စုတ်ပြတ်သွားကြောင်းကို ကိုအောင်မြတ် နားလည်လိုက်သည်..။  သွေးက အနည်းငယ်သာထွက်သောကြောင့် အမှေးပါး တစ်ခုလုံး စုတ်ပြတ်သွားခြင်း မရှိသေးပဲ ၊ အနည်းအကျဉ်းသာ ပေါက်ပြဲသွားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်..။ 

မိမိ ခန့်မှန်းမှု မှန် မမှန် သိနိုင်ရန် ကိုအောင်မြတ်က ခင်မေနော့် စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ လက်ခလယ် ထိုးနှိုက်စစ်ဆေးကြည့်သည်..။

“ အိ….အိ…အု……အိ………..”

စောက်ပတ်အနှိုက်ခံရမှုကြောင့် ခင်မေနော်ခမျာ တင်ပါးကြီးတွေ ဆတ်ခနဲ တုန်လျက် ပါးစပ်မှလည်း မပီမသ ရေရွတ်သံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်..။

လက်ခလယ် အဆုံးသာသာလောက် စောက်ပတ်ထဲ တိုးဝင်သွားသော အခါ ၊ လက်ချောင်းထိပ်က အပျိုအမှေးပါးကို ထိစမ်းမိသည်..။ မိမိမှန်းဆထားချက် မှန်ကန်သည့်အတွက်  ကိုအောင်မြတ် ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ကာ  ပြုံးလိုက်သည်..။  လက်ခလယ်ကို ခပ်ကွေးကွေးပြုကာ  စောက်ပတ်ထဲ ထိုးလိုက်ထုတ်လိုက်နှင့် လေးငါးဆယ်ချက် ထိုးကလိပေးနေပြန်သည်..။ ခင်မေနော်မှာတော့ တလူးလူးတလွန့်လွန့် ဖြစ်နေရှာသည်..။ ထို့နောက် ကိုအောင်မြတ်သည် စောက်ပတ်ထဲမှ လက်ခလယ်ကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဖုတ်ကို လက်ဝါးဖြင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် အုပ်ရိုက်လိုက်သည်..။

“ ဖတ်…အိ..အု….အိ…..အိ………”

စောက်ပတ်ကို အုပ်ရိုက်မိသံနှင့်အတူ ခင်မေနော်၏ ရေရွတ်မြည်တမ်းသံတို့ ဆက်တိုက် ပေါ်လာသည်..။

“ စောက်ပတ်ကြီးကတော့ ဖုဖောင်းနေတာပဲ…၊  ကိုင်း …နို့ကြီးတွေ ကြည့်ရအုံးမယ်….”

ပြောပြောဆိုဆို ကိုအောင်မြတ်သည် ခင်မေနော်ဝတ်ထားသော အဖြူရောင် အင်္ကျီလက်ရှည်လေးကို ရင်ဘတ်မှ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကိုင်ကာ ဆွဲဖြဲသည်..။  ကျယ်သီးတွေ တဖြုတ်ဖြုတ် ပြုတ်ကုန် ကျွတ်ထွက်ကုန်ကာ အင်္ကျီရင်ဘတ် ပွင့်ထွက်သည်..။  ဖြည်းဖြည်း ဆေးဆေး ကျယ်သီးများ ကိုဖြုတ်ပစ်လျင်လည်း ရသည့်တိုင် တမင်ပင် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်..။ 

တက်ထရွန်သားက အတော်ခိုင်၍ စုတ်ပြတ်မသွားသော်လည်း ကျယ်သီးတွေကတော့ ဆွဲအားကြောင့် တစ်ချို့ပြုတ်ကုန်ကာ  တစ်ချို့က စုတ်ပြတ်ထွက်ကုန်သည်..။  အင်္ကျီရင်ဘတ်ပွင့်သွားသောအခါ အတွင်းခံ ဘော်လီ ပေါ်လာသည်..။ ကျောင်းစည်းကမ်းအရ ဘရာစီယာတွေ မဝတ်ရသောကြောင့်  ဘော်လီဝတ်ထားသော်လည်း ဘော်လီက ခါးတိုရင်ဟိုက်  အပျံစားဖြစ်ရာ ၊ မို့ဝန်းသော ရင်သားနုနုထွတ်ထွတ် တို့ ဘော်လီရင်ဘုံကြားမှ  မပြူတပြူ ဖြစ်နေသည်..။  ဘော်လီအောက်နားစသည် ချက်အထက်ဘက် လက်သုံးလုံးသာသာခန့် အထိသာ ရှိနေလျက် ချက်နက်နက်ကလေး ကလည်း လှပစွာ ပေါ်နေသည်..။

“ တောက်….ဒီဘော်လီကလဲ ရှုတ်လိုက်တာ….ကွာ….”

ကိုအောင်မြတ်က စိတ်မရှည်စွာ ပြောပြီး ဘော်လီရင်ဘုံနှစ်ခုအကြားမှ ဆွဲကိုင်ကာ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆွဲဆုတ်ပစ်ပြန်သည်..။  ဆွဲဆုတ်လိုက်မှုကြောင့်  ဇာဘော်လီတစ်ချက် တင်းခနဲ ကြပ်သွားလျက် တဗြိဗြိအသံလေးများနှင့် အတူ ပုခုံးသိုင်းကြိုးနှစ်ဘက် လုံး ပြတ်ထွက်ကုန်သည်..။  နောက်ကျောချိတ်တွေလည်း အကုန်ပြုတ်ထွက်ကုန်သည်..။  ဘော်လီလေး ကိုအောင်မြတ် လက်ထဲပါသွားကာ ၊ ခင်မေနော်၏ နို့အုံနှစ်လုံး အကာအကွယ်ကင်းမဲ့စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်..။ 

လက်ပြန်ကြိုး အတုတ်ခံထားရသည်မို့ ခင်မေနော်ခမျာမှာ ရင်သားဟင်းလင်းဖြစ်သွားသည်ကို ဘယ်လိုမှ အကာအကွယ် မလုပ်နိုင်ရှာပါ…။ အခုလို အကြမ်းပတမ်း အဝတ်အစားများ ဆုတ်ဖြဲပစ်ခြင်း ခံရမှုကြောင့် ရင်တုန်ပန်းတုန် ဖြစ်လျက် ၊ ကြောက်လန့်မှုနှင့် အတူ ထူးခြားမက်မောဖွယ်ရာကောင်းသော ရမ္မက်ဇော ကာမအရသာကို ခံစားနေရသည်..။ 

ကိုအောင်မြတ်က သူ့အဝတ်အစားတွေ ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်မှုကြောင့် အဖုံးအကာ ကင်းမဲ့သွားသော အပျိုမလေး၏ ရင်သားဆိုင်များကို  အားမနာတမ်း စူးစိုက်ကြည့်သည်..။  ခင်မေနော်သည် သူမ၏ မိခင် ၊ သူမ၏ အစ်မများလောက် ရင်သား မထွားကြိုင်းသေးပါ..။  အကြီးစားကြီး မဟုတ်..။  မန်းမြို့တော် ပေါက်စီ လုံးသာသာလောက်သာ ရှိသည့်နို့အုံများသည် မို့မို့ဝန်းဝန်းနှင့်  တင်းရင်းလုံးကျစ်လို့နေသည်..။  နို့သီးခေါင်းလေးတွေကလည်း  ခပ်သေးသေး ဖြစ်ကာ နို့အုံဖျားတွင် စူတူတူ ထောင်ထောင်ချွန်ချွန် လေး ဖြစ်၍နေသည်..။ 

ကိုအောင်မြတ်က နုနုထွတ်ထွတ် နို့အုံလေးနှစ်ခုကို  လက်ဝါးနှစ်ဖက်ဖြင့် အုပ်ကိုင်ကာ ခပ်တင်းတင်း ဆုပ်နယ်ဖြစ်ညှစ်သည်..။  နို့ကိုင်ကြမ်းမှုကြောင့် ရင်သားတွေ ကျိန်းကုန်ရာ ခင်မေနော် မျက်နှာမဲ့တဲ့တဲ့လေး ဖြစ်နေသည်..။ မျက်ရည်ဝိုင်းသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ကိုအောင်မြတ်ကို အသနားခံသလို ကြည့်နေရှာသည်..။

“ ငါလိုးတာ ခံမယ် မဟုတ်လား….၊ ခေါင်းညိမ့်ပြစမ်း….”

ကိုအောင်မြတ်က မေးလိုက်ပြန်သည်..။

“ ဟုတ်……ဟုတ်ကဲ့…ကျမ ခံပါ့မယ်…ကျမကို မရိုက်ပါနဲ့တော့…ရှင်…”

“ အေး….ဒီလို လိမ္မာမှပေါ့..၊ အသား အနာမခံချင်နဲ့…၊ ငါကလည်း နင်လိမ္မာပြီး ငါလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်ခွင့်ပေးရင် နင့်ကို မရိုက်ပါဘူး….၊ နင် ဂျစ်ကန်ကန် လုပ်ရင်သာ မလွှဲသာပဲ ရိုက်ရမှာ….ကဲ မှောက်လိုက်စမ်း…ဒူးကွေးကောက်ပြီး ဖင်ပူးတောင်းထောင် ကုန်းပေးလိုက်အုံး….”

ကိုအောင်မြတ်က ဖင်ကြီးကိုကိုင်ကာ ဆွဲမပင့်တင်ပေးလိုက်တော့မှ  ခင်မေနော် ဖင်ပူးတောင်း ထောင်ကာ ကုန်းရက်သား အနေအထားသို့ ရောက်သွားလေသည်..။  အောက်ခံ ဘောင်းဘီ ရှိနေသေးသော်လည်း  ဘောင်းဘီ၏ ခွကြားမှာ ဘေးသို့လိပ်ကာ  ပေါင်ရင်းနားကပ်နေကာ စောက်ပတ်သည် ပြူးပြူးကြီး ပေါ်နေသည်..။  ဖင်ပူးတောင်း ထောင်ကာ ကုန်းပေးထားရသောကြောင့် ဖင်သားကြီးနှစ်ခုအကြား ဖင်အကွဲအလယ်လောက်မှ စအိုပေါက်လေးက စူတူတူ ပြူးတူးတူးလေးနှင့် ကိုအောင်မြတ်ကို မျက်စပစ်၍ ပြနေသလို ရှိသည်..။  

ညီအစ်မ သုံးယောက်ရှိသည့်အနက် အကြီးမနှစ်ယောက်ကို ဈေးဦးဖောက်ပါကင်ဖွင့် အပျိုရည်ဖျက်ရမှု အခွင့်အရေးကို မိမိ ရပြီးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ၊ သည်အငယ်မလေး၏ စောက်ပတ်ကိုတော့ သူငယ်ချင်း ကိုစိုးထိုက် ဈေးဦးဖောက် လိုးဖို့အတွက် ပေးလိုက်မည်ဟု ကိုအောင်မြတ် စိတ်ကူးရလာသည်..။  သူ့အဖို့တော့ ခင်မေနော်၏ ဖင်ကို ဖင်အပျိုရည်ဖျက် ကာ လိုးဆော်ပစ်လိုက်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်သည်..။ သည်လို လက်ပြန်ကြိုးတုတ်ရက်သားကြီးနှင့် ဖင်လိုးရတာ သိပ်အထာမကျမှာ စိုးသောကြောင့် ကြိုးဖြေပေးပြီး ကျကျနန ကုန်းခိုင်း၊ ဖင်ဝလီးတေ့ကပ်ပေးထားခိုင်းပြီး ဖင်ဆော်ရန် စိတ်ကူးရသည်..။

“ လက်ပြန်ကြိုး တုတ်ထားတာ ဖြေပေးမယ်..၊ ကြိုးပြေသွားပြီဆိုပြီး ရုန်းလားကန်လားတော့ လုပ်မယ် မကြံနဲ့..၊ နင့်ကို ကြိုးပြန်တုတ်ဖို့ ဘာမှ မခက်ဘူး..၊ ငြိမ်မခံရင် ကြိုးပြန်တုတ် ပြီး ကြိမ်လုံးစာ ကျွေးမယ်...၊ မှတ်ထား.....”

ကိုအောင်မြတ်က ခြိမ်းချောက်စကားပြောပြီး  ခင်မေနော်အား လက်ပြန်ကြိုး တုတ်နှောင်ထားသည်ကို ဖြေပေးလိုက်သည်..။ ကြိုးပြေသွားသောအခါ ခင်မေနော်က သူမ၏ ပါးစပ်တွင် ကပ်ပိတ်ထားသော ပလာစတာကို ကမန်းကတန်း ဆွဲခွာဖယ်ရှားပစ်သည်..။  ပါးစပ်ပိတ်ခံထားရမှုသည် အတော်ကို ကသိကအောက် ရှိလှ၍ လက်တွေ ကြိုးပြေသွားသည်နှင့် ခုလို ဆွဲဖြုတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်..။

“ နင့်ကို လက်ပြန်ကြိုးတုတ်ထားတာ ဖြေပေးမယ်လိုပဲ ပြောတာ…၊ ဘာကြောင့် ပါးစပ်မှာ ပိတ်ကပ်ထားတဲ့ ပလာစတာကို ခွာပစ်ရတာလဲ….”

ကိုအောင်မြတ်က ငေါက်ငမ်း ကြိမ်းမောင်းရင်း ခင်မေနော်၏ ဆံပင်များကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ဆွဲလိုက်သည်..။ ကောင်မလေးမှာ ခေါင်းမော့ကာ လန်၍ ကြောက်လန့် တုန်လှုပ်သွားရသည်..။

“အား……ကြောက်ပါတယ်….၊ အနေရခက်လို့ ခွာပစ်မိတာပါ ဦးရဲ့…၊ သမီးကို မရိုက်ပါနဲ့….”

 ခင်မေနော်က အလန့်တကြား ပင် တောင်းပန်ရှာသည်..။ ကောင်မလေး၏ ကြောက်လန့်သွားဟန်က ကိုအောင်မြတ်အတွက် အတော်ကို သဘောကျစရာ ဖြစ်သည်.။ 

“  ကောင်းပြီ….ဒါဆို ခွင့်လွှတ်လိုက်မယ်..၊ အေး….ငါ့ကို ဂျစ်ကန်ကန် လုပ်ရင်တော့ မလွယ်ဘူး…မှတ်ထား….”

“ မလုပ်ပါဘူး ရှင့်…၊ မလုပ်ရဲပါဘူး…ဦးရယ်….”

“ ဒါဆို…ငါလိုးတာခံမယ် မဟုတ်လား…”

ခင်မေနော်မှာ ချက်ချင်း ပြန်မပြောနိုင် ..။ နှုတ်တွန့်နေပြန်သည်..။

“ မေးတာဖြေစမ်း….နာချင်လို့လား…..တယ်လေ…”

ကိုအောင်မြတ်က လေသံမာမာနှင့် ခြိမ်းချောက်ရင်း ကြိမ်လုံး ကောက်ကိုင်သည်..။

“ ခံပါ့မယ် ရှင့်….ခံပါ့မယ်….မရိုက်ပါနဲ့…ကြောက်ပါတယ်….”

ခင်မေနော် ကမန်းကတန်း ပင် ဖြေရရှာသည်..။

“ အေး….ဒီလိုမှပေါ့…ကိုင်း စောစောကလို ဖင်ပူးတောင်း ပြန်ထောင်လိုက်….နင့်ကို ဖင်လိုးမယ်….”

ခင်မေနော် မျက်လုံး ပြူးသွား ရသည်..။  သည်လို စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ အလုပ်ကို မိမိ အပြုခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့ပါ..။

“ ဟင်….အဲ့လို လုပ်မှာလား…..”

အလန့်တကြား မေးမိရှာသည်..။

“ အေးလေ…..နင့်ကို ဖင်ချမလို့….ဘာမျက်လုံးပြူးကြည့်နေတာလဲ…ကုန်းစမ်း….”

“ အဲဒါ…မလုပ်ပါနဲ့ ဦးရယ်….မကောင်း…..အားအား….နာတယ်…..အမလေး…..အား…”

ခင်မေနော်မှာ တောင်းပန် အသနားခံစကားကို ဆုံးအောင် မပြောနိုင်..။ စကားတစ်ပိုင်းတစ်စမှာပင် ၊ ကိုအောင်မြတ်က ကြိမ်လုံးဖြင့် လေးငါးချက် ခပ်နာနာ ရိုက်နှက်လိုက်ရာ…၊ ကောင်မလေး ခုတင်ပေါ်တွင် လိမ့်၍ သွားရရှာသည်..။ စောစောက ရိုက်ချက်တွေထက် ပို၍ ပြင်းရာ ၊ ခင်မေနော်ခမျာ ပို၍ နာကျင်ရရှာသည်..။

“ ဖင်ခံမလား…..မခံရင် ထပ်ရိုက်မှာ…ဘာမှတ်သလဲ….”

ကိုအောင်မြတ်က ကြိမ်လုံးကို ဝင့်ရင်းပြောသည်..။  မိန်းခလေးတစ်ယောက်ကို နာကျင်ထိတ်လန့်အောင် ရိုက်နှက်ရမှုကို လည်း သဘောကျ ပျော်ရွှင်၍ လာသည်..။

“ ခံပါ့မယ် ဦးရယ်….သမီးကို မနှိပ်စက်ပါနဲ့တော့….ဟင့်ဟင့်….”

ခင်မေနော်က ငိုရှိုက်ရင်း ပြောသည်..။

“ ဒါဆို …..ကုန်းလိုက်…”

ခင်မေနော်သည် တဟင့်ဟင့် ငိုရှိုက်ရင်း ဒူးတုတ်ကာ ဖင်ပူးတောင်းထောင်၍ ကုန်းပေးလိုက်ရရှာသည်..။ ခင်မေနော်သည် တဏှာရမ္မက်နိုးကြွကာ လီးကိုလိုလားတောင့်တ၍ ကာမစပ်ယှက်မှု ခံချင်နေသော်လည်း ဖင်လိုးတာမျိုးတော့ မခံချင်ရှာပါ..။ သဘာဝအတိုင်း မိန်းမအင်္ဂါစောက်ပတ်ကို လိုးတာပဲ ခံချင်ပါသည်..။ ဖင်မခံလျင် အပြတ်အရိုက်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကြောက်ကြောက်နှင့်ပင် ဒူးတုတ်ကာ ဖင်ပူးတောင်း ထောင်၍ ကုန်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်..။

“ ဖင် ဖြဲပေးစမ်း…။ လီးအဝင်ကောင်းအောင် နင့်ဖင်ဝမှာ တံတွေး ထွေးချပေးမလို့….”

ကောင်မလေး ဖင်ကုန်းပေးတာကိုပင် အားမရနိုင်သေးပဲ ကိုအောင်မြတ်က စေခိုင်းသည်..။  ခင်မေနော်မှာ ကိုယ့်ဖင်ကို ဖြဲပြပေးရမှာ ဝန်လေးနေ၍ တွန့်ဆုတ်ဆုတ် ဖြစ်နေရာ ၊ ကျောပြင်ကို ကြိမ်လုံးနှင့်  တစ်ချက် အရိုက်ခံရပြန်သည်..။  ခပ်သာသာလေး ရိုက်လိုက်သော်လည်း စောစောက ခပ်နာနာ အရိုက်ခံထားရသည့်အရှိန်နဲ့ ဆက်ကာ  ခင်မေနော် ကျောကော့သွားအောင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားရလေသည်..။ တွန့်ဆုတ် မနေရဲတော့…။ လက်ကလေး နှစ်ဖက် နောက်ပစ်ကာ သူမ၏ ဖင်သားကြီးများကို ဆွဲဖြဲပေးလိုက်ရရှာသည်..။

ဖင်သားကြီးနှစ်ခုကို  ဆွဲဖြဲလိုက်၍ ပြဲအာသွားသော  စအိုပေါက်ပေါ်သို့ ကိုအောင်မြတ် တံတွေး ထွေးချသည်..။  ခင်မေနော်မှာ ဖင်ဖြဲပေးထားရရင်းမှ စောစောလေးက သူမ၏ မိခင်ကြီး ဒေါ်တင်တင်မေ ကိုစိုးထိုက်ရှေ့မှောက်တွင် ယခုလိုမျိုး အခြေအနေ ရှိနေခဲ့ပုံကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာရသည်..။  သူမ၏ စအိုပေါက်ထဲ ထိုးသွင်းလျင် အရမ်းနာမှာပဲဟု တွေးတောကြောက်လန့်နေမှုလည်း ရှိနေပြန်သည်..။ ဖင်လိုးခံရဖို့ ဘာကြောင့်မှန်း မသိ ၊ ဖင်ဝက ယားသလိုလို ၊ စောက်ပတ်က ယားသလိုလို ဖြစ်လာသည်..။

“ တော်ပြီ…ဖင်ဆက်မဖြဲနဲ့တော့…..”

ခင်မေနော် လေပူကြီးမှုတ်ထုတ်ကာ  ဖင်ဖြဲပေးထားသည့် လက်များကို ချက်ချင်း ဖယ်လွှတ်သည်..။ သို့သော် ကိုအောင်မြတ်က ဆက်၍ စေခိုင်းလိုက်သည့် အသံကို ကြားလိုက်ရပြန်တော့ ကောင်မလေး မျက်လုံးပြူးသွားရပြန်သည်..။

“ ငါ့လီးကို ဆွဲထုတ်ပြီး နင့်ဖင်ဝမှာ တေ့ကပ်ပေးစမ်း….”

မျက်လုံးပြူးအောင် ကြောက်လန့်စိတ်လှုပ်ရှားသော်လည်း ခင်မေနော်၏ လက်ကတော့ ကိုအောင်မြတ်လီးကြီးကို လှမ်းကိုင်လာသည်..။  နည်းနည်း လေး တုံ့နှေးမိလျင် အရိုက်ခံရမှာကို သိနေသည်..။  ဒါကြောင့် မလုပ်ချင်သော်လည်း အားတင်းကာ လုပ်နေရသည်..။ လီးကို ဆွဲထုတ်ယူကာ မိမိဖင်ဝကို တေ့ကပ်ပေးလိုက်ရချိန်တွင်  ခင်မေနော်မှာ သူမအဖြစ်ကို တွေးကာ ဝမ်းနည်းလှ၍ မျက်လုံးမှ မျက်ရည်များ ကျလာသည်..။ 

ထိုနည်းတူ လီးနှင့် ဖင်ဝ ထိတွေ့မှု၏ တုံ့ပြန်ချက်အဖြစ် တစ်ကိုယ်လုံး ဖိန်းခနဲ ရှိန်းခနဲ ဖြစ်လျက် စောက်ပတ်ထဲမှ  စောက်ရည်ကြည်တွေလည်း စိမ့်စိမ့်ထွက်သည်..။  မျက်ရည်နှင့် စောက်ရည်ကြည်တို့ ပြိုင်တူ ထွက်သွားရသည့်သဘောပင်…။  ဆွဲကိုင်ရမှုကြောင့် လီးချောင်းကြီးသည် သံချောင်းတမျှ မာကြောကာ တုတ်တုတ်ခိုင်ခိုင်ကြီး ဖြစ်နေသည်ကို  ခင်မေနော် ခံစားသိရှိရသည်..။  ဒါကြီး ထိုးထည့်လိုက်ရင် ငါ့ဖင်လေးတော့ ကွဲပြဲသွားမှာပါပဲ…၊ နာလည်း အရမ်းနာမှာပဲ ဟုလည်း တွေးကာ ကြောက်လာသည်..။ ထိုကြောက်လန့်မှုနှင့် တွဲ၍ ကြမ်းရှသော ရမ္မက် အရသာအဟုန်လည်း ပိုမို ထန်ပြင်းလို့လာသည်..။

“ သွင်း…သွင်းလို့…ရ….ရပါ့  မလား  ဟင်….”

ခင်မေနော်က သူမကို ဖင်လိုးရန် ပြင်နေသူ ကိုအောင်မြတ်ကို ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် မေးမိရှာသည်..

“ ရပါတယ် ..ကွ….နင့်အမေကို စိုးထိုက် ဖင်ဆော်တာ နင်ချောင်းကြည့်ထားတယ် မဟုတ်လား…၊ ဖင်ထဲကို သူ့လီးကြီး ဝင်တာကို အမြင်ပဲ..၊  ကိုင်း …အခု နင့်ဖင်ပေါက်ထဲ ငါ့လီးကြီး ထိုးသွင်းတော့မယ်…။ တင်ပါးကြီးကို ငြိမ်ငြိမ်ထား..၊ ဖင်လှုပ်သွားတာတို့ ၊ ရုန်းထွက်တာတို့ လုပ်ဖို့ စိတ်မကူးနဲ့ ….လုပ်ရင်တော့ နင်..ကြိမ်လုံးစာပဲ….ကြားလား….“

မိမိဖင်လိုးတာကို ၊ ကြောက်လန့်စွာနဲ့ ခံရရှာတော့မည့် အပျိုမလေးကို ကိုအောင်မြတ်က ဖြဲခြောက်လိုက်လေသည်..။ ခင်မေနော် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲပင် ဖြစ်သည်..။ အံကိုကြိတ်ကာ ဒူးခေါင်းများကို ကားထည့်၍ ဖင်ကြီး လှုပ်ခါမသွားရအောင် ကြိုးစား၍ ထိန်းပေးထားလိုက်ရရှာသည်..။  ကိုအောင်မြတ်က သူ့လီးကြီးကို ဖိ၍ ထိုးချသည်..။  ခင်မေနော် ကိုယ်တိုင် လက်နှင့် ကိုင်ကာ ဖင်ဝတည့်တည့်တွင် တေ့ပေးထားသည့် အပြင် စအိုကိုလည်း တံတွေးများ စိုရွှဲအောင် ထွေးချထားပြီး ဖြစ်သည်မို့ ဖိထိုးလိုက်သောအခါ ဒစ်ပြဲလန်ကြီး ဖင်ပေါက်ထဲ တစ်၍ မြုပ်ဝင်သည်..။

“ ဗြစ်…..ဘု..ဘု……..ဗြစ်……”

ခင်မေနော့် နားထဲတွင် လီးဝင်သွားသံကို အပီအပြင် ကြားရသည်..။  စအိုပေါက် ပူခနဲ ဖြစ်ကာ အရမ်းနာလာသည်..။ ဖင်ပေါက်ထဲတွင်လည်း တစ်ဆို့ကာ အောင့်သည်..။ ကိုအောင်မြတ် ခြိမ်းခြောက်ကြိမ်းမောင်းထားသောကြောင့် ခင်မေနော်မှာ နာလှသော်လည်း မရုန်းဝံ့ရှာ…။ ပါးစပ်မှသာ အော်ဟစ်ညည်းတွားနေရရှာသည်..။

“ အား…အား….နာလှချည်ရဲ့…..သေပါပြီ…အမလေးလေး….အရမ်းကြီးပဲ…အားအား…”

“ ဟိတ်……ဘာကြောင့်..ဒီလောက်တောင် အော်ရတာလဲ…..”

“ နာတာကိုး…ရှင့်….အထဲမှာ အောင့်နေပြီ…..မဖြစ်ဘူးထင်တယ်….ဟင့် ဟင့်….”

အော်ရုံတင်မဟုတ်..။ခင်မေနော်မှာ ရှိုက်၍ပင် ငိုနေရှာသည်..။ လီးကို ကိုင်ထားသော လက်ကလည်း  ခပ်တင်း တင်း ကိုင်ဆုတ်ထားရာ လီးတန်ကြီးကို ရစ်ပတ်ထားသည့် အကြောပြိုင်းပြိုင်းကြီးများ အတွင်း သွေးတိုးနေမှု တဒိတ်ဒိတ်လှုပ်ရှားနေသည်ကိုပင် ထိတွေ့ကြားသိနေရလေသည်..။  လီးဒစ်ကြီးက ကျဉ်းကြပ်လှသော စအိုပေါက်လေးထဲတွင် အကြပ်အသိပ် တိုးဝင်နေလေပြီ..။ စအိုဝသည်လည်း တင်းပြောင်ကာ အစွမ်းကုန် ပြဲအာ၍ နေသည်..။ နာလှသောကြောင့် ခင်မေနော်၏ အသားတွေ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်..။

“ ဒစ်ဝင်သွားပြီ ဆိုတော့ လီးကို တေ့ပေးစရာမလိုတော့ဘူး…၊ နင့်လက် ဖယ်လိုက်တော့…..၊ ပြီးရင် နင့်ဖင်ကြီးကို နောက်ဖိကော့တွန်းပေး….”

မိမိလီးဒဏ်ကို မချိမဆန့်ခံရရင်း အော်ဟစ်ငိုရှိုက်နေသော ကောင်မလေးကို သနားညှာတာခြင်း မရှိပဲ ကိုအောင်မြတ်က အပြတ် စေခိုင်းပြန်သည်..။  ကာမစပ်ယှက်မှု လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံ မရှိသေးသော်လည်း  ယခုအခြေအနေတွင် မိမိ၏ တင်ပါးကြီး နောက်သို့ ဖိကော့တွန်းလျင် မိမိဖင်ပေါက်ထဲ လီးချောင်းကြီး ပိုဝင်လာအောင် ဖိသိပ်သွင်းယူသလိုမျိုး ဖြစ်မည်ကိုတော့ ခင်မေနော် နားလည်သည်..။ ယခု ဒစ်ပိုင်းတိုးဝင်နေသည်ကပင် သေလုအောင် နာလှပေရာ… ထပ်ဝင်လာမယ့်အရေးကို တွေးပင် မတွေးဝံ့…။

“ ဟင့်….ဟင့်…….မတွန်း ရဲ ဘူး……၊ ကြောက် တယ်……….“

ငိုရှိုက်ရင်း ပြောရှာသည်..။ ထိုအခါ ကိုအောင်မြတ်က လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သော ကြိမ်လုံးများဖြင့် ခင်မေနော်၏ ညာဖက်နို့အုံဘေးနားကို အသာလှမ်းတို့သည်..။  နွားကို ကြိမ်တို့ကာ အထာပြလိုက်သလိုမျိုး….။

“ ခိုင်းတာလုပ်စမ်း…..ဖင်ကြီးကို ကော့ဖိတွန်းလိုက်….”

“ အာ….ကြောက်တယ် ဦးရယ်…..မလုပ်ပါရစေနဲ့….ရှင့်….သနားပါဦး……ဟင့် ..ဟင့်……..”

“ တယ်….စကားကြော ရှည်ချင်တာကိုး…..ကိုင်းကွာ…ရွှမ်း ရွှမ်း……”

ညာဖက်နံစောင်းကို ကြိမ်ဆော်ခံရသည်..။ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ရိုက်လိုက်သည့်အတွက် အတော်နာသည်..။

“ အား…..မရိုက်ပါနဲ့…..မရိုက်ပါနဲ့….ရှင့်…လုပ်ပါ့မယ်….လုပ်ပါ့မယ်……အိ.အိ………အီး……”

ခင်မေနော် ကမန်းကတန်းပင် ပြောလိုက်သည်..။  ခိုင်းတာ မလုပ်လျင် အရိုက်ခံရမည်..။  ဖင်ထဲ ဒစ်ကြီး တိုးဝင်နေမှုကလည်း  နာ ၊ အရိုက်ခံရတာကလည်း နာ နှင့်…၊ ထပ်ဆင့်နာကျင်မှု ခံရမည်..။ ဖင်ကို ကော့တွန်းတာကမှ ဖင်ထဲ လီးဝင်မှုကြောင့် ပဲနာကာ ၊ အရိုက်ခံရမှုဘေးမှ ကင်းဝေးအုံးမည်..။ သည်လိုတွေးကာ ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် ပင် တင်ပါးကြီးကို နောက်သို့ ကော့ကာဖိတွန်းလိုက်ရရှာသည်..။

ကိုအောင်မြတ်ကလည်း ခါးကို ခပ်ကော့ကော့လုပ်ကာ လီးကို တန်း၍ တောင့်ပေးထားရာ ၊ ခင်မေနော်က ဖင်ကြီးကော့တွန်းလိုက်သောအခါတွင် လီးကြီးက စအိုထဲသို့ တစ်၍ တစ်၍ တိုးဝင်သွားသည်..။ လီးဝင်လာလေတိုင်း စအိုဝ ပြဲသွားရာ နာကျင်မှုက ပိုမိုပြင်းပြလာသည်..။ ဖင်ထဲမှာလည်း  ပို၍ တစ်ဆို့ပြည့်ကြပ်လာသည်..။ လီးတစ်ဝက်ခန့် ဖင်ထဲဝင်သွားသောအခါ နာကျင်လွန်းလှသောကြောင့် ခင်မေနော်မှာ ချွေးသီးချွေးပေါက်တွေ အပြိုက်ပြိုက်ကျကာ မျက်ရည်များလည်း တွေတွေကျလျက် ဆက်မတွန်းရဲရှာတော့..။  ဖင်ကြီး ငြိမ်သွားသည်..။ စောက်ပတ်ထဲမှလည်း စောက်ရည်ကြည်တွေ ပေါက်ပေါက်ကျသည်..။

“ လုပ်လေ….ဆက်ကော့တွန်း….၊ ဘာလို့ ဖင်ကြီး ရပ်သွားတာလဲ…ရွှမ်း…ဖတ်……”

“ အား..အား…..မရိုက်ပါနဲ့…ဦးရ….နာလွန်းလို့ …ရပ်မိတာပါ…ရှင့်…….”

“ လီးတစ်ဝက် ဝင်နေပြီ…..အကုန်ဝင်အောင် ဆက်ကော့ပြီး တွန်းပေးစမ်း….ပြောနေတာ မကြားဘူးလား….ဖင်ကြီး နောက်ကော့တွန်းလေ…..ရွှမ်း…ရွှမ်း……..ရွှမ်း…..”

“ အား..အား…သနားပါအုံး …ဦးရယ်…..၊ သိပ်နာလွန်းလို့ပါ ရှင်….သမီး မခံနိုင်တော့ဘူး….၊ မရိုက်ပါနဲ့…..ကြောက်ပါတယ်…ဦးရဲ့…အားအား..အား…….”

ဖင်ထဲသို့ ကြီးမားသော သပ်ကြီးတစ်ချောင်း ရိုက်အသွင်းခံရသည့်နှယ် ၊ လီးချောင်းအထက်ပိုင်း တစ်ဝက်သာသာဝင်၍ ပြည့်သိပ်ကြပ်ကာ ၊အရမ်းနာလွန်းလှသောကြောင့် ခင်မေနော်မှာ လီးဆက်ဝင်လာအောင် ဖင်ကို ကော့မတွန်းရဲရှာတော့ပါ…။ 

ကိုအောင်မြတ်ကလည်း  ဖင်အတွန်းခိုင်းရင်း ကြိမ်လုံးနှင့် တရွှမ်းရွှမ်း ရိုက်နေသည်..။  ကျောပြင် ၊ ဘယ်ညာ နံစောင်း တို့သာမက ၊ ဖင်သားကြီးများကိုပါ ရိုက်သည်..။  အရိုက်ခံရသမျှကလည်း နာလှပေရာ ခင်မေနော်မှာ လိမ့်နေအောင် ပင် ခံနေရရှာသည်..။

ထိုနာကျင်မှုတို့ကို ကြောက်လန့်စွာ ခံနေရသည့်ကြားကပင် ၊ ထူးခြားသော ကာမအရသာကလည်း ကြမ်းကြမ်းရှရှ ရှိန်းရှိန်းမြမြ ခံစားနေရလေရာ ၊ စောက်ရည်ကြည်တွေ ပို၍ ပို၍ ထွက်ကာ တစ်ချီပြီး တစ်ချီ ဆက်၍ ဆက်၍ ပြီးနေရသည်..။  ကြိမ်လုံးနှင့် ဆယ်ချက်ကျော်ကျော် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ရိုက်ပစ်သည့်တိုင် ကောင်မလေး ဖင်ကို ကော့တွန်းပေးခြင်း မရှိသည့်အတွက် ကိုအောင်မြတ်မှာ စိတ်မရှည်နိုင်တော့ပဲ သူကဖင်မတွန်းပေးရင် ၊ ငါကပဲ ငါ့လီးကို ဖိသွင်းရတော့မှာပဲ ဟု စိတ်ထဲမှ ကြိမ်းဝါးပြီး ခါးအား ပေါင်အားတို့ကို အပြည့်ထုတ်သုံးကာ လီးကြီးကို  ဖိဆောင့်ထိုးသွင်းချလိုက်လေတော့သည်..။

 ဖင်ထဲလီးသွင်းနေကျမို့ အဖိအထိုးက လမ်းကြောင်းမှန်သည်..။ လီးကလည်း တစ်ဝက်သာသာ တိုးဝင်ပြီးနေသည်မို့ ဖိထိုးချလိုက်သောအခါ လီးတစ်ချောင်းလုံးပင် ဖင်ပေါက်ကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲသို့ အပြည့်အသိပ် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်..။ ထိုသို့ လီးအဆုံးဝင်လာသည့်ဒဏ်ချက်က ပြင်းလွန်းလှသည်..။  ခင်မေနော်ခမျာ တအားအား အော်ဟစ်ရင်း ထွန့်ထွန့်ကို လူး၍ နေရှာသည်..။ လီးအဆုံးဝင်အောင် ထိုးသွင်းပြီးသည်နှင့် ကိုအောင်မြတ်သည် ခင်မေနော်၏ ဖင်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်၍ လိုးလေတော့သည်..။

အားပြင်းသော ဆောင့်ချက်များသည် ခင်မေနော်ကို တုန်၍ တုန်၍ သွားစေသည်..။  ခင်မေနော်သည် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ထားသည်..။ လက်ချောင်းများကလည်း မွေ့ယာခင်းကို တင်းကြပ်စွာ ဆုတ်ကိုင်ထားသည်..။  ခေါင်းကတော့ မော့လိုက် ၊ အောက်စိုက်သွားလိုက် ၊ ဘယ်ညာ ယမ်းခါလိုက်နှင့်  ဆောင့်ချက်အရှိန်ဖြင့် ကိုယ်သည် ရှေ့သို့ ငိုက်ငိုက်ကျသည်..။ 

သည့်နောက်တွင်တော့ စောစောပိုင်းကလို မခံမရပ်နိုင်အောင် နာကျင်လွန်းမှုသည် မက်မောဖွယ် အရသာ အဖြစ်သို့ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်..။ နာကျင်မှုကပင် ကောင်းလှသည်ဟု မှတ်ယူလာသည်..။ ခင်မေနော်၏ ဖင်ဆုံကြီးသည် အလိုလိုပင် လှုပ်ခါလာသည်..။ နောက်သို့ ကော့ကော့တွန်းလာသည်..။

ဘယ်ညာ ဝှေ့ရမ်း လှုပ်ရှားပေးသည်..။  ထို့ပြင် ဖင်ကို ထောင်နိုင်သမျှ ထောင်ပေးသည်..။  ထိုအခါ သူမ၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ မွေ့ယာပေါ် ပြားနေအောင် ဝပ်နေလျက်သား ဖြစ်သွားသည်..။  ပါးစပ်မှ အသံတွေကတော့ ထွက်နေဆဲ…။

နာလို့ ညည်းသံတွေ ၊ အော်သံတွေ မူ မဟုတ်တော့…။ ရမ္မက်ပြင်းပြင်းနှင့် မြည်တမ်းနေသည့် တဏှာတွန်သံတွေ..။

“ ဘယ့်နှယ်လဲ…မေနော်…။ ဖင်လိုးခံရတာ ဇိမ်တွေ့လာပြီ မဟုတ်လား….”

မိမိ ဖင်လိုးနေသော ကောင်မလေး၏ အခြေအနေ ပြောင်းလာသည်ကို ရိပ်မိသော ကိုအောင်မြတ်က မေးသည်..။ 

“ အင်း ..အင်း…ကောင်းတယ်…လုပ်လေ….၊ ခပ်ကြမ်းကြမ်း လုပ်စမ်းပါ…..ဟင့်ဟင့်……”

“ နင့် ဖင်ကို ….တအား ဆောင့်လိုးပေးရမှာလား……”

“ ဟုတ်…..ဟုတ်…….”

“ ငါဆောင့်လိုးပေးတာ နင်ကြိုက်တယ်…နော်…..”

“ ကြိုက်ပါတယ်…ဦးရဲ့…..ကြိုက်လို့ ဆောင့်ခိုင်းတာပေါ့……”

ကိုအောင်မြတ်လည်း အကြိုက်တွေ့ကာ အားကုန်သုံးကာ ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်သည်..။  ဆောင့်နေရင်းနဲ့လည်း ခင်မေနော်၏ စောက်ဖုတ်ကို နှိုက်သည်..။  နို့အုံတွေကို ကုန်းဆွဲသည်..။  ဖင်ကြီးကိုလည်း တဖျန်းဖျန်းနဲ့ ရိုက်သည်..။  ခင်မေနော်အဖို့ ကိုအောင်မြတ် ဘာလုပ်လုပ် အကုန်အရသာ တွေ့နေရသည်..။

ဖင်ရိုက်ခံရတာကိုလည်း နာရကောင်းမှန်း မသိတော့ ..။  အရသာပဲ ဖြစ်နေသည်..။ ဇက်ကိုနှိပ်ကာ တအားကြီး ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ရာ…၊ အချက်နှစ်ရာကျော်ကျော်လောက် ဆောင့်အပြီးတွင် ကိုအောင်မြတ်မှာ သုတ်ရေတွေ ဆက်မထိန်းနိုင်တော့…။

“ ငါ့လီးက အရေတွေ ထွက်တော့မယ်….၊  ဖင် ကော့ ကော့တွန်းပြီး လှုပ်ပေးစမ်း….၊ ဟုတ်ပြီ….အဲ့လို…အဲလိုမျိုး….ကောင်းကွာ…နင့်ဖင်ကို ချရတာ….အပီပဲ…….ဟောဒီမှာ လာပြီ……လာပြီ….အား အား……..”

နောက်ဆုံးပိတ် ဆောင့်ချက် အဖြစ် လီးတစ်ချောင်းလုံး ဖင်ထဲ အဆုံးနင့်၍ ဝင်အောင် တအားဖိဆောင့်လိုးချလိုက်ပြီးနောက် ၊ကိုအောင်မြတ်မှာ ထိုးခနဲ ထွန့်ခနဲ လှုပ်ခါလျက် လီးထိပ်မှ သုတ်ရည်တွေ ပျစ်ခနဲ ပျစ်ခနဲ ပန်းထုတ်သည်..။

ကိုအောင်မြတ်၏ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သော ဖင်လိုးမှုကို ခံနေရင်း ၊ ခင်မေနော်မှာ တစ်ချီပြီး တစ်ချီ ဆက်တိုက် ပြီး၍ နေခဲ့ရာ ဘယ်နှစ်ချီလောက် ပြီးသွားခဲ့မှန်းကိုပင် မမှတ်မိတော့ပါ…။

ယခု ဖင်ထဲတွင် ပူနွေးပျစ်ချွဲသော သုတ်ရည်တွေ ပန်းထည့် ပေးခြင်းခံရသည့်အခါတွင်လည်း လက်စပိတ်အနေဖြင့် တစ်ချီ ပြီးခဲ့ရပြန်သည်..။  အဆောင့်ရပ်သွားသော်လည်း လီးကို ဖင်ထဲတွင် ကပ်သိပ်ထိုးထည့်ထားရင်း ဖင်သားကြီးများကို ကိုင်၍ ဆွဲယူထားရာ ခင်မေနော်မှာ လည်း တစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်ချင်တော့လောက်အောင် နုံးချိနေသည့်တိုင် ၊ ဖင်ထောင်ပေးလျက်သား အခြေအနေတွင် ရှိနေရသည်..။

နောက်ဆုံးတွင် ကိုအောင်မြတ်က ဖင်ပေါက်ထဲမှ သူ့လီးကြီးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သော အခါတွင်မှ ခင်မေနော်လည်း မွေ့ယာပေါ် မှောက်လျက်သားလေး ခွေပျော့ကျသွားရှာသည်..။

ကိုအောင်မြတ် ထုတ်ပေးခဲ့သော သုတ်ရည်များ မှ အချို့သည် ဖင်ဝမှ အပြင်သို့ တစစ်စစ် ယိုစိမ့်ထွက်ကျ၍ လာနေကြရကား ၊ ရက်ရက်စက်စက် လိုးထားသည့် ဖင်ပေါက်လေးက နီရဲကာ ကျိန်းစပ်နာကျင်၍ နေလေသည်..။

အပိုင်း ( ၅ ) ဆက်ရန် >>>>>>